II SA/Rz 331/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi wymienionego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w zakresie czasookresu pobytu w domu pomocy społecznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, określonej w części wstępnej niniejszego postanowienia. II SA/Rz 331/09 U Z A S A D N I E N I E W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].02.2009 r., Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...].01.2009 r., Nr [...], zmieniającą decyzję z dnia [...].06.2006 r., Nr [...] w zakresie czasookresu pobytu skarżącego w Domu Pomocy Społecznej w G., skarżący zamieścił passus: "Zwracam się jednocześnie z prośbą o wstrzymanie wykonania decyzji do rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie". Skarżący nie wskazał czy przedmiotowy wniosek jest skierowany do organu odwoławczego czy do Sądu, nie podał również przepisu pozwalającego ustalić adresata wniosku /art. 61 § 2 pkt 1 czy art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: p.p.s.a./. Na marginesie należy nadmienić, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozpoznało tego wniosku przyjmując, iż adresatem wniosku jest Sąd /w odpowiedzi na skargę k. 11 akt sądowych/. W takiej sytuacji Sąd uznał, że skoro rzeczony wniosek jest zamieszczony w skardze, zatem jest skierowany do Sądu. Z art. 61 § 1 p.p.s.a. wynika reguła, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Od tej reguły art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje wyjątek i stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku skarżący powinien przytoczyć okoliczności dotyczące tych przesłanek, bowiem na nim spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia ich zaistnienia. Dodać należy, że przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji, bowiem celem instytucji wstrzymania jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez Sąd. Skarżący wniosku o wstrzymanie szerzej nie umotywował, ale z treści skargi wynika, że pozbawienie go pobytu w Domu Społecznym w G. pogorszy jego sytuację życiową i materialną, co w następstwie może spowodować pogorszenie jego stanu zdrowia, zaś powrót do poprzedniego środowiska również spowodować nawrót choroby alkoholowej. Przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody może być materialna, a także niematerialna. Natomiast druga przesłanka, tj. trudne do odwrócenia skutki musi być istotna i trwała. Poza tym tego rodzaju okoliczności muszą być realne. Wskazane przez skarżącego okoliczności są ogólnikowe, zatem zdaniem Sądu nie dają podstaw do uwzględnienia wniosku. Z podanych względów i na podstawie art. 61 § 3, art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.