II SA/Rz 302/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. D. L. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej E. S. w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącej adw. D. L. kwotę 225,20 zł. (dwieście dwadzieścia pięć złotych 20/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 180 zł., naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 41,40 zł. oraz zwrot poniesionych wydatków w wysokości 3,80 zł. Wyrokiem z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., zaś postanowieniem referendarza sądowego tegoż Sądu z dnia 15 stycznia 2013 r. – w wyniku rozpoznania złożonego przez nią wniosku - przyznano jej prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata, wyznaczonego następnie w osobie D. L. przez Okręgową Radę Adwokacką (pismo ORA oznaczone datą 6 lutego 2013 r.). W dniu 18 lutego 2013 r. wpłynęła do Sądu opinia pełnomocnika skarżącej wskazująca na brak podstaw do sporządzenia i wniesienia od w/w wyroku skargi kasacyjnej wraz z zawartym w niej wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej w związku z tym pomocy prawnej wedle norm prawem przewidzianych i oświadczeniem, że nie zostało ono uiszczone ani w całości, ani w części. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika (i jego aplikanta) związany z: - zapoznaniem się ze sprawą, - stopniem jej skomplikowania, - sporządzeniem w/w opinii wskazującej w oparciu o opisany w niej stan faktyczny sprawy na brak zaistnienia podstaw kasacyjnych przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł. (100 % stawki), podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 41,40 zł. Ponieważ ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu oprócz opłaty obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki, za taki należy uznać wykazaną dowodem potwierdzenia nadania opłatę za przesłanie przez pełnomocnika przedmiotowej opinii skarżącej (3,80 zł.). Stosownie do powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.