II SA/Rz 350/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Paweł Zaborniak Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 października 2015 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie i postanowienie Starosty Powiatowego [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego J. W. kwotę 340 zł /słownie: trzysta czterdzieści złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi J.W. jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] Starosta [...] zawiesił z urzędu toczące się postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości oznaczonej jako działki nr 375/206 o pow. 0,0180 ha i nr 351/1 o pow. 0,0084 ha położonej w obr. [...] R. – B. z uwagi na toczące się przed Sądem Rejonowym w [...] postępowanie w sprawie uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył J.W. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego A.M. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, ze względu na naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zmianami), zwanej dalej "K.p.a." Zaskarżonym w niniejszej sprawie, wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 K.p.a. oraz art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starosty [...] W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. organ administracji publicznej nie może wydać orzeczenia merytorycznego w sprawie, jeśli jest to uwarunkowane uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, a w przedmiotowej sprawie sytuacja taka ma miejsce. Starosta [...] wznowił postępowanie administracyjne w zakresie punktów I i II swojej decyzji z dnia [...] października 2007 r., nr [...], w których orzeczono o zwrocie na rzecz J.W. nieruchomości położonej w obr. [...] R. – B., oznaczonej jako działki nr 375/206 o pow. 0,0180 ha i nr 351/1 o pow. 0,0084 ha (pkt I decyzji) oraz o zwrocie przez J.W. na rzecz Gminy Miasta [...] zwaloryzowanego odszkodowania w wysokości 10 872,13 zł. (pkt II decyzji). W obrocie prawnym pozostaje postanowienie Starosty [...] z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] wstrzymujące wykonalność swojej decyzji z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w zakresie punktów I i II. Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. pełnomocnik K.K. radca prawny J.R. poinformował, że przed Sądem Rejonowym w [...] pod sygn. akt. [...] toczy się postępowanie o uzgodnienie treści księgi wieczystej nr [...] wszczęte na wniosek Gminy Miasto [...] w związku ze sprzedażą działki nr [...] w okresie prawomocnego wstrzymania wykonalności decyzji Starosty[...] z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w której orzeczono o ich zwrocie na rzecz J. W. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt. 4 w związku z art. 100 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, równocześnie występując do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego lub wzywa stronę do wystąpienia o to w oznaczonym terminie, chyba że strona wykaże, że już zwróciła się w tej sprawie do właściwego organu lub sądu. Wobec powyższego, rozstrzygnięcie sprawy o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nieruchomości będzie miało bezpośredni wpływ na wynik postępowania wznowieniowego prowadzonego przez Starostę Rzeszowskiego, ze względu na potrzebę ustalenia stanu prawnego nieruchomości wobec, których toczy się postępowanie wznowieniowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wskazane wyżej postanowienie J.W. reprezentowany przez radcę prawnego A.M. zarzucił naruszenie: - art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt. 1 i art. 144 K.p.a. poprzez jego błędną interpretację i nieuprawnione uznanie, że w przedmiotowej sprawie wypełnione zostały przesłanki do jego zastosowania; - art. 9a ustawy poprzez jego błędne zastosowanie, pomimo braku po temu podstaw; - art. 97 § 1 pkt. 4 w za. z art. 100 § 1 K.p.a. poprzez jego zastosowanie i zawieszenie postępowania pomimo braku po temu podstaw prawnych; - art. 8 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób który od początku budzi u skarżącego poważne zastrzeżenia - brak obiektywizmu po stronie organów. Na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Starosty [...] w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji nakazując rozpatrzenie sprawy w sposób merytoryczny w zakreślonym przez Sąd terminie; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, przy uwzględnieniu kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu poddał w wątpliwość zasadność zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 K.p.a. wskazując, że organy nie uzasadniły swojego stanowiska w tej sprawie i nie podały przyczyn dla których uznały, że sprawę o wznowienie postępowania należy znów odłożyć - na bliżej nieokreślony czas – w oczekiwaniu na wynik procesu cywilnego o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym - bliżej nie skonkretyzowanej - nieruchomości. Działanie organów administracji strona ocenia jako rażąco niepraworządne. Trudno zrozumieć gdzie są w organach administracji granice braku merytorycznego podejścia do tej sprawy administracyjnej. Obecne odwoływanie się wobec skarżącego do postępowania sądowego, którego stroną nie jest ani skarżący, ani organ administracji, co do którego to postępowania skarżący nie wie czego konkretnie dotyczy i w którym skarżący nie będzie miał prawa brania udziału wydaje się być oczywiście bezpodstawne. Zawieszenia postępowania administracyjnego przy takiej wiedzy organu jest przedwczesne i zupełnie dowolne. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej - art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Sąd rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd rozstrzyga w granicach sprawy – art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Decyzją z dnia [...] października 2002 r. orzeczono o zwrocie wywłaszczonych działek nr 375/206 i nr 351/1 na rzecz J.W. Decyzja ta stała się ostateczna. Na wniosek K.K. zostało wznowione postępowanie w tej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Postępowanie prowadzone w trybie wznowieniowym do tej chwili nie zostało zakończone. Równocześnie w obrocie prawnym pozostaje postanowienie Starosty [...] z dnia [...] lipca 2011 r. wstrzymujące wykonalność jego decyzji o zwrocie w zakresie punktów I i II. Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. pełnomocnik K.K. poinformował, że w sądzie powszechnym toczy się postępowanie o uzgodnienie treści księgi wieczystej w sprawie [...] wszczęte na wniosek Gminy Miasto [...] w związku ze sprzedażą działki nr 375/206 w okresie wstrzymania wykonalności decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2007 r. W związku z toczącym się postępowaniem przed sądem powszechnym organ zawiesił toczące się postępowanie wznowieniowe na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. Starostwo Powiatowe wydało postanowienie o zawieszeniu uzasadniając je jednym zdaniem "rozstrzygnięcie sprawy o uzgodnienie treści księgi wieczystej będzie miało bezpośredni wpływ na wynik postępowania wznowieniowego". Rozstrzygnięcie organów administracji publicznej winno zawierać uzasadnienie, w tym uzasadnienie prawne swojego rozstrzygnięcia – art. 107 § 3 K.p.a. Wprawdzie konkretyzacja prawa nie dokonuje się w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, a w rozstrzygnięciu decyzji, lecz uzasadnienie ma objaśniać tok myślenia prowadzący każdorazowo do zastosowania przepisu prawnego w sprawie. To objaśnienie może być trafne lub błędne, dlatego też musi podlegać kontroli sądu. "Cechy dobrego uzasadnienia to logiczny związek i zgodność z rozstrzygnięciem i jego treścią, brak wywodów sprzecznych z rozstrzygnięciem, ich zwięzłość i prostota oraz kompletność motywów" – Komentarz B. Adamiak, J. Borkowski, str. 442. Uzasadnienia rozstrzygnięć organów obu instancji są lakoniczne, nie dające stronie żadnych wyjaśnień spełnienia przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Postępowanie wznowieniowe toczy się od 2009 r., ten fakt zobowiązuje organ do wyczerpującego uzasadnienia przyczyn zawieszenia, a w konsekwencji dalszego odroczenia w czasie załatwienia sprawy. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w związku z art. 107 § 3 K.p.a. Sąd uwzględnił skargę. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.