II SA/Rz 294/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2019 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 marca 2019 r. wezwano J.T. (dalej: Skarżący) do uzupełnienia braku formalnego złożonej przez niego skargi na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] poprzez jej podpisanie, ponieważ skarga ta została opatrzona jedynie wydrukowanym komputerowo imieniem i nazwiskiem Skarżącego. Wezwanie zawierało pouczenie, że powyższej czynności należy dokonać w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei zarządzeniem z dnia 15 marca 2019 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od tej skargi w kwocie 100 zł, pouczając jednocześnie, że termin na dokonanie tej czynności wynosi 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, a konsekwencją jego niedochowania będzie odrzucenie skargi. Wezwania doręczono Skarżącemu w dniu 20 marca 2019 r. W wyznaczonym terminie Skarżący nie uzupełnił wymienionych braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. - dalej: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Ponadto zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., skarga winna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, przy czym podpis ten powinien być własnoręczny, z wyjątkiem wypadków przewidzianych w § 4 ostatniego z w/w powołanych przepisów. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2011 r. sygn. akt I OZ 368/11). W świetle powyższego za własnoręczny podpis nie można było uznać wydrukowanego imienia i nazwiska Skarżącego, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Z tych też przyczyn Sąd wezwał Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., pod rygorem wystąpienia skutków opisanych w art. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W rozpoznawanej sprawie wezwania w przedmiocie uzupełnienia braków skargi zostały doręczone Skarżącemu w dniu 20 marca 2019 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego siedmiodniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braków skargi był dzień 27 marca 2019 r. Pomimo upływu terminu Skarżący nie podpisał wniesionej przez niego skargi oraz nie uiścił należnego od niej wpisu, to zaś uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.