II SA/Rz 30/13

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. w Rzeszowie, na posiedzeniu niejawnym, wniosku radcy prawnego M.S. o przyznanie wynagrodzenia za udzielenie z urzędu pomocy prawnej, która nie została opłacona, w sprawie ze skargi S.D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych - postanawia – przyznać radcy prawnemu M.S. kwotę 221,40 (słownie: dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 (słownie: czterdzieści jeden 40/100) złotych, tytułem wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, która nie została opłacona. Sygn. II SA/Rz 30/13 UZASADNIENIE Skarżący w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata. Prawo pomocy zostało skarżącemu przyznane w zakresie jego wniosku postanowieniem z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt: I SA/Rz 30/13. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona radca prawny M.S.-R., która reprezentowała skarżącego przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku z dnia 4 września 2013 r. sygn. II SA/Rz 30/13. Z Kolei Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...], w trybie art. 253 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", na pełnomocnika skarżącego do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wyznaczyła radcę prawnego M. S. Z akt sprawy wynika, że na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w imieniu skarżącego stawiła się r.pr. M.S. Do protokołu rozprawy wpisany został wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z oświadczeniem że nie zostały one zapłacone w całości ani w części. Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl natomiast art. 253 § 3 P.p.s.a. jeżeli adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy ustanowiony w sposób wskazany w paragrafach 1 i 2 tego przepisu ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, właściwa okręgowa rada adwokacka, rada okręgowej izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, na wniosek ustanowionego adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, wyznaczy w razie potrzeby adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego z innej miejscowości. Regułą jest zatem, że to wyznaczony przez właściwą okręgową radę adwokacką, radę okręgowej izby radców prawnych, Krajową Radę Doradców Podatkowych lub Krajową Radę Rzeczników Patentowych adwokat, radca prawny, doradca podatkowy jak i rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie za czynności podejmowane w ramach pomocy prawnej udzielanej stronie z urzędu. Przyjąć zatem należy, że w przypadku wyznaczenia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego jak i rzecznika patentowego w trybie art. 253 § 3 P.p.s.a., o ile udzielił rzeczywistej pomocy prawnej, to jemu należy się wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną. Zatem r.pr. M.S. należy się wynagrodzenie za udział w dniu 24 września 2015 r. w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W odniesieniu do radców prawnych powyższe zasady od dnia 2 listopada 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715). Na mocy § 22 tegoż rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, tj. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1805). Analogiczny przepis przejściowy zawierało obowiązujące od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 1 listopada 2016 r. ww. rozporządzenie (z dnia 22 października 2015 r.), które w § 22 stanowiło, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Z powyższego wynika, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia w sprawie za reprezentowanie skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, należało rozpoznać na zasadach wynikających z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490), dalej: "rozporządzenie", obowiązującego w datach podjętych przez pełnomocnika czynności (wniesienie skargi kasacyjnej 6 grudnia 2013 r.). Stosownie zatem do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymieniona w pkt 1 lit a i b - 240 zł. Zgodnie natomiast § 14 ust. 2 pkt 2 lit c rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w drugiej instancji, za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym- 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W konsekwencji wynagrodzenie radcy prawnego wyznaczonego na pełnomocnika z urzędu do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało ustalić z uwzględnieniem stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit c w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c rozporządzenia. O przyznanie wynagrodzenia za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wystąpił adwokat, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji oraz adwokat, który nie sporządził i nie wniósł kasacji. Zatem stawka minimalna wynagrodzenia w niniejszej sprawie wynosi 180 zł (240 zł x 75%). Obliczoną w ten sposób kwotę wynagrodzenia, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym, wobec poprawnego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, zawierającego stosownie oświadczenie pełnomocnika, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części, referendarz działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł o przyznaniu wynagrodzenia w wysokości, podanej jak w sentencji