II SA/Rz 316/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ć. oraz R. Ć., o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi wyżej wymienionych na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], wydaną w sprawie pozwolenia na budowę, - postanawia – przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Sygn. II SA/Rz 316/08 Uzasadnienie Wnioskiem złożonym osobiście w dniu 30 maja 2008 r., J. Ć. wraz ze swym synem R. Ć. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego. Sprawa ze skargi J. Ć. i R. Ć. o sygn. akt II SA/Rz 316/08 dotyczy decyzji Wojewody o udzieleniu pozwolenia na budowę. Współskarżącą w niniejszej sprawie jest również H. M.. W aktualnym stanie rozpoznawania sprawy R. i J. Ć. są zobowiązani do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Wpis w tej wysokości jest należny z tytułu wniesienia skargi na decyzję wydaną w sprawie pozwolenia na budowę. Kolejne koszty niniejszego postępowania mogą wiązać się z obowiązkiem uiszczenia wpisów sądowych od środków zaskarżenia, opłat kancelaryjnych oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie skargi kasacyjnej. Stwierdzono co następuje : wniosek stron skarżących dotyczy dwóch instytucji składających się na prawo pomocy tj. zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia radcy prawnego. Oznacza to, że J. Ć. i R. Ć. powinni udowodnić, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, czyli kosztów sądowych oraz kosztów związanych z wynagrodzeniem radcowskim. Według treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa w zakresie całkowitym jest możliwe jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego w tym kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Ocena wiarygodności oświadczeń stron należy do sądu administracyjnego. Według treści wniosku skarżąca wraz ze swym synem utrzymuje się z dochodów w łącznej wysokości ok. 1292 zł. brutto. Na tą kwotę składa się renta J. Ć. oraz renta rodzinna R. Ć.. W skład majątku skarżących wchodzi dom drewniany o pow. 70 m² oraz nieruchomość o pow. 4a. Skarżący oświadczyli w swym wniosku, że dom w którym mieszkają liczy ok. 100 lat. Syn wnioskodawczyni jest studentem Politechniki [...] i nigdzie nie pracuje. Oprócz wskazanych wyżej dochodów rodzina Ć. nie uzyskuje jakichkolwiek innych świadczeń, w tym świadczeń z pomocy społecznej. Znaczną cześć swych dochodów skarżący przeznaczają na zakup drogich leków. Na dolegliwości zdrowotne cierpi zarówno J. jak i R Ć.. Opisując w ten sposób stan majątkowy i osobisty strony skarżące udowodniły, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, a w tym wynagrodzenia dla radcy prawnego. Wskazana w podaniu kwota miesięcznych dochodów nie może zostać uznana za wystarczającą do pokrycia kosztów sądowych oraz ciężarów utrzymania rodziny. Należy tu uwzględnić liczbę osób w rodzinie, która musi utrzymać się ze skromnych dochodów, jak na obecny poziom cen i opłat, dochodów w kwocie 1’292 zł. Dochody rodziny Ć. mogą wystarczyć jedynie na pokrycie bieżących i koniecznych wydatków o charakterze bytowym np. zakup żywności, lekarstw czy podstawowych ubrań. Po ich uiszczeniu z pewnością nie pozostają środki, które mogłyby zostać przeznaczone na uiszczenie choćby części wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Regulacje procedury sądowoadministracyjnej w takiej sytuacji, w jakiej znajdują się strony skarżące przewidują również ustanowienie fachowego pełnomocnika. J. i R. Ć., choć posiadają lokal mieszkalny oraz stałe dochody to z uwagi na ich niski poziom i tak nie byliby w stanie podołać kosztom wynagrodzenia radcowskiego. Przesłanki przyznania adwokata czy radcy prawnego zostały wyłącznie uzależnione od tego czy strona wnioskująca posiada możliwości pokrycia kosztów postępowania. Ponieważ takich możliwości w przypadku J. i R. Ć. nie można się doszukać, należy tym osobom przyznać prawo pomocy także w zakresie ustanowienia fachowego pełnomocnika. Wykazanie przesłanek przyznania prawa pomocy z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. pozwala uwzględnić w całości żądanie stron skarżących. Zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych powoduje ten skutek, że w granicach sprawy o sygn. II SA/Rz 316/08 J.Ć. i R.Ć. nie mogą zostać zobowiązani do uiszczenia wpisu, opłat kancelaryjnych oraz zwrotu wydatków. Natomiast wynagrodzenie przysługujące radcy prawnemu zostanie pokryte ze środków budżetowych WSA. Jeżeli sytuacja stron skarżących ulegnie poprawie, zobowiązane one będą poinformować o tym WSA. Na poprawę sytuacji stron skarżących wpłynie w szczególności podjęcie pracy przez bezrobotnego R. Ć.. Strony powinny niezwłocznie zgłosić ten fakt sądowi administracyjnemu. Końcowo należy poinformować uczestników postępowania, iż niniejsze postanowienie nie może być uznane za równoznaczne z udzieleniem radcy prawnemu pełnomocnictwa. To orzeczenie stanowi dopiero podstawę do udzielenie wyznaczonemu przez Okręgową Radę Radców Prawnych radcy prawnemu umocowania do reprezentowania stron w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 244 § 2 P.p.s.a.). Z wyżej powołanych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy. Podstawy niniejszego rozstrzygnięcia stanowią przepisy: art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.