II SA/Rz 339/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik WSA Ewa Partyka Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 października 2011 r. sprawy ze skargi G. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania -skargę oddala- II SA/Rz 339/11 UZASADNIENIE Decyzją Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] G. Ś., posiadający uprawnienia do kierowania pojazdami kat. "B", został skierowany na badania lekarskie. Decyzję tę doręczono G. Ś. w dniu 4.01.2011 r., w dniu 1.02.2011 r. za pośrednictwem organu I instancji złożył on odwołanie od tej decyzji, zawierające również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wskazał w nim, że był chory na grypę, cały miesiąc styczeń pozostawał w łóżku, a stan zdrowia uniemożliwił mu wyjście z domu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 58 i art. 59 § 1 i 2 k.p.a., odmówiło G. Ś. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W motywach postanowienia stwierdzono, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, przy czym ciężar tego uprawdopodobnienia spoczywa na osobie żądającej przywrócenia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu zawarto tylko oświadczenie strony o stanie zdrowia, bez przedstawienia dowodów potwierdzających fakt choroby, w postaci zwolnienia lekarskiego lub zaświadczenia o chorobie. Ponadto, z materiału dowodowego wynika, że w okresie trwania choroby, o jakiej zapewnia strona (w tym 27 stycznia 2011 r.), była ona "aktywna" i mogła opuszczać dom (wyznaczone badania lekarskie w Poradni Medycyny Pracy w [...]). Brak winy strony w niedochowaniu terminu zachodzi tylko wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ponadto, w przypadku choroby, należało wykazać, że osoba związana terminem procesowym nie mogła posłużyć się inną osobą w dopełnieniu czynności procesowej. G. Ś. zaskarżył to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o przywrócenie 14-dniowego terminu do złożenia odwołania. W skardze stwierdził, że był początkowo przekonany o bezwzględnym obowiązku poddania się badaniom wskutek skierowania do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny. Postanowił odwołać się od decyzji o skierowaniu na badania po uzyskaniu informacji, że będzie obciążony kosztami badania. W trakcie choroby uniemożliwiającej dochowanie terminu na wniesienie odwołania próbował kontaktować się z Ośrodkiem Medycyny w celu odroczenia wyznaczonego terminu badania. W skardze zawarte też zostały argumenty kwestionujące wydanie decyzji o skierowaniu na badania. Generalnie skarżący uważa, że jego problemy alkoholowe nie mają charakteru, który dawałby podstawy do "powzięcia wiarygodnej informacji o zastrzeżeniach o stanie zdrowia", prowadzących do utraty prawa jazdy. Aktualnie pozostaje w złej sytuacji finansowej, wskutek czego wnosi o uwzględnienie skargi umożliwiające podważenie w przyszłości decyzji I instancji kierującej na badania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sprawowana przez Sąd, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola działalności administracji obejmuje badanie legalności, czyli zgodności z prawem zaskarżonych aktów, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ostatnio cytowanej ustawie. W przypadku zaskarżenia decyzji lub postanowienia Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. do ich uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy – lub do stwierdzenia nieważności takiej decyzji lub postanowienia jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Na wstępie należy podkreślić, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] prawidłowo przyjęło datę doręczenia G. Ś. decyzji Starosty [...] z dnia [...]stycznia 2011 r., nr [...]w przedmiocie skierowania na badania lekarskie - 4 stycznia 2011 r. Nie ulega też wątpliwości, że w ustawowym terminie 14 dni, wynikającym z art. 129 § 2 k.p.a., liczonym od dnia doręczenia decyzji stronie, a więc do 18 stycznia 2011 r. skarżący nie złożył odwołania. Następnie w dniu 1 lutego 2011 r. złożył on osobiście w biurze podawczym Starostwa Powiatu [...] odwołanie od w/w decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest, stosownie do treści art. 58 k.p.a., łączne spełnienie 3 przesłanek: wniesienie przez zainteresowanego prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła mu dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu podał, że nie mógł złożyć odwołania w terminie ponieważ przez cały styczeń 2011 r. był chory na grypę, leżał w łóżku i nie był w stanie wyjść z domu. Podstawową przesłanką warunkującą przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. O braku winy można mówić, gdy nie dopełnienie obowiązku było spowodowane przeszkodą nie do przezwyciężenia to znaczy taką, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (B. Adamiak, K. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2012, s. 282). Do przeszkód, o których mowa powyżej można zaliczyć przerwę w komunikacji, powódź, pożar a także nagłą chorobę, która wymaga leżenia w łóżku a strona nie ma możliwości wyręczenia się inną osobą (por. wyrok NSA z dnia 15 lipca 2009 r., II OSK 1162/08). Chodzi zatem o okoliczności nagłe, którym strona nie może się przeciwstawić ze względu na ich niespodziewany charakter. Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, nie wykazując, że przeszkoda była od niego niezależna i istniała przez cały czas aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Stanowisko organu jest słuszne. Sam fakt zachorowania na grypę nie świadczy o zaistnieniu przeszkody nie do przezwyciężenia, wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący nie przedstawił żadnego zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego fakt zachorowania na grypę, nawet jednak jeśli przyjąć, że fakt taki miał miejsce, nie wykazał on, że przez cały okres od 4.01.2011 r. do 1.02.2011 r., kiedy to złożył wniosek o przywrócenie terminu, musiał pozostawać w domu, nie był w stanie sporządzić odwołania i wyręczyć się inną osobą w jego wysłaniu pocztą. Należy przy tym podkreślić, że uprawdopodobnienie niezawinionego braku dochowania terminu oznacza konieczność przedstawienia odpowiedniej argumentacji wskazującej, że przeszkoda w dochowaniu terminu była niezależna od strony i powstała w czasie biegu terminu do wniesienia odwołania oraz trwała po jego upływie aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. W ocenie Sądu lakoniczne oświadczenie skarżącego o chorowaniu na grypę przez cały styczeń, nie poparte dodatkowymi okolicznościami nie pozwala uznać, że G. Ś. rzeczywiście nie był w stanie złożyć odwołania w przepisanym przez prawo terminie oraz, że wniosek o jego przywrócenie złożył w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Nie sposób także nie zauważyć, że G. Ś. w uzasadnieniu swej skargi podniósł, że po wydaniu decyzji organu I instancji miał zamiar poddać się badaniom lekarskim w wyznaczonym terminie, jednak decyzja ta nie zawierała informacji, że badania odbywają się na koszt skierowanego. Skarżący wprost stwierdził, że gdyby wiedział wcześniej o fakcie odpłatności, to złożyłby odwołanie w terminie 14 dni. Wyjaśnienia te wskazują, że rzeczywistą przyczyną uchybienia terminu nie była choroba lecz błędne przeświadczenie skarżącego, iż nie będzie musiał ponieść kosztów związanych z przeprowadzeniem badań, na które został skierowany. Oznacza to, że w niniejszej sprawie nie zachodziły okoliczności uniemożliwiające dokonanie czynności procesowej w terminie, zatem nie istniała przyczyna, która mogłaby stanowić podstawę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd, w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.