II SA/Rz 301/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie 5 jej odpisów w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2010r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości - postanawia – przywrócić skarżącej H. B. termin do usunięcia braku formalnego skargi. Postanowieniem z dnia 17 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę H. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2010r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości, z uwagi na nieprzedłożenie 5 jej odpisów. W dniu 28 maja 2010r. H. B. złożyła w tut. Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia powołanego braku skargi. W motywach podniosła, że przez ostatnie dwa miesiące razem z mężem sprawowała opiekę (poświęcając cały swój wolny czas) nad ciężko chorym szwagrem, który jako osoba rozwiedziona nie mógł liczyć na pomoc bliższej rodziny. Szwagier zmarł w dniu, w którym nastąpiło odrzucenie jej skargi (tj. 17 maja 2010r.). Zaznaczyła, iż tak wezwanie o wpis, jak i wezwanie o nadesłanie odpisów skargi doręczone zostały jej w jednej kopercie. Zauważyła tylko to pierwsze wezwanie, natomiast uszło jej uwadze drugie. Będąc zaabsorbowanym sprawami związanymi z opieką nad szwagrem zastosowała się jedynie do treści tego pierwszego wezwania tj. uiściła wpis. Postanowieniem podjętym w dniu 9 czerwca 2010r. tut. Sąd odrzucił wniosek wyżej wymienionej o przywrócenie terminu do usunięcia braku w postaci przedłożenia odpisów skargi. Zażalenie na to ostatnie orzeczenie złożyła H. B., a Sąd - postanowieniem z dnia 6 lipca 2010r. -uznając ten środek zaskarżenia za oczywiście uzasadniony uwzględnił go i uchylił kwestionowane nim rozstrzygnięcie z dnia 9 czerwca 2010r. Tym samym uznano, iż skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi w ustawowym siedmiodniowym terminie. Rozpoznając zatem ten wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podjęcie w postępowaniu sądowoadministracyjnym czynności po upływie terminu przewidzianego do jej dokonania powoduje bezskuteczność owej czynności – art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a. W świetle brzmienia art. 86 § 1 P.p.s.a., strona – celem uniknięcia powołanego wyżek skutku - może jednakże złożyć wniosek o przywrócenie uchybionego terminu. Podlega on uwzględnieniu, gdy strona uprawdopodobni we wniosku, iż terminu nie dotrzymała nie ze swojej winy. Nadto razem z wnioskiem należy dokonać czynności, dla której termin był przewidziany – art. 87 § 4 P.p.s.a. W ocenie Sądu, sytuacja, o której mowa w powołanym wyżej art. 86 § 1 P.p.s.a. wystąpiła w niniejszej sprawie. Przyczyną, z powodu której skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu w zakresie odpisów skargi był fakt sprawowania przez nią opieki nad ciężko chorym szwagrem. Zaabsorbowanie powyższymi sprawami spowodowało, iż skarżąca przeoczyła, że przesyłka sądowa doręczona jej w dniu 12 kwietnia 2010r. zawierała nie tylko wezwanie w przedmiocie wpisu, lecz także w przedmiocie odpisów skargi. Niewątpliwie zatem w przypadku skarżącej nie można mówić o winie w zakresie niedotrzymania ustawowego terminu do usunięcia braku skargi polegającego na nieprzedłożeniu 5 egzemplarzy jej odpisów. Wykonywanie czynności opiekuńczych w stosunku do ciężko chorej, bliskiej osoby i związana z tym nieuwaga w zakresie należytego dbania o własne interesy usprawiedliwia bowiem zachowanie strony. Jednocześnie należy zaznaczyć, iż H. B. wraz z wnioskiem o przywrócenie jej przedmiotowego terminu przedłożyła wymagane od niej odpisy skargi. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.