II SA/Rz 329/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca reprezentowana przez fachowego pełnomocnika domaga się wstrzymania wykonania decyzji Kolegium w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Wskazuje, że wstrzymanie decyzji jest niezbędne i konieczne. Wykonanie decyzji spowoduje, że jej dzieci będą narażone na istotny uszczerbek finansowy i na niemożność zaspokojenia potrzeb. Zwrot świadczeń pogrąży finansowo jej rodzinę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl § 3: "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązkiem skarżącego jest wykazać istnienie jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek. Nie chodzi przy tym o posłużenie się użytymi przez ustawodawcę zwrotami tj. "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" czy też "spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków", lecz o wskazanie okoliczności, które pozwolą na ocenę, że w istocie mamy do czynienia z jedną z opisanych w tym przepisie sytuacji. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (postanowienia NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, to i pozostałe, powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach cbois.nsa.gov.pl ). W ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca wskazując, że wykonanie decyzji narazi jej rodzinę na uszczerbek finansowy, spowoduje niemożność zaspokojenia potrzeb, w zasadzie ograniczyła się do powtórzenia treści przepisu. Nie wskazała żadnych okoliczności, które Sąd mógłby wziąć pod uwagę. Jej subiektywne przekonanie o grożącym niebezpieczeństwie czy nieodwracalności skutków nie może prowadzić do automatycznego wstrzymania wykonalności decyzji, które stanowi wyjątek od zasady, że decyzje ostateczne podlegają wykonaniu. Sąd dysponuje jedynie informacją dotyczącą wysokości obciążenia związanego z wykonaniem zaskarżonej decyzji - 417,92 zł, jak również decyzji, będącej przedmiotem odrębnej skargi ( sygn. akt II SA/Rz 328/16) - 5.444,62 zł, łącznie w kwocie około 5,870 zł. Wysokość tej kwoty bez wskazania dodatkowych okoliczności, występujących po stronie Skarżącej, nie może przesądzać, że jej wyegzekwowanie spowoduje dla Skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym podkreślić, że braki dotyczące uzasadnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, nie stanowią braków formalnych, do których uzupełnienia Sąd zobowiązany byłby wzywać Skarżącą. Jak już wyżej wspomniano to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania, że zachodzi jedna z opisanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. sytuacji. Należy również zauważyć, że wniosek dotyczy rozstrzygnięcia o charakterze pieniężnym, którego skutki są co do zasady odwracalne. Zapłacona bowiem w wyniku wykonania decyzji kwota pieniężna, w przypadku skuteczności skargi, będzie podlegała zwrotowi. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11 "w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania". Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.