II SA/Rz 358/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1994 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych -postanawia- umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2005 r. sygn. akt SA/Rz 1494/96 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie podjął zawieszone uprzednio w niniejszej sprawie z uwagi na śmierć skarżącej postępowanie sądowe. Podstawę podjęcia stanowiło wskazanie następców prawnych zmarłego, którzy następnie dwukrotnie tj. pismem z dnia 20 kwietnia i 23 września 2005 r. zostali wezwani do złożenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwań oświadczeń odnośnie popierania skargi wniesionej przez S. N. Ostatnie z w/w wezwań zostały doręczone następcom prawnym S. N. w dniu 27 września 2005 r., lecz mimo zawartego w nich rygoru odrzucenia skargi nie zostały przez E. N., J. N., D. N. i P. N. wykonane. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w § 1 pkt 1 i 2 tego artykułu, tj. cofnięcie skargi lub śmierć strony w sytuacji gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Do przyczyn tych należy zaliczyć sytuację, w której następcy prawni zmarłej strony nie popierają wniesionej skargi, a tak należy rozumieć brak jakichkolwiek odpowiedzi z ich strony na kierowane do nich w tym zakresie wezwania. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 3 powołanej ustawy). Skoro zatem z uwagi na powyższe postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia. II SA/Rz 358/05 Ubocznie należy zauważyć, iż omyłkowe pouczenie następców prawnych strony zmarłej o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieudzielania przez nich odpowiedzi na wezwania, nie ma żadnego wpływu na ich potencjalny status jako stron postępowania wobec tożsamości przysługującego im tak w przypadku odrzucenia skargi jak i umorzenia postