II SA/Rz 347/10

WyrokWSA w Rzeszowie2010-06-10

Skład orzekający: Magdalena Józefczyk, Ewa Partyka, Maria Piórkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy możliwe jest wydanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w trybie art. 3 ustawy z dnia 10 maja 2007 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane, jeżeli przed dniem 11 lipca 2003 r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie legalizacji samowoli budowlanej dotyczącej tego obiektu?
Ratio decidendi
Wydanie pozwolenia na użytkowanie w trybie art. 3 ustawy z dnia 10 maja 2007 r. jest niemożliwe, jeżeli przed dniem 11 lipca 2003 r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie legalizacji samowoli budowlanej dotyczącej tego obiektu. W takiej sytuacji, gdy postępowanie legalizacyjne zostało wszczęte i zawieszone, umorzenie postępowania o pozwolenie na użytkowanie jest zasadne, ponieważ konieczne jest zakończenie pierwotnego postępowania legalizacyjnego.
Stan faktyczny
H. K. i inni złożyli wniosek o pozwolenie na użytkowanie dwóch budynków mieszkalnych na podstawie art. 3 ustawy z dnia 10 maja 2007 r. Organ pierwszej instancji umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe, ponieważ w 1994 r. toczyło się postępowanie legalizacyjne dotyczące samowoli budowlanej. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżący zarzucali naruszenie prawa, w tym brak wyjaśnienia zwrotów w decyzji i nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania autora ekspertyzy.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Sędziowie SO (del.) Ewa Partyka NSA Maria Piórkowska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 10 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi H. K. jako przedstawiciela ustawowego O. K., D. K., E. K., D. K., I. K., J. K., K. K., M. K. jako przedstawiciela ustawowego K. K. i P. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynków mieszkalnych -skargę oddala- II SA/Rz 347/10 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] września 2010r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej PINB) działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwana dalej w skrócie k.p.a.) umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie dwóch budynków mieszkalnych położonych na działce nr 754/2 w S. przy ul. [...], uznając za koniecznie wszczęcie odrębnego postępowania w celu doprowadzenia kontrolowanych obiektów do stanu zgodnego z prawem. Odwołanie od wymienionej decyzji wniosła H. K. jako przedstawiciel ustawowy małoletniego O. K. i E. K. oraz K. K., J. K., M. K. jako przedstawiciel ustawowy D. K. i K. K., a także D. K., I. K., P. K. domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu podali, że celem uzyskania pozwolenia na użytkowanie dwóch obiektów budowlanych w S. przy ul. [...] zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 10 maja 2007r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. u. z 5.06.2007r. nr 99, poz. 665) w ostatnich dniach grudnia 2008r. na adres Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożono następujące dokumenty: inwentaryzację powykonawczą dwóch budynków położonych na działce nr 754/2, ekspertyzę techniczną potwierdzającą przydatność obiektów do użytkowania i dlatego odwołujący uznali, że spełniono przesłanki wyżej powołanego przepisu Prawa budowlanego do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. Za nieprawdziwe uznali twierdzenie organu, że nie wszystkie roboty budowlane (dot. barierek na tarasach budynków) wykonano w terminie zakreślonym ww. ustawą. Dokumenty z inwentaryzacji zostały dostosowane do wymagań wskazanych przez organ. Inwentaryzacja odtwarza stan istniejący budynków pod względem ich usytuowania na działce, wymiary i funkcje zgodnie ze stanem faktycznym. Brak dwóch okienek piwnicznych to omyłka w rysunku, która została niezwłocznie poprawiona za pismem z dnia [...] marca 2008r. Budynki posiadają warunki do zamieszkania, a użytkowanie wymagało zabezpieczenia wejścia na taras. Prowizoryczne barierki zdjęto na czas wykonywania ocieplenia budynku. Budynki spełniają warunki § 203, 204, 205, 206 