II SA/Rz 305/07

WyrokWSA w Rzeszowie2007-11-15

Skład orzekający: Anna Lechowska, Małgorzata Wolska, Jerzy Solarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy prawo do zasiłku pielęgnacyjnego powinno być ustalone od daty złożenia wniosku o jego przyznanie, jeśli opóźnienie w uzyskaniu orzeczenia o niepełnosprawności wynikało z długotrwałej procedury administracyjnej i sądowej, a nie z winy strony?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że prawo do zasiłku pielęgnacyjnego powinno być przyznane od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaprzestano wypłaty zasiłku, jeśli upłynął okres ważności dotychczasowego orzeczenia o niepełnosprawności, a uzyskane kolejne orzeczenie potwierdza niepełnosprawność od wcześniejszego okresu. Sąd powołał się na wykładnię celowościową oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego, uznając, że opóźnienia w ustaleniu stopnia niepełnosprawności spowodowane przez organy orzekające nie mogą negatywnie wpływać na prawa strony, która podjęła działania w ustawowym terminie.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego za okres od marca do października 2006 r. dla dziecka J. R. Pomimo że wyrokiem Sądu Rejonowego z listopada 2006 r. dziecko zostało zaliczone do osób niepełnosprawnych od wieku niemowlęcego, organy administracji uznały, że prawo do zasiłku przysługuje dopiero od listopada 2006 r., czyli od miesiąca złożenia wniosku po uzyskaniu prawomocnego orzeczenia. Strona skarżąca argumentowała, że opóźnienie w uzyskaniu orzeczenia wynikało z długotrwałej procedury administracyjnej i sądowej, a nie z jej winy.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Anna Lechowska Sędziowie NSA Małgorzata Wolska NSA Jerzy Solarski /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 15 listopada 2007 r. sprawy ze skargi C. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. II SA/Rz 305/07 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] lutego 2007r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania Cz. R. od decyzji z dnia [...] stycznia 2007r. nr [...] wydanej z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W podstawie prawnej Kolegium powołało art. 17 pkt 1 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 16 ust. 2 pkt 1 i ust. 4 w zw. z art. 24 ust. 2, ust 3a i ust. 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), zwaną dalej ustawą. W uzasadnieniu decyzji stwierdzone zostało, że organ I instancji przyznał Cz. R. zasiłek pielęgnacyjny w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy innej osoby na dziecko J. R. ur. 01.06.1996r. w kwocie 153,00 zł na okres od dnia 01.11.2006r. do dnia 31.10.2008r., wskazując termin i miejsce wypłaty świadczenia. Zasiłek przyznany został w wyniku uwzględnienia wniosku złożonego przez Cz. R., do którego wnioskodawca dołączył orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...].03.2006r., którym dziecko nie zostało zaliczone do osób niepełnosprawnych, utrzymujące je w mocy orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu Orzekania ds. Niepełnosprawności z dnia [...]05.2006r. znak [...] oraz wyrok Sądu Rejonowego Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [..].11.2006r. sygn. akt [...], którym zaliczono J. R. do osób niepełnosprawnych z ustaleniem, iż niepełnosprawność datuję się od wieku niemowlęcego. Jednocześnie organ I instancji nadmienił, że na podstawie decyzji Wójta Gminy z dnia [...] września 2005r. Cz. R. pobierał na syna J. zasiłek pielęgnacyjny do dnia 28.02.2006r. Odwołanie od tej decyzji wniósł Cz. R. wskazując, że w dniu 20 lutego 2006r. złożył wniosek do Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności, a następnie odwołanie do Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności. Od niekorzystnego orzeczenia Zespołu wniósł odwołanie do Rejonowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych i wyrokiem z dnia [...] listopada 2006r. J. R. został zaliczony do osób niepełnosprawnych od okresu niemowlęcego, do października 2008. Ponieważ procedura odwoławcza zakończyła się dopiero w listopadzie, dlatego w tym miesiącu założył wniosek o przyznanie zasiłku. Wobec tego jest mu trudno pogodzić się z utratą zasiłku pielęgnacyjnego za okres 8 miesięcy nie ze swojej winy. Po rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym Kolegium utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach wskazało, że zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 i ust.4 ustawy, a także § 6 i § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz. U. Nr 130, poz. 903), zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł miesięcznie przysługuje niepełnosprawnemu dziecku, a więc w takiej sytuacji jaka ustalona została w przedmiotowej sprawie przez organ pierwszej instancji. Orzeczenie o niepełnosprawności Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] maja 2006r. nr [...] zostało zmienione wyrokiem Sądu Rejonowego Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2006r. sygn. akt [...], prawomocnym od dnia 5.12.2006r. w ten sposób, że małoletni J. R. został zaliczony do osób niepełnosprawnych z ustaleniem, iż niepełnosprawność datuje się od wieku niemowlęcego, a orzeczenie wydaje się do października 2008r. Ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych, w tym także do zasiłku pielęgnacyjnego oraz ich wypłata, stosownie do art. 23 ust. 1 ustawy, następuje na wniosek, przy czym uprawnienie do zasiłku pielęgnacyjnego ustala się na podstawie orzeczenia o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności – art.23 ust. 4 pkt 4 lit. b. Prawo do zasiłku pielęgnacyjnego ustala się "począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami (...) na czas nieokreślony", jednakże w razie gdy orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane na czas określony, prawo do zasiłku pielęgnacyjnego ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia, ponieważ tak stanowią przepisy art. 24 ust. 2 i ust. 4 ustawy. Natomiast w przypadku utraty ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub odpowiednim stopniu niepełnosprawności stanowiące kontynuację poprzedniego orzeczenia, prawo do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności ustala się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym osoba złożyła wniosek o kontynuację świadczenia rodzinnego – art. 24 ust. 3a i ust. 3b. Cz. R. wniosek o ustalenie prawa do zasiłku złożył w dniu 29 listopada 2006r. i dlatego prawo do zasiłku przysługuje od 1 listopada 2006r. do dnia 31 października 2008r., tj. do ostatniego dnia miesiąca, w którym upłynie termin ważności orzeczenia o niepełnosprawności. Skargę na tą decyzję wniósł Cz. R. wskazując, że już 20 lutego 2006r. złożył wniosek do Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności, a procedura wydania orzeczenia o niepełnosprawności zakończyła się dopiero w listopadzie 2006r. Dopiero wtedy mając pełną dokumentację złożył wniosek o zasiłek pielęgnacyjny. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona. Stan faktyczny jest bezsporny: decyzją z dnia [...].09.2005r. Wójt Gminy na podstawie orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...].02.2005r. (z okresem ważności do dnia 28.02.2006r.), przyznał Cz. R. na dziecko J. R. zasiłek pielęgnacyjny do dnia 28.02.2006r. W dniu 20 lutego 2006r. Cz. R. złożył wniosek o przeprowadzenie badań i orzeczeniem z dnia 14.03.2006r. J. R. nie został zaliczony do osób niepełnosprawnych; orzeczenie to utrzymał w mocy Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności. Dopiero Sąd Rejonowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia [...].11.2006r. zaliczył J. R. do osób niepełnosprawnych, od okresu niemowlęcego do października 2008r. Wniosek o wypłatę zasiłku pielęgnacyjnego Cz. R. złożył w dniu 29.11.2006r. i decyzją z dnia [...].01.2007r. organ I instancji przyznał świadczenie na okres od dnia 1.11.2006 do 31.10.2008r. Decyzja ta utrzymana została w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i rozstrzygnięcie to, w zakresie daty początkowej prawa do zasiłku, stanowi przedmiot skargi. Prawem materialnym, na podstawie którego orzekały organy jest ustawa z dnia 28.11.2003r. o świadczeniach rodzinnych. I tak stosownie do przepisu art.16 ust.1 ustawy, zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje niepełnosprawnemu dziecku, osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz osobie, która ukończyła 75 lat (art.16 ust.2 ustawy). Ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych, w tym także do zasiłku pielęgnacyjnego oraz ich wyplata, zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy, następuje na wniosek. Uprawnienie do zasiłku pielęgnacyjnego ustala się na podstawie orzeczenia o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności, prawo do zasiłku pielęgnacyjnego ustala się "począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami... na czas nieokreślony" (art. 24 ust. 2 i ust. 4 ustawy); w razie gdy orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane na czas określony, prawo do zasiłku pielęgnacyjnego ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia. Natomiast w przypadku utraty ważności orzeczenia o niepełnosprawności prawo do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności ustala się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym osoba złożyła wniosek o kontynuację świadczenia rodzinnego (art. 24 ust. 3a i ust. 3b). Na tle zasiłku pielęgnacyjnego oraz poprzednika tego świadczenia - zasiłku stałego, uregulowanego w ustawie z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej, w orzecznictwie prezentowane było oparte na wykładni celowościowej stanowisko, że opóźnienie w prawidłowym określeniu stopnia niepełnosprawności spowodowane przez organy orzekające nie może ujemnie wpływać na prawa strony, która w ustawowym okresie poddała się badaniu kontrolnemu i w konsekwencji została uznana za spełniającą warunki ustawowe (tak NSA w wyroku z dnia 11.04.2006r. sygn. akt I OSK 743/05 - ONSAWSA 2006/6/177). Z kolei w sprawie sygn. II SA/Rz 678/06 (wyrok z dnia 23.01.2007r., niepubl.) dotyczącej kontynuacji zasiłku pielęgnacyjnego (przepis art.24 ust.3a ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 13.01.2006r. oraz zmiana przepisów dokonana ustawą z dnia 29 grudnia 2005r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych - Dz. U. nr 267, Nr 2260, która dodała ustęp 3b oraz uzupełniła ustęp 3a artykułu 24), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w konkluzji wyraził pogląd, że spełnienie ustawowych przestanek w zakresie zasiłku pielęgnacyjnego poprzez uzyskanie korzystnego wyroku odnoszącego się do stopnia niepełnosprawności dziecka i złożenie po raz wtóry wniosku o to świadczenie, uprawniało stronę do nabycia prawa do zasiłku od pierwszego dnia po miesiącu, w którym ustało prawo do tego świadczenia. W podobny sposób orzekł Sąd w sprawie sygn. II SA/Rz 826/06 (wyrok z dnia 13.12.2006r., niepubl.) formułując tezę, że art. 23 ust.3a i 3b ustawy nie stanowi przeszkody do przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego (a więc świadczenia warunkowanego odpowiedniej treści orzeczeniem o niepełnosprawności) także za okres sprzed złożenia takiego wniosku, jeżeli w okresie tym toczyło się już postępowanie przed właściwymi podmiotami, mające na celu wydanie orzeczenia w przedmiocie niepełnosprawności. Niezależnie od przedstawionych poglądów, które Sąd w tym składzie w całości podziela, wskazać należy na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 października 2007r. sygn. akt P 28/07. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych w zakresie w jakim stanowi, że w przypadku wniosku o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 lat, legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności uzyskanym w wyniku rozpoznania przez wojewódzki zespół orzekania o niepełnosprawności jej odwołania od orzeczenia powiatowego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 69 Konstytucji (Dz. U z dnia 30.10.2007r. nr 200, poz. 1446). Trybunał stwierdził, że zasiłek pielęgnacyjny spełnia efektywnie cel, gdy jest przyznawany od daty wskazanej w orzeczeniu o niepełnosprawności, a biorąc pod uwagę przede wszystkim cel zasiłku, a nadto tryb orzekania o niepełnosprawności, który zgodnie z przewidzianymi prawem terminami może trwać kilka miesięcy, ustanowiony w przepisie termin jest niezgodny z Konstytucją. Co prawda wyrok Trybunału dotyczył wniosku o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 lat, legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności uzyskanym w wyniku rozpoznania przez wojewódzki zespół orzekania o niepełnosprawności oraz wydany został po dacie zaskarżonej decyzji i odnosi się do przepisu art. 24 ust.2 ustawy normującego datę początkową wypłaty świadczenia, to jednak nie może pozostawać bez wpływu na niniejszą sprawę. Jeśli bowiem Trybunał stwierdził niezgodność art.24 ust. 2 ustawy z Konstytucją, to tym bardziej można mówić o niekonstytucyjności przepisów dotyczących daty początkowej świadczenia przy kontynuacji tego prawa. Wobec tego Sąd w tym składzie stosując wykładnię systemową ustawy stwierdza, że w przypadku kontynuacji zasiłku pielęgnacyjnego i w sytuacji, gdy upłynął okres ważności dotychczasowego orzeczenia o niepełnosprawności, a uzyskane kolejne orzeczenie (w tym przypadku wyrok sądu powszechnego) potwierdza tą niepełnosprawność i jednocześnie ustala, że istnieje ten stan od wieku niemowlęcego, to wypłata świadczenia winna nastąpić od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaprzestano wypłaty zasiłku. Przy deklaratoryjnym charakterze decyzji w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego przepis o charakterze proceduralnym nie może bowiem pozbawiać strony prawa do świadczenia w sytuacji, gdy złożyła ona wniosek o ponowne badanie w okresie ważności poprzedniego orzeczenia o niepełnosprawności, a korzystne rozstrzygnięcie o stanie zdrowia uzyskała kilka miesięcy później. Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w wyroku, w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło