II SA/Rz 356/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO (del.) Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2010r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2010r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego - postanawia – odrzucić skargę. A. W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2010r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2010r. znak: [...], która odmawiała przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad szwagierką. Z uwagi na fakt, iż na skardze brakowało podpisu składającej ją, wezwano A. W. do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi w terminie 7 dni, liczonych od daty doręczenia wezwania. Jednocześnie zaznaczono, iż brak zastosowania się do treści wezwania skutkować będzie koniecznością odrzucenia skargi. Doręczenie powyższego wezwania A. W. nastąpiło w dniu 17 maja 2010r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru. Termin do jego wykonania upłynął względem wyżej wymienionej bezskutecznie w dniu 24 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jednym z podstawowych wymogów formalnych skargi, które umożliwiają nadanie jej dalszego biegu jest złożony pod jej treścią podpis składającego. Wynika on z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej P.p.s.a., stosowanym w związku z brzmieniem art. 57 § 1 P.p.s.a., który nakazuje, by skarga czyniła zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do pierwszego z powołanych przepisów (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.), każde pismo strony winno zawierać jej podpis bądź też podpis jej przedstawiciela ustawowego czy pełnomocnika. Jest to istotne z punktu widzenia prawidłowego ustalenia podmiotu inicjującego postępowanie sądowoadministracyjne. Konsekwencję braku podpisu ustanawia art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i jest nią odrzucenie skargi. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż skarga A. W. nie będzie podlegać merytorycznemu rozpoznaniu, bowiem składająca ją nie uzupełniła istotnego jej braku tj. nie złożyła pod treścią skargi swego podpisu. Zaznaczyć w tym miejscu trzeba, iż o dokonanie powyższej czynności była wzywana wraz z pouczeniem, iż niezastosowanie się do treści tego wezwania spowoduje odrzucenie jej skargi. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 57 § 1 P.p.s.a.