II SA/Rz 328/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata. Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2012 r. sygn. akt j.w. WSA w Rzeszowie oddalił skargę M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...], wydaną w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Po sporządzeniu na wniosek skarżącego uzasadnienia wyroku zwrócił się on o ustanowienie adwokata wskazując na zamiar wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu urzędowego formularzu PPF mającego zastosowanie w zakresie przyznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym prawa pomocy osobom fizycznym na potwierdzenie swojego wniosku wskazał, że jest ojcem samotnie wychowującym uczące się dziecko (córkę w wieku 15 lat). Na ich miesięczne dochody składa się zasiłek stały z pomocy społecznej w wysokości 240 zł, zasiłek rodzinny – 90 zł. oraz alimenty – 130 zł. Oprócz zajmowanego domu o pow. 35 m² wraz z 5-arową działką nie posiada żadnego innego majątku. Jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (okoliczność ta znajduje dodatkowo odzwierciedlenie w zalegającej w aktach sądowych sprawy decyzji Kierownika Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 25 czerwca 2012 r. przyznającej mu zasiłek stały). Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje: Wobec przysługującego skarżącemu z uwagi na przedmiot sprawy ustawowemu zwolnieniu od kosztów sądowych, jego wniosek o ustanowienie adwokata dotyczy przyznania mu częściowego prawa pomocy, czego niezbędnym warunkiem jest wykazanie braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Dokonana na podstawie powyższych informacji ocena całokształtu sytuacji materialno – bytowej M. M. wskazuje, że przesłanka ta została przez niego spełniona. Nie posiada on środków finansowych ani składników majątkowych z których mógłby pokryć wydatki związane z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Za wystarczające w tym zakresie z pewnością nie mogą być uznane stanowiące podstawę utrzymania jego i córki dochody w łącznej wysokości 460 zł. miesięcznie, tym bardziej, że w większości pochodzą one ze świadczeń pomocy społecznej, mających zabezpieczyć im podstawy utrzymania, których sami nie są sobie w stanie zapewnić. Nie budzi przy tym wątpliwości, że kwota ta nie jest w stanie pokryć wszystkich niezbędnych potrzeb 2-osobowej rodziny, a tym bardziej nie umożliwia wygospodarowania środków na ustanowienie fachowego pełnomocnika we własnym zakresie. Skarżący jest przy tym osobą z orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, co z pewnością także ma negatywny wpływ na zdolność podjęcia przez niego pracy zarobkowej. Powyższe uzasadnia pozytywne ustosunkowanie się do wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata, którego w opisanej sytuacji nie jest w stanie ustanowić własnym staraniem, a czego jedynym wyznacznikiem są posiadane możliwości finansowe. Odmienne uznanie pozbawiałoby go możliwości skorzystania z pełni przysługujących ustawowo uprawnień, w tym do kontroli instancyjnej orzeczenia Sądu I instancji. Stosownie do powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.