II SA/Rz 316/08

Referendarza sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku, radcy prawnego I. S., o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, w sprawie ze skargi J. Ć .i R. Ć., na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę, - postanawia – odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. II SA/Rz 316/08 Uzasadnienie W piśmie z dnia 2 stycznia 2009 r. radca prawny I. S. zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadach prawa pomocy J. Ć. oraz R. Ć. w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji. We wniosku zawarto oświadczenie o tym, że koszty zastępstwa w tym koszty udzielonych pełnomocnictw, nie zostały opłacone przez strony skarżące w całości i w części. Umocowanie do działania w imieniu stron wynika dla I. S. z treści pełnomocnictwa udzielonego przez strony w dniu 24 lipca 2008 r. (karta akt sądowych nr 95). W dniu 27 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu skargi H. M., J. Ć. i R. Ć. uchylił decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2008 r. nr [...]. W wyroku o sygn. II SA/Rz 316/08, zasądzono na rzecz J. Ć. i R. Ć. od Wojewody solidarnie kwotę 257 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z uzasadnienia wyroku wynika, iż zasądzone koszty uwzględniają koszty zastępstwa procesowego oraz opłaty od pełnomocnictw. Stwierdzono, co następuję: Wyznaczony na zasadach prawa pomocy fachowy pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.). Wniosek radcy prawnego złożony w niniejszej sprawie nie może zostać rozpoznany pozytywnie. Przepisy p.p.s.a. oraz przepisy ustaw ustrojowych regulujących wykonywanie zawodu adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego oraz rzecznika patentowego nie dają argumentów do przyjęcia, iż Skarb Państwa w każdej sprawie jest zmuszony ponosić koszty nieopłaconej pomocy prawnej. Skarb Państwa reprezentowany przez WSA nie będzie ponosić kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu przed sądem pierwszej m.in. w przypadku uwzględnienia skargi strony reprezentowanej przez pełnomocnika z urzędu (art. 200 p.p.s.a.). Kosztami postępowania, a w tym kosztami wynagrodzenia fachowego pełnomocnika we wskazanej powyżej sytuacji zostanie obciążony organ administracji, o ile strona przed zamknięciem rozprawy, bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia, zgłosi w tym przedmiocie stosowny wniosek (art. 209 i art. 210 p.p.s.a.). Oddalenie skargi strony reprezentowanej przez pełnomocnika z urzędu w postępowaniu przed WSA oznacza, iż jego wynagrodzenie oraz niezbędne i udokumentowane wydatki ponosi Skarb Państwa reprezentowany przez WSA (art. 200 p.p.s.a.). Reasumując, organ administracji publicznej w odróżnieniu od strony skarżącej ponosi odpowiedzialność finansową za wynik postępowania przed sądem pierwszej instancji. Nakreślonymi powyżej regułami zasądzania kosztów postępowania kierował się WSA przy wydawaniu wyroku kasacyjnego z dnia 27 stycznia 2009 r. o sygn. II SA/Rz 316/08. Sąd w punkcie III rubrum sentencji zasądził na rzecz skarżących reprezentowanych przez radcę prawnego I. S. koszty należnego wynagrodzenia od Wojewody oraz koszty udzielonych pełnomocnictw. Nałożenie na Wojewodę obowiązku zwrotu stronom kosztów postępowania, w tym kosztów udzielonych pełnomocnictw, uniemożliwia pozytywne rozpatrzenie żądania fachowego pełnomocnika. Ponieważ pełnomocnik z urzędu w niniejszej sprawie nie może otrzymać wynagrodzenia z budżetu WSA, należy odmówić przyznania tego wynagrodzenia oraz odmówić zwrotu poniesionych w sprawie wydatków. Takie rozstrzygnięcie znajduje oparcie w art. 200, art. 205 § 2 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.