II SA/Rz 310/11

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 6.05.2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi J. K., na decyzję Wojewody [...], z dnia [...].03.2011 r., nr [...], wydaną w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego, - postanawia – przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1) zwolnienie skarżącego od obowiązku pokrycia kosztów sądowych, 2) ustanowienie adwokata. Wnioskiem, który wpłynął do Sądu w dniu 26.04.2011 r., skarżący J. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Jego wniosek dotyczy sprawy kontroli decyzji Wojewody [...] o wymeldowaniu z miejsca pobytu stałego. Sprawa o sygn. II SA/Rz 310/11 nie została zakończona dotychczas przed WSA. Na obecnym etapie postępowania strona skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi sądowoadministracyjnej w kwocie 200 zł. Pozostałe koszty postępowania, jakie ewentualnie może w przyszłości ponieść wnioskodawca sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej (100 zł), zażaleń oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie środka odwoławczego od wyroku sądu pierwszej instancji (przymus adwokacki). Kierując się treścią wniosku PPF, ustalono, iż aktualnie wnioskodawca zamieszkuje u swej córki. Nie posiada praw rzeczowych do lokalu mieszkalnego. Od wielu lat cierpi na choroby wymagające stałego leczenia. Skarżący został zaliczony do drugiej grupy inwalidzkiej. Utrzymuje się dzięki dochodom w wysokości 600 zł w skali miesiąca. Na swe leczenie wydaje kwotę 150 zł. Z otrzymywanych dochodów komornik potrąca kwotę 230 zł na poczet alimentów na syna R. Stwierdzono, co następuje: Wniosek J. K. zasługuje na uwzględnienie w całości. Skarżący wnosząc o zwolnienie od pełnych kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, ubiega się o przyznanie prawa pomocy w najszerszych granicach tej instytucji. Obejmują one zarówno zniesienie obciążeń fiskalnych jak i pokrycie z budżetu państwa wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi. Według treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie pokryć ze swego majątku jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Obowiązek pokrycia pełnej wysokości kosztów postępowania sądowego przekracza ustalone możliwości finansowe wnioskodawcy. Skarżący nie mógłby bez pogorszenia poziomu swego koniecznego utrzymania uiścić w chwili obecnej wpis sądowy w wysokości 200 zł jak również ustanowić fachowego pełnomocnika. Uiszczenie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia adwokackiego w sposób oczywisty nadwyrężyłoby zdolność skarżącego do ponoszenia bieżących i koniecznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego w postaci podstawowej żywności i lekarstw. O tej ocenie decyduje wysokość miesięcznego dochodu w wysokości znacznie niższej niż przeciętne miesięczne wynagrodzenie. Należy zauważyć, iż ten dochód jest pomniejszany na skutek działań egzekucyjnych komornika sądowego. Za wiarygodne wypada uznać oświadczenie strony o ponoszeniu wydatków związanych z kosztami leczenia. Także ta okoliczność musi wpływać na ocenę zdolności strony do współuczestniczenia w kosztach niniejszego postępowania. Spełnienie warunków do uzyskania prawa pomocy, nakazuje rozstrzygnąć wniosek skarżącego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. w sposób określony w treści sentencji niniejszego postanowienia.