II SA/Rz 330/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na tę decyzję - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (DIC) z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie [...] nr [...] w lokalu położonym w J. przy ul. P. tj. poza kasynem gry. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji przez organ, zaś w razie nieuwzględnienia powyższego, o wydanie orzeczenia o wstrzymaniu przez Sąd. Wskazano na orzeczenia sądowe uwzględniające skargi na rozstrzygnięcia administracyjne o wymierzeniu kar pieniężnych z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Podniesiono, że na dzień 31 października 2015 r. Spółka uiściła tytułem tych kar kwotę 8 068 390,02 zł. Zwrócono także uwagę na fakt toczenia się kolejnych postępowań w tym przedmiocie. Podkreślono, że z uwagi na zatrzymanie przez urzędy celne urządzeń Spółka nie osiąga planowanych zysków, a ponosi straty. W takiej sytuacji, w ocenie Spółki, zastosowanie się do wynikającego ze skarżonej decyzji obowiązku grozi utratą przez nią płynności finansowej, a w dalszej konsekwencji upadłością, czyli sytuacją, której nie da się już odwrócić nawet w wypadku wygrania przez nią sporu i zwrotu wyegzekwowanego wcześniej świadczenia. Zwrócono także uwagę na szkodę grożącą Skarbowi Państwa w związku z ewentualną koniecznością zwrotu pobranych kar. We wniosku powołano także zapadle w stosunku do Spółki orzeczenia innych sądów administracyjnych wstrzymujące wykonanie zaskarżonych decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Ponadto dołączono listę księgowań na kontach analitycznych za okres od 1.01. do 1.10.2015r., rachunek zysków i strat za okres od 1.01.2013 r. do 31.12.2013 r. (wariant porównawczy) oraz listę zapisów kasowych/bankowych za okres od 20.01.2012 r. do 19.12.2014 r. i listę księgowań na kontach syntetycznych za 17.12.2014 r. oraz okres od 29.01.2015 r. do 8.04.2015 r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] DIC odmówił wstrzymania wykonania skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania kwestionowanego nią aktu bądź czynności. Skarżący może jednak złożyć wniosek w tym przedmiocie, którego uwzględnienie uzależnione jest od zaistnienia jednej ze wskazanych w powołanym przepisie przesłanek. Jest to mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. To strona wnioskująca o zastosowanie w stosunku do niej przedmiotowej wyjątkowej instytucji z art. 61 § 3 P.p.s.a. winna uprawdopodobnić zasadność powyższego. Jej zadaniem jest zatem przedstawienie stosownych danych i potwierdzających je dokumentów, a odnoszących się do jej aktualnej kondycji finansowej. Ponadto, Sąd dodatkowo jeszcze uwzględnia te informacje, które zawarte są w aktach sprawy, a które wskazują na sytuację materialną wnioskodawcy. W niniejszej sprawie Spółka nie przedstawiła danych, jak też nie przedłożyła dokumentów, które pozwoliłyby na rzetelną analizę możliwości uiszczenia przez nią kwoty 12 000 zł w kontekście okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie wiadomo zatem, w jaki sposób zapłata przedmiotowej kary wpłynęłaby na kondycję finansową Spółki, a w szczególności czy mogłaby skutkować powstaniem znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Powołanie się przez Spółkę na fakt zapłaty kar pieniężnych w łącznej wysokości 8 068 390,02 zł wskazuje zaś na posiadanie przez nią znacznych środków pieniężnych. Z kolei przedłożona dokumentacja nie dotyczy okresu bieżącego, a zatem nie oddaje obecnych możliwości finansowych Spółki. Natomiast argument o uwzględnianiu przez sądy administracyjne skarg na decyzje wymierzające kary pieniężne z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry nie stanowi o zaistnieniu ustawowej przesłanki wstrzymania wykonania skarżonego aktu. Także fakt wstrzymywania przez niektóre sądy administracyjne wykonania kierowanych do Spółki postanowień organów celnych o wymierzeniu kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry nie może stanowić o potrzebie uwzględnienia wniosku złożonego w niniejszej sprawie, który podlega samodzielnej ocenie Sądu orzekającego. Przy ocenie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. wzięto ponadto pod uwagę szkodę, która mogłaby ewentualnie powstać w majątku strony skarżącej, nie zaś w majątku Skarbu Państwa. W oparciu o powyższe uznano, że nie uprawdopodobniono potrzeby uwzględnienia żądania wstrzymania wykonania powołanej na wstępie decyzji DIC, jako że nie przedstawiono stosownych w tym przedmiocie informacji i dokumentów, których brak jednocześnie w aktach administracyjnych sprawy. Podstawę niniejszego orzeczenia stanowi art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.