II SA/Rz 325/18

PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-05-16

Skład orzekający: Małgorzata Futera

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej wnoszącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym, która wykazuje trudną sytuację materialną, ale sama kształtuje swoją sytuację poprzez rezygnację z przysługujących świadczeń, należy przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym ustanowienie pełnomocnika?
Ratio decidendi
Sąd zwolnił skarżącą od kosztów sądowych w całości, uznając jej trudną sytuację materialną wynikającą z niskiego dochodu i choroby. Jednakże, odmówił ustanowienia pełnomocnika, stwierdzając, że skarżąca sama kształtuje swoją sytuację materialną poprzez rezygnację z przysługujących świadczeń, a pomoc prawna w zakresie całkowitym nie jest konieczna, zwłaszcza że sąd w postępowaniu administracyjnym bada sprawę w granicach sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi, a stronom bez pełnomocnika udziela wskazówek co do środków zaskarżenia.
Stan faktyczny
Skarżąca H.B. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, argumentując trudną sytuacją materialną (niski zasiłek, choroba, utrzymanie córki). Skarżąca podała swoje miesięczne wydatki. Sąd rozpoznał wniosek, częściowo uwzględniając zwolnienie od kosztów, ale odmawiając ustanowienia pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, II. w pozostałym zakresie odmówić przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku H.B. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi H.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego - postanawia – I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, II. w pozostałym zakresie odmówić przyznania prawa pomocy. Sygn. II SA/Rz 325/18 U Z A S A D N I E N I E H.B. (dalej: Skarżąca) wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie radcy prawnego argumentując, że jest osobą przewlekle chorą, utrzymuje się jedynie z zasiłku dla opiekuna (520 zł), nie wnosiła o zasiłki na córkę z obawy, że mogłoby się okazać, że będzie je musiała zwrócić, dlatego nie stać Skarżącą na koszty sądowe. Podała, że do tej pory korzystała z pomocy punktu nieodpłatnej pomocy prawnej. Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką, która otrzymuje alimenty w kwocie 581 zł. Wydatki tego gospodarstwa to leki 170 zł, woda 46,67 zł, telefon i Internet 130 zł, odpady 16 zł, bilety 66 zł, wyżywienie 600 zł, środki czystości 50 zł, kieszonkowe 150 zł. Skarżąca nie oświadczyła żadnego majątku. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, z punktu widzenia tej regulacji, należy do obowiązku ubiegającego się o przyznanie tego prawa. Strona zobligowana jest zatem wykazać, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania lub ich części albo, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie tych kosztów. Niewątpliwie Skarżąca posiada niewysoki stały dochód w postaci zasiłku z tytułu opieki –jak wynika z akt sprawy zarówno ojciec jak i matka posiadają znaczny stopień niepełnosprawności, dlatego faktycznie jej sytuacja jest trudna i z tej przyczyny spełnia przesłankę do przyznania jej częściowego prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Natomiast będąc w trudnej sytuacji materialnej i rezygnując ze starań o przysługujące świadczenia, Skarżąca sama kształtuje sytuację materialną swojej rodziny. Tego rodzaju postępowanie (zwłaszcza w sytuacji, w której może ona uzyskać nieodpłatnie pomoc prawną w celu konsultacji przepisów prawa) budzi wątpliwości, czy faktycznie pomoc w postaci przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jest Skarżącej konieczna. Wprawdzie oświadczyła ona, że prowadzi oddzielne gospodarstwo domowe wspólnie z córką, ale struktura oświadczonych wydatków wskazuje, że część z nich nie jest przez Skarżącą ponoszona np. ogrzewanie domu, energia elektryczna. To z kolei może wskazywać, w sytuacji odstąpienia od wnioskowania o ww. świadczenia, Skarżąca korzysta w szerszym zakresie z pomocy rodziców, którymi się opiekuje i wspólnie mieszka. Podkreślić należy, że w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest reguły, zgodnie z którą udział pełnomocnika w sprawie jest potrzebny na etapie rozpoznawania skargi (czynność wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie jest objęta tzw. "przymusem adwokackim"). W postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym przysługują gwarancje procesowe przewidziane w art. 134 § 1 i art. 140 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a, który w sprawie nie znajduje zastosowania. Sąd zatem bada wnikliwie sprawę bez względu na fachowość, treść i konstrukcję skargi lub wniosku sporządzonych przez stronę. Ponadto stronom działającym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego obecnym przy ogłoszeniu wyroku udziela wskazówek o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia od orzeczeń sądowych (art. 140 § 1 P.p.s.a). Skarżąca może w razie zmiany sytuacji materialnej ponownie wnieść wniosek o przyznanie prawa pomocy, a wówczas w razie stwierdzenia, że ta uległa pogorszeniu, żądanie ustanowienie pełnomocnika będzie mogło zostać uwzględnione. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło