II SA/Rz 35/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Przewodniczący sędzia NSA Maria Zarębska - Kobak po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. W. oraz A. W., na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2005 r. o nr [...], wydaną w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu do dokonanego zgłoszenia rozpoczęcia robót budowlanych, -postanawia- odrzucić skargę. II SA/Rz 35/06 UZASADNIENIE J. W. i A. W. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 35/06, zostali wezwani do podpisania wniesionej wspólnie skargi na decyzję Wojewody. Ich skarga wniesiona do Sądu została podpisana wyłącznie przez jednego ze skarżących w sposób, który uniemożliwia ustalenie imiona tej osoby, która ten podpis złożyła. Obowiązek czytelnego podpisania skargi wynika z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwana dalej P.p.s.a. Nie powinno ulegać wątpliwości, że sąd administracyjny aby mógł nadać bieg skardze wniesionej przez kilku współskarżących, powinni oni podpisać się pod skargą w sposób umożliwiający ustalenie, który ze współskarżących złożył swój podpis. W takim wypadku od skarżących należy wymagać czytelnego złożenia podpisu. Skierowane do skarżących wezwanie o uzupełnienie braku formalnego skargi zostało doręczone w dniu 17 marca 2006 r. Prawidłowe doręczenie wezwania, potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru pisma sądowego. Wezwanie o czytelne podpisanie skargi przez obojga skarżących zawierało pouczenie o skutkach nie zastosowania się do ich treści. Sąd stwierdza, że pomimo upływu 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarżący nie podpisali w sposób czytelny skargi na decyzję Wojewody. Nie podpisanie skargi w określonym przez Sąd terminie powoduje konieczność odrzucenia skargi J. W. oraz A. W. Zobowiązuje do tego regulacja art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stosowana w związku z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Według treści art. 58 1 pkt 3 P.p.s.a, sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec wskazanych okoliczności, należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia, w oparciu o art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.