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004r. o warunkach, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Roboty wykończeniowe opisane w ekspertyzie dotyczą wyposażenia kuchni w budynku nr 1 oraz glazury ścian w ubikacji drugiego budynku. Z tych przyczyn niezrozumiałe są wyrażenia w decyzji "przydatność bezwarunkowa" i "inwentaryzacja powykonawcza dwóch budynków na działce nr 754/2 jest niezgodna ze stanem faktycznym". Zaznaczyli, że nie posiadają wiedzy o postępowaniu prowadzonym w 1994r. w byłym Urzędzie Rejonowym w S., brak wyjaśnień, kto potwierdził niezgodność inwentaryzacji ze stanem faktycznym i na czym ma ona polegać. Wnieśli o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania autora ekspertyzy inż. J. K. celem wykazania, nieprawdziwości twierdzeń organu o niedołączeniu do wniosku o pozwolenie na użytkowanie ekspertyzy potwierdzającej przydatność obiektów do użytkowania, inwentaryzacji powykonawczej zgodnej ze stanem faktycznym. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał zarzuty odwołania za niezasadne i decyzją z dnia [...] lutego 2010r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy wymienioną na wstępie decyzje organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że przeprowadził rozprawę administracyjną w dniu [...] czerwca 2008r. i stwierdził stan odpowiadający ustaleniom w dotychczas prowadzonym postępowaniu, przy czym na balkonach budynków istniały już stalowe barierki. Autor inwentaryzacji oświadczył, że nie posiada żadnej wiedzy na temat wcześniejszych postępowań, gdyż opracował tylko inwentaryzację powykonawczą w 2007r., w której omyłkowo pominięto dwa okna w piwnicy, co zostało uzupełnione. Decyzją z dnia [...] października 2008r. nr [...] organ odwoławczy uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008r., gdyż odmowa wydania pozwolenia na użytkowanie uniemożliwiłaby ocenę przedmiotowej samowoli w innym trybie. Odnosząc się do zarzutu niewyjaśnienia użytych zwrotów w decyzji organu pierwszej instancji to zgodnie z art. 113 § 2 k.p.a. organ, który wydał decyzje wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony postępowania wątpliwości co do treści decyzji. Skarżący nie zgłosili takiego wniosku. PINB w dniu [...] lutego 2008r. przeprowadził protokolarne potwierdzenie zgodności inwentaryzacji powykonawczej ze stanem faktycznym w obecności H. K. i H. K. wykazując istnienie rozbieżności inwentaryzacji powykonawczej występujące na poziomie piwnic i braku barierek balkonowych. Nieprawidłowości usunięto przed terminem rozprawy administracyjnej organu odwoławczego wyznaczonej na [...] czerwiec 2008r. Przepis art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 2007r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. u. nr 99, poz. 655) upoważnia organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ administracji publicznej dla obiektów, których budowa została zakończona po dniu 31 grudnia 1994r., a przed dniem 11 lipca 1998r. i przed dniem 11 lipca 2003r. nie zostało wszczęte przez właściwy organ postępowanie tylko w ściśle określonych warunkach. Powołany przepis nie upoważnia do wydania pozwolenia na użytkowanie dla obiektów, w stosunku, do których było wszczęte postępowanie administracyjne przed 11 lipca 2007r. W aktach sprawy znajduje się postanowienie organu pierwszej instancji nr [...] zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę ww. budynków mieszkalnych dla H. K. oraz przekazany przez Sąd Rejonowy w S. wniosek Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] listopada 1994r. z którego wynika, że było prowadzone postępowanie w sprawie budowy budynków mieszkalnych przy ul. [...], obecnie [...]. Zgodnie z art. 76 § 1 k.p.a. dokumenty urzędowo sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z tych przyczyn umorzenie postępowania o pozwolenie na użytkowanie jest zasadne. Skargę do Sądu wnieśli wszyscy odwołujący, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji oraz obciążenie kosztami postępowania strony przeciwnej. W uzasadnieniu skargi podali, że [...] grudnia 2007r. jako współwłaściciele działki nr 754/2 wystąpili o udzielenie pozwolenia na użytkowanie dwóch budynków mieszkalnych znajdujących się na tej działce. Podnieśli, że w decyzji z dnia [...] października 2008r. organ odwoławczy wręcz nakazał PINB odtworzenie zaginionych dokumentów, czego jednak zobowiązany organ nie uczynił. Brakujące dokumenty, według skarżących dotyczyły wniosku H. K. o pozwolenie na budowę wymienionych budynków. Postępowanie zostało zawieszone do czasu zakończenia postępowania o zniesienie współwłasności działki nr 754. Postanowienie o zniesieniu współwłasności Sąd Rejonowy w S. wydał [...] kwietnia 1998r. (sygn. akt [...]), zatwierdzone postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w T. sygn. akt [...] z dnia [...] grudnia 1998r. Wniosek o pozwolenie na budowę nie został uzupełniony w terminie 3 lat od daty jego złożenia, dlatego zgodnie z art. 98 § 2 k.p.a. żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane. Notatka służbowa z dnia [...] września 2008r., na którą powołuje się organ pierwszej instancji nie była autoryzowana i nie toczyło się żadne inne postępowanie egzekucyjne w sprawie samowoli budowlanej przy ul. [...]. PINB w S. nie wydał postanowienia w trybie art. 113 § 2 k.p.a. o wyjaśnieniu treści decyzji, a taki wniosek skarżący zawarli w odwołaniu. Brak wyjaśnienia użytych zwrotów przez organ pierwszej instancji czyni zasadnym wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka autora inwentaryzacji, ale organ drugiej instancji z niewiadomych powodów nie przeprowadził takiego dowodu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. J. K. autor inwentaryzacji był słuchany w charakterze świadka na rozprawie administracyjnej w dniu [...] czerwca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Poddawszy takiej kontroli zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja umarzająca jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie dwóch budynków mieszkalnych położonych na działce nr 754/2 w S. przy ul. K. Stan faktyczny sprawy ustalony przez organ pierwszej instancji i przyjęty do orzekania nie budzi wątpliwości. Okolicznością bezsporną jest fakt, że wnioskiem z dnia [...] grudnia 2007 r. H. K. jako przedstawiciel ustawowy małoletniego O. K. i E. K., K. K., J. K., I. K., P. K., D. K., H. K. jako przedstawiciel ustawowy D. K. i K. K. zwrócili się o udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektów budowlanych przy ul. [...] w S. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 10 maja 2007 r. o zmianie ustawy prawo budowlane /Dz.U. z 2007r. Nr 99 poz. 665/. Do wniosku dołączyli m.in. inwentaryzację powykonawczą dwóch budynków położonych na działce nr 754/2, ekspertyzę techniczną potwierdzającą przydatność obiektów do użytkowania. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że zasadą jest zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), iż roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż przedmiotowe obiekty budowlane nie korzystają ze zwolnień, o których stanowią przepisy art. 29-31 ustawy Prawo budowlane oraz że skarżący nie posiadają pozwolenia na budowę ww. obiektów budowlanych. W przypadku budowania bądź też wybudowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę (odpowiednio bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ), czyli w warunkach tzw. samowoli budowlanej, zasadą jest nakazanie przez właściwy organ rozbiórki obiektu budowlanego zgodnie z art. 48 ustawy Prawo budowlane. Szczególnym przepisem wobec powyższych regulacji jest art. 3 ustawy z dnia 10 maja 2007 r. o zmianie ustawy prawo budowlane /Dz.U. z 2007r. Nr 99 poz. 665/ - zwanej dalej ustawą, który stanowi materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji. Wprowadzenie powyższego przepisu było następstwem wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 października 2006 r. P 27/05 (OTK-A 2006/9/124), w którym orzekł on, że art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718) oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888), w zakresie w jakim wyłączają stosowanie art. 49 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 lipca 2003 r., do budowy obiektu budowlanego lub jego części, pomimo, że pięcioletni termin do zakończenia budowy upłynął do dnia 10 lipca 2003 r., są niezgodne z art. 32 Konstytucji RP. Stosownie do art. 3 ustawy do obiektu budowlanego lub jego części wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ administracji publicznej, jeżeli budowa została zakończona po dniu 31 grudnia 1994 r. a przed dniem 11 lipca 1998r., i przed dniem 11 lipca 2003 r. nie zostało wszczęte postępowanie administracyjne przez właściwy organ nadzoru budowlanego, nie stosuje się do dnia 1 stycznia 2008 r. przepisów art. 48-49b ustawy - Prawo budowlane (ust. 1). W przypadku o którym mowa w ust. 1, na właścicielu spoczywa obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. W razie nieuzyskania pozwolenia na użytkowanie, właściwy organ nadzoru budowlanego nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części (ust. 2). Właściciel obiektu budowlanego jest obowiązany dołączyć do wniosku o pozwolenie na użytkowanie inwentaryzację powykonawczą obiektu budowlanego, sporządzoną przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane i ekspertyzę techniczną, potwierdzającą przydatność obiektu do użytkowania oraz oświadczenia, o których mowa w art. 57 ust. 3 ustawy Prawo budowlane (ust. 3). Jeżeli obiekt budowlany, o którym mowa w ust. 1, nie narusza: 1) przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, 2) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego w dniu zakończenia budowy albo w dniu orzekania - właściwy organ nadzoru budowlanego, po protokolarnym potwierdzeniu zgodności inwentaryzacji powykonawczej ze stanem faktycznym, wydaje, z zastrzeżeniem ust. 5, decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie (ust. 4). Jeżeli obiekt budowlany, o którym mowa w ust. 1 narusza przepisy lub ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w zakresie umożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, właściwy organ nadzoru budowlanego, w drodze postanowienia, nakłada obowiązek usunięcia tych naruszeń w wyznaczonym terminie. W razie niewykonania obowiązku w terminie, organ ten nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części (ust. 5). Z powyższego wynika, iż istotnym dla wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego jest, by inwestor zakończył wykonywanie obiektu budowlanego po dniu 31 grudnia 1994 r. a przed dniem 11 lipca 1998 r., i przed dniem 11 lipca 2003 r. nie zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Tymczasem Sąd stwierdza, iż w aktach sprawy organu I instancji zalega wydane z upoważnienia Kierownika Urzędu Rejonowego w S. postanowienie nr [...] (k. 27a akt administracyjnych organu I instancji) zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych dla H. K. na działce położonej w S. przy ul. B. Z treści uzasadnienia wynika, iż na ww. działce H. K. przystąpił do budowy dwóch budynków mieszkalnych, bez wymaganego pozwolenia na budowę. Decyzją z lipca 1994 r. wstrzymano roboty budowlane i zobowiązano inwestora do uzyskania pozwolenia na budowę. Zaś wnioskiem z dnia [...] października 1994 r. H. K. – działający przez pełnomocnika Z. C. zwrócił się o wydanie pozwolenia na budowę, informując jednocześnie, że przed Sądem Rejonowym w S. toczy się postępowanie o zniesienie współwłasności działki na której realizowane są budynki mieszkalne. Fakt toczenia się postępowania w sprawie budowy budynków mieszkalnych przy ul. [...] (obecnie [...]) potwierdza również wniosek Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] listopada 1994 r. o wyznaczenie przedstawiciela dla nieobecnej T. M. w sprawie budowy budynków mieszkalnych na ww. działce (k. 29a akt administracyjnych organu I instancji) oraz notatka urzędowa z dnia [...].03.2008 r. sporządzona przez M. P. – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z której wynika, iż ww. w 1994 r. jako pracownik Oddziału Nadzoru Budowlanego Urzędu Rejonowego w S. wraz z inż. K. L. prowadził postępowanie w sprawie samowoli budowlanej polegającej na budowie przez H. K. dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz postępowanie legalizacyjne w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Wskazano także, iż roboty budowlane zostały wstrzymane decyzją z dnia [...].07.1994 r. oraz zobowiązano inwestora do uzyskania pozwolenia na budowę. W dniu [...].10.1994 r. Z. C. – pełnomocnik H. K. wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę. Postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone i dotychczas nie podjęte (k. 27 akt administracyjnych organu I instancji). Zdaniem Sądu organy orzekające w sprawie prawidłowo uznały, iż niemożliwym jest wydanie pozwolenia na użytkowanie w trybie art. 3 ust. 4 ustawy z uwagi na fakt wszczęcia przed dniem 11 lipca 2003 r. postępowania administracyjnego. Słusznie także organ II instancji zwrócił uwagę, iż pomimo że wnoszący odwołanie twierdzą, iż nic nie wiedzą o fakcie toczenia się postępowania w 1994r., to zgromadzone w sprawie dokumenty temu zaprzeczają, a na mocy art. 76 § 1 k.p.a. dokumenty urzędowo sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w zakresie ich działania stanowią dowód tego co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Sąd zauważa, iż sami skarżący ostatecznie przyznali, iż wiadomym im było o toczącym się postępowaniu. W skardze podnieśli, iż skoro wniosek o wydanie pozwolenia nie został uzupełniony w terminie 3 lat od daty jego złożenia to zgodnie z art. 98 § 2 k.p.a. żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane. Wskazać jednakże wypada, iż organ w toku postępowania prowadzonego w 1994 r. zawiesił z urzędu postępowanie, a art. 98 § 2 k.p.a. dotyczy sytuacji gdy postępowanie przed organem administracji publicznej zostało zawieszone na wniosek strony, na żądanie której wszczęto postępowanie, a nie sprzeciwiły się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Reasumując skład orzekający w niniejszej sprawie uznał, iż zarówno organy I i II instancji zasadnie umorzyły postępowanie w przedmiotowej sprawie. Niemożliwym bowiem jest wydanie pozwolenia na użytkowanie w trybie art. 3 ust. 4 ustawy, gdy wszczęte zostało pod rządami ustawy z dnia 24.10.1974 r. Prawo budowlane, a przed 11 lipca 2003 r. postępowanie legalizacyjne w sprawie samowoli budowlanej. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Urząd Rejonowy w S. prowadził postępowanie legalizacyjne w sprawie samowoli budowlanej polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych na działce 754/2 w S., postępowanie to zostało zawieszone i do tej pory niepodjęte. Podkreślić także należy, iż bez wpływu na niniejszą sprawę pozostaje fakt, iż na gruncie obecnie obowiązującej ustawy prawo budowlane z 7 lipca 1994 r. kompetencje terenowego organu administracji państwowej, którym w niniejszej sprawie był Urząd Rejonowy w S. przeszły na organ nadzoru budowlanego, którym w I instancji jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. Także za niezasadne tut. Sąd uznał zarzuty skarżących dotyczące niewyjaśnienia przez organ zwrotów zawartych w decyzji organu pierwszoinstancyjnego oraz nieprzesłuchania w charakterze świadka J. K. Słusznie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż zgodnie z art. 113 § 2 k.p.a. organ, który wydał decyzję wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony postępowania wątpliwości co do treści decyzji. W aktach sprawy brak jest takowego wniosku skarżących. J. K. został zaś przesłuchany w charakterze świadka w trakcie rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2008 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty skargi nie są zasadne, gdyż organy w toku postępowania nie naruszyły prawa w zakresie, o jakim mowa powyżej. Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie w trybie art. 3 ust. 4 ustawy jest uzasadniona zważywszy na fakt, iż bezprzedmiotowym jest orzekanie w tej kwestii, a koniecznym jest zakończenie postępowania wszczętego przez Urząd Rejonowy w S. w sprawie samowoli budowlanej polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych na działce nr 754/2 w S. Mając na względzie przedstawiony stan rzeczy, Sąd stwierdził, że skarga jest nieuzasadniona i na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło