II SA/Rz 327/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. N. i M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt wymiany gruntów p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia skarżącemu J. N. terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Pismem z dnia 20 maja 2011 r. skarżący J. N. wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarga J. i M. N. została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 maja 2011 r., II SA/Rz 327/11. We wniosku stwierdzono, że kwota 200 zł tytułem wpisu sądowego została uiszczona 27 kwietnia 2011 r. w punkcie opłat [...] w K., czego dowodzi potwierdzenie wpłaty. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Decydujące dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu jest to, że skarżący z własnej winy uiścił wpis za pośrednictwem przedsiębiorstwa, którego status nie jest uregulowany przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz.U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 z późn. zm.). Sam zatem uwzględnił ryzyko związane z nieterminowym faktycznym przekazaniem kwoty 200 zł przez to przedsiębiorstwo na rachunek bankowy Sądu. Pomimo wezwania Sądu, skarżący M. N., który uiścił kwotę 200 zł tytułem wpisu, nie wykazał aby Przedsiębiorstwo "[...]" w K. (przyjmujące wpłatę) działało na podstawie umowy agencyjnej w zakresie przyjmowania wpłat gotówkowych, tzn. na podstawie art. 6a ust. 1 ustawy – Prawo bankowe. Wybór sposobu uiszczenia wpisu sądowego, w tym także ryzyko związane z takim wyborem, poprzez powierzenie kwoty pieniężnej podmiotowi trzeciemu, nie jest niezależny od woli strony. Oznacza to, że nie może stanowić, w związku z wywołanym przez ten podmiot opóźnieniem w przekazaniu kwoty Sądowi, skutecznej podstawy ubiegania się o przywrócenie terminu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.