II SA/Rz 308/25

19 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu 19 marca 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi MB na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Podkarpackim z 27 grudnia 2024 r. nr WZ-I.9531.7.668.2024.AK w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie do 53 § 4 Ppsa, powyższy termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. Wymaga podkreślenia, że wniesienie skargi z uchybieniem terminu rodzi po stronie sądu obowiązek jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa). Z nadesłanych akt administracyjnych wynika, że postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Podkarpackim z 27 grudnia 2024 r. nr WZ-I.9531.7.668.2024.AK, doręczono skarżącemu 13 stycznia 2025 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin określony w art. 53 § 1 Ppsa i przewidziany na wniesienie skargi, upłynął 12 lutego 2025 r. W niniejszej sprawie skarżący 20 stycznia 2025 r. złożył w siedzibie Podkarpackiego Urzędu Wojewódzkiego skargę, niemniej jako adresata wskazał Sąd Rejonowy w R. Sąd Rejonowy w R. za pismem z 26 lutego 2025 r. przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wskazane wyżej okoliczności prowadzą do konkluzji, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi. Jako datę wniesienia skargi należy bowiem przyjąć dzień przekazania skargi przez Sąd Rejonowy w R., tj. 26 lutego 2025 r. Brak jest podstaw do przyjęcia, że wniesienie skargi do Sądu Rejonowego w R. winno skutkować zastosowaniem art. 53 § 4 Ppsa. We wskazanej regulacji określono bowiem wyłącznie sytuację, w której strona skarżąca wnosi skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego a nie do sądu powszechnego. Tym bardziej, że postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Podkarpackim zawierało czytelne pouczenie o możliwości i sposobie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, orzekł, jak w sentencji postanowienia.