II SA/Rz 340/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Karina Gniewek - Berezowska Sędziowie WSA Paweł Zaborniak /spr./ AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 lipca 2024 r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 5 stycznia 2024 r. nr RZ.ZUZ.3.4231.1.2023.IH w przedmiocie sprzeciwu od dokonanego zgłoszenia wodnoprawnego – skargę oddala – Przedmiotem skargi GP (dalej: "Skarżący") jest decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni w Przemyślu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: "Dyrektor", "Organ odwoławczy" lub "Organ II instancji") z 5 stycznia 2024 r. nr RZ.ZUZ.3.4231.1.2023.IH, wydana w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia wodnoprawnego. Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że 23 maja 2023 r. Skarżący zwrócił się do Kierownika Nadzoru Wodnego w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: "Kierownik" lub "Organ I instancji") z wnioskiem w sprawie budowy studni chłonnej służącej do wprowadzania do ziemi oczyszczonych ścieków z przydomowej oczyszczalni położonej na działkach nr [...]. Decyzją z [...] listopada 2023 r. nr [...] Kierownik, działając na podstawie art. 423 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1478 z późn. zm.) – dalej: "u.p.w.", wniósł sprzeciw do dokonanego zgłoszenia wodnoprawnego. Organ I instancji podniósł, że postanowieniem z 12 października 2023 r. nałożył w trybie art. 423 ust. 4 u.p.w. na Skarżącego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o: 1. przedłożenie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli są wymagane; 2. przedłożenie zasięgu oddziaływania inwestycji naniesionego na mapę sytuacyjno - wysokościową pobraną z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego; 3. potwierdzenie skutecznego zgłoszenia, o którym mowa w art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1336 z późn. zm.) – dalej: "u.o.p.", jeżeli jest wymagane; 4. określenie stanu prawnego nieruchomości, na której czynność, roboty lub urządzenia wodne będą wykonane; 5. określenie lokalizacji czynności, robót lub urządzeń wodnych, z podaniem nazwy lub numeru obrębu ewidencyjnego z numerem lub numerami działek ewidencyjnych. Na wykonanie nałożonego obowiązku wyznaczono termin 14 dni od dnia doręczenia postanowienia. Kierownik podał, że Skarżący nie uzupełnił dokonanego zgłoszenia, wobec czego obowiązkiem organu było wniesienie sprzeciwu. Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji, kwestionując legalność wezwania do uzupełnienia dokonanego zgłoszenia wodnoprawnego. Odwołujący podniósł, że projektowana oczyszczalnia nie jest samodzielnym obiektem budowlanym lecz urządzeniem budowlanym związanym z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że zgłoszenie winno podlegać uzupełnieniu o dokumenty wskazane przez Organ I instancji, ponieważ realizacja inwestycji nie wymaga tego rodzaju dokumentów. Decyzją z 5 stycznia 2024 r. nr RZ.ZUZ.3.4231.1.2023.IH Dyrektor Zarządu Zlewni w Przemyślu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji. Organ odwoławczy podał, że wymagania odnośnie treści zgłoszenia wodnoprawnego zostały sformułowane w art. 421 u.p.w., natomiast załączniki, których dołączenie jest niezbędne w przypadku dokonywania zgłoszenia, wskazano w art. 422 u.p.w. Za prawidłowe uznał Dyrektor wezwanie Skarżącego do uzupełnienia dokonanego zgłoszenia o dokumenty wskazane w postanowieniu z 12 października 2023 r., i w konsekwencji – wobec nieuzupełnienia braków – wniesienie sprzeciwu do zgłoszenia. Organ odwoławczy podniósł, że obowiązek przedłożenia wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, a także potwierdzenia skutecznego zgłoszenia, o którym mowa w art. 118 ust. 1 u.o.p., ciąży na składającym zgłoszenie wodnoprawne i wynika wprost z art. 422 u.p.w. Do akt sprawy złożono kserokopię mapy zasadniczej, jednak bez wymaganego prawem określenia zasięgu oddziaływania planowanych czynności, robót lub urządzeń wodnych, co z kolei skutkowało powstaniem po stronie organu obowiązku wezwania do uzupełnienia zgłoszenia. Dyrektor wskazał ponadto, że na mocy art. 421 pkt 2 lit. a) u.p.w. zgłoszenie wodnoprawne zawiera określenie celu planowanych do wykonania urządzeń wodnych, a na mocy art. 421 pkt 2 lit. b) u.p.w. określenie stanu prawnego nieruchomości, na której urządzenia wodne będą wykonywane. Oznacza to, że zgłaszając zamiar wykonania urządzeń wymienionych w art. 394 ust. 1 pkt 13 u.p.w., określając stan prawny nieruchomości należy podać informacje dotyczące praw przysługujących do nieruchomości i dane adresowe podmiotów, którym te prawa przysługują, bez fizycznego dostarczania urzędowego dokumentu, jakim jest wypis z ewidencji gruntów. W opisywanej sprawie tego rodzaju informacje nie zostały przedłożone do organu rozpatrującego zgłoszenie wodnoprawne w terminie do tego wyznaczonym. Prawidłowo zatem Organ I instancji wniósł sprzeciw w drodze decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, GP wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Organu I instancji, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572) – dalej: "K.p.a." w związku z art. 424a u.p.w., poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym do ustalenia jakie rzeczywiście dokumenty i informacje są niezbędne do zgłoszenia wodnoprawnego w przedmiotowej sprawie; 2. art. 7b K.p.a., poprzez niepodjęcie niezbędnych działań celem wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz niewspółdziałanie w tym zakresie z innymi organami administracji; 3. art. 9 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego poinformowania strony o jej prawach i obowiązkach, w szczególności niewyjaśnienie jakiego zgłoszenia ma dokonać strona w oparciu art. 118 u.o.p.; 4. art. 77 § 4 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie z urzędu faktów powszechnie znanych organowi, jak choćby dokumentu w postaci miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 5. art. 80 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sprawie; 6. art. 138 § 1 pkt 1) K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Organu I instancji; 7. art. 421 i art. 422 u.p.w. poprzez ich niewłaściwą interpretację; 8. art. 422 pkt 3) i pkt 5) u.p.w. poprzez ich niewłaściwą wykładnię i błędne przyjęcie, że w każdym przypadku zgłaszający zobowiązany jest do przedłożenia dokumentów o których mowa w punkcie 3) i 5) tego przepisu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna, przez co została przez Sąd w całości oddalona. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 269; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Jednocześnie w ramach prowadzonej kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Sądowa kontrola przedmiotu skargi nie wykazała jakichkolwiek naruszeń przepisów postępowania jak i przepisów prawa materialnego, które mogłyby stanowić argument za uznaniem zarzutów skarżącej strony. Stan faktyczny sprawy został ustalony zgodnie z wymogami zasady prawdy materialnej tj. przepisami art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a., dzięki czemu mógł stanowić oparcie dla ustaleń faktycznych Sądu – art. 133 § 1 P.p.s.a. Przekazane do WSA akta sprawy dostatecznie przedstawiają konieczne do zastosowania przepisów prawa materialnego okoliczności faktyczne, nie wymagając tym samym przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. Przedmiotem kontroli WSA uczyniono w niniejszej sprawie decyzję Dyrektora wydaną w przedmiocie sprzeciwu wobec planowanej budowy studni chłonnej służącej do wprowadzania do ziemi oczyszczonych ścieków z przydomowej oczyszczalni położonej na działkach nr [...]. W myśl art. 394 ust. 1 pkt 13 u.P.w. zgłoszenia wymaga wykonanie urządzeń wodnych służących do wprowadzania do ziemi ścieków oczyszczonych w przydomowej oczyszczalni ścieków na potrzeby zwykłego korzystania z wód. Dyrektor w zaskarżonej do Sądu decyzji zasadnie uznał spełnienie przez wnioskodawcę przesłanki związanej z obowiązkiem przedłożenia m.in. decyzji o warunkach zabudowy. Jednakże podtrzymał stanowisko Organu I instancji o nieuzupełnieniu pozostałych braków zgłoszenia w postaci zasięgu oddziaływania inwestycji naniesionego na mapę sytuacyjno – wysokościową pobraną z państwowego zasobu geodyzjno – kartograficznego; potwierdzenie skutecznego zgłoszenia, o którym mowa w art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody; określenie stanu prawnego nieruchomości, na której roboty lub urządzenia wodne będą wymagane; określenie lokalizacji czynności, robót lub urządzeń wodnych, z podaniem nazwy lub numeru obrębu ewidencyjnego z numerem lub numerami działek ewidencyjnych. Wobec tak nakreślonego rysu sporu pomiędzy stronami procesu przed WSA, należy przypomnieć, że zaskarżona decyzja Dyrektora została wydana po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego na podstawie przepisów prawa materialnego wyrażonych m.in. w art. 421 u.P.w., czyli przepisu ustalającego wiążące stronę elementy zgłoszenia wodnoprawnego. W myśl tej regulacji u.P.w. zgłoszenie wodnoprawne zawiera : 1) oznaczenie zakładu dokonującego zgłoszenia z podaniem jego siedziby i adresu; 2) określenie: a) celu planowanych do wykonania czynności, robót lub urządzeń wodnych, b) stanu prawnego nieruchomości, na której czynności, roboty lub urządzenia wodne będą wykonywane, c) wykonywanych robót w sposób opisowy, podstawowych parametrów charakteryzujących planowane roboty oraz warunków ich wykonania, d) lokalizacji czynności, robót lub urządzeń wodnych, z podaniem nazwy lub numeru obrębu ewidencyjnego z numerem lub numerami działek ewidencyjnych oraz współrzędnymi, e) planowanego terminu rozpoczęcia robót lub czynności. Ustawodawca uznał, że zgłoszenie nie jest wystarczające do wyjaśnienia wszystkich okoliczności realizacji uprawnień z zakresu prawa wodnego wymagając od zgłaszającego przedłożenia dodatkowych danych w postaci dokumentów załączanych do zgłoszenia. Rodzaje i treść dokumentów załączanych do zgłoszenia określa norma art. 422 u.P.w., która stanowi: Do zgłoszenia wodnoprawnego dołącza się: 1) mapę sytuacyjno-wysokościową pobraną z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z naniesionym schematem planowanych czynności, robót lub urządzeń wodnych i zasięgiem ich oddziaływania lub inną mapę opatrzoną przez organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej odpowiednią klauzulą urzędową; 2) odpowiednie szkice lub rysunki; 3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku - decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli są wymagane; 4) zgodę właściciela urządzenia wodnego, które jest niezbędne do wykonania planowanych czynności, robót lub urządzeń wodnych; 5) potwierdzenie skutecznego zgłoszenia, o którym mowa w art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, jeżeli jest wymagane. Zawiadomienie Skarżącego o zamiarze przystąpienia do budowy urządzeń wodnych wpłynęło do Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Nadzór Wodny w [...] w dniu [...] maja 2023 r. Natomiast w wyniku wydania decyzji kasacyjnej Organ I instancji mocą postanowienia z dnia 12 października 2023 r. nr RZ.3.3.4200.45.2023.KJ, nałożył na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia brakujących informacji w sprawie zgłoszenia wodnoprawnego poprzez : 1. przedłożenie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli są wymagane; 2. przedłożenie zasięgu oddziaływania inwestycji naniesionego na mapę sytuacyjno - wysokościową pobraną z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego; 3. potwierdzenie skutecznego zgłoszenia, o którym mowa w art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1336 z późn. zm.) – dalej: "u.o.p.", jeżeli jest wymagane; 4. określenie stanu prawnego nieruchomości, na której czynność, roboty lub urządzenia wodne będą wykonane; 5. określenie lokalizacji czynności, robót lub urządzeń wodnych, z podaniem nazwy lub numeru obrębu ewidencyjnego z numerem lub numerami działek ewidencyjnych. Organ II instancji przyznał w swym rozstrzygnięciu, że w okolicznościach niniejszej sprawy obowiązujące regulacje prawne nie przewidywały obowiązku wykonania dyspozycji art. 422 pkt 3 u.P.w. - wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku - decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzję o warunkach zabudowy. Nie w każdej sytuacji w/w dokumenty potwierdzające zgodność zamierzenia z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym są wymagane, co z resztą potwierdza końcowa część w/w regulacji u.P.w. Tą kwestie Skarżący wyjaśnił przekonująco w treści wniesionego odwołania, a zostało to dostrzeżone przez Dyrektora w uzasadnienia jego decyzji. Jednocześnie nie podlega kwestii, że pozostałe obowiązki wynikające z w/w postanowienia, znajdujące odzwierciedlenie w przepisach u.P.w., nie zostały przez wnioskodawcę spełnione. To zaś w sposób wystarczający legitymowało Organ do zastosowania art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. i utrzymania w mocy decyzji wyrażającej sprzeciw. Powyższy fakt legitymizujący decyzję Dyrektora potwierdza swym stanowiskiem Skarżący, pisząc iż nie wykonał on w czasie ustalonym przez Kierownika Nadzoru Wodnego w [...] na 14 dni od dnia doręczenia postanowienia obowiązku : - przedłożenia zasięgu oddziaływania inwestycji naniesionego na mapę sytuacyjno - wysokościową pobraną z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego; - potwierdzenie skutecznego zgłoszenia, o którym mowa w art. 118 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody; - określenie stanu prawnego nieruchomości, na której czynność, roboty lub urządzenia wodne będą wykonane; - lokalizacji czynności, robót lub urządzeń wodnych, z podaniem nazwy lub numeru obrębu ewidencyjnego z numerem lub numerami działek ewidencyjnych oraz współrzędnymi. Strona stoi bowiem na stanowisku, iż w/w obowiązki nie mogły go dotyczyć w realiach niniejszej sprawy. WSA zobligowany był potwierdzić ocenę Dyrektora o ziszczeniu się przesłanek obligujących do zastosowania wobec Strony przepisu art. 423 ust. 4 u.P.w., który stanowi: W przypadku konieczności uzupełnienia zgłoszenia wodnoprawnego organ właściwy w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów lub informacji, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Niewątpliwym jest bowiem, że wobec niewypełnienia przez Skarżącego ustawowego obowiązku złożenia zgłoszenia odpowiadającego wymogom art. 421 pkt 2 lit. b i d, art. 422 pkt 1 i 5 u.P.w. zaistniała zgodnie z tymi regulacjami konieczność nałożenia obowiązku uzupełnienia zgłoszenia, a w sytuacji dalszego niewypełnienia ustawowego obowiązku sprecyzowanego postanowieniem Organu I instancji, wydania decyzji wyrażającej sprzeciw – art. 423 ust. 4 u.P.w. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się zgłoszenie wodnoprawne do którego załączono : szkic studni chłonnej z kręgów betonowych, opis w/w urządzenia wraz z charakterystyką zdolności chłonnej studni, szkic usytuowania przydomowej oczyszczalni ścieków wrysowany na kopii mapy zasadniczej. Strona na żadnym z etapów postępowania administracyjnego nie złożyła wymaganej prawem materialnym mapy określającej zasięg oddziaływania inwestycji – art. 422 pkt 1 u.P.w. – czyli nie określiła w postaci graficznej na jaki obszar będzie mieć wpływ wprowadzenie do ziemi oczyszczonych ścieków. Znajdujący się w aktach szkic sytuacyjny nie pozwala na wymagane określenie granic obszaru oddziaływania studni chłonnej. Nie wykonano także obowiązku dokonania skutecznego zgłoszenia o jakim mowa w art. 118 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. Według jego treści zgłoszenia regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska wymaga prowadzenie, na obszarach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5 i 7-9, w obrębach ochronnych wyznaczonych na podstawie ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, a także w obrębie cieków naturalnych, następujących działań: 1) wymienionych w art. 227 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne; 2) melioracji wodnych; 3) wydobywania z wód kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów, w ramach szczególnego korzystania z wód; 4) innych niż wymienione w pkt 1-3 działań obejmujących roboty ziemne mogące zmienić warunki wodne lub wodno-glebowe. Ponieważ przedmiotowa inwestycja jest planowana we Wschodniobeskidzkim Obszarze Chronionego Krajobrazu, czyli formie ochrony przyrody wymienionej w art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie przyrody, to z uwagi na rodzaj inwestycji i jej skutki dla środowiska (wprowadzanie oczyszczonych ścieków do ziemi) słusznie bo zgodnie z prawem uznano, że obejmuje ona roboty ziemne mogące zmienić warunki wodne lub wodne-glebowe – art. 118 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie przyrody. Wschodniobeskidzki Obszar Chronionego Krajobrazu jest obszarową formą ochrony przyrody, stąd jego składniki w tym gleba, podlegają szczególnej ochronie w tym realizowanej na płaszczyźnie gospodarki wodnej. Jest niewątpliwe, że przydomowa oczyszczalnia ścieków i powiązana z nią studnia chłonna może wpłynąć na warunki gospodarki wodnej w granicach obszaru chronionego krajobrazu, stąd niezbędne było wymaganie od inwestora złożenia dokumentu o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie ustawy o ochronie przyrody. Dlatego zgłoszenie o jakim mowa wyżej było wymagane, jak żąda tego art. 422 pkt 5 u.P.w. Strona nie wykonała także, zarówno w treści zgłoszenia jak i na skutek wydania postanowienia, obowiązku płynącego z normy art. 421 pkt 2 lit. b u.P.w., czyli nie określono stanu prawnego nieruchomości. Jest prawdą jak pisze Dyrektor, że zgłaszający zamiar wykonania urządzeń wodnych powinien podać właściwemu Organowi informacje obrazujące dane podmiotu, któremu przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości, na której urządzenie wodne ma zostać zlokalizowane. Ma to oczywiste znaczenie do określenia adresatów potencjalnych rozstrzygnięć i dla ochrony ich cywilnoprawnych uprawnień. Nie został błędnie stwierdzony przez Organy także brak określenia lokalizacji czynności, robót lub urządzeń wodnych, z podaniem nazwy lub numeru obrębu ewidencyjnego z numerem lub numerami działek ewidencyjnych oraz współrzędnymi – art. 421 pkt 2 lit. d u.P.w. Tego rodzaju dane nie zostały przez stronę w sposób wymagany prawem określone w treści pkt 3.4. zgłoszenia, bowiem obejmowały przydomową oczyszczalnie oraz studnie chłonną. Ma rację Dyrektor pisząc, że zgłoszenie mogło dotyczyć tylko tych danych, które są niezbędne dla ustalenia lokalizacji wykonania urządzeń wodnych służących do wprowadzania do ziemi ścieków oczyszczonych z przydomowej oczyszczalni ścieków na potrzeby zwykłego korzystania z wód, a więc tylko studni chłonnej. Tymczasem zgłoszenie oraz załączniki do niego obejmowały informacje zbiorczo obejmujące studnie oraz przydomową oczyszczalnie ścieków, uniemożliwiając tym samym dokładną lokalizację co do współrzędnych urządzenia wymienionego w art. 394 ust. 1 pkt 13 u.P.w. Wobec tych uchybień ze strony skarżącego zasadnie Organy stwierdziły konieczność uzupełnienia zgłoszenia a następnie wobec niewykonania nałożonego obowiązku, wydania decyzji wyrażającej sprzeciw na podstawie art. 423 ust. 4 u.P.w. Na tą ocenę nie ma wpływu potwierdzony przez Organ odwoławczy brak obowiązku przedłożenia dokumentów z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego. Do skutecznego wydania decyzji wyrażającej sprzeciw konieczne jest wykazanie niewypełnienia choćby jednego z obowiązków dotyczących treści zgłoszenia czy wymaganym ustawą załączników. W tej sprawie, zostało wykazane w sposób dostateczny, że Skarżący pomimo skierowanego do niego postanowienia na podstawie art. 423 ust. 4 u.P.w. nie uzupełnił zgłoszenia, czym naruszył powołane wyżej przepisy prawa. Zatem zastosowanie tej normy było względem zgłoszenia konieczne i zasadne. Sąd wyjaśnia skarżącemu, iż powoływana przez niego zasada prawdy obiektywnej – art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. - obligująca organ do dokładnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, nie obejmuje tych informacji (danych, dokumentów), co do których obowiązek dostarczenia w treści podania lub w postaci załączników ciąży na stronie – wnioskodawcy czynności urzędowych organu. Dlatego nie można było potwierdzić zarzucanego Organowi odwoławczemu naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Niewykonanie opisanych wyżej obowiązków przez Stronę mających swe źródło w ustawie oraz w treści jasno sprecyzowanego postanowienia spowodowało, że wynik tej sprawy mógł być tylko jeden – wydanie sprzeciwu na podstawie art. 423 ust. 4 u.P.w. Sąd działając poza granicami zarzutów skargi nie dostrzegł w działaniach procesowych organów obu instancji jakichkolwiek powodów do zastosowania kompetencji kasacyjnych – art. 145 § 1 i 2 P.p.s.a. Decyzje wydane w toku postępowania, jako zgodne z przepisami procesowymi i materialnoprawnymi powinny pozostać w obrocie prawnym i wywoływać określone w nich skutki. W związku z powyższym WSA, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę jako niezasadną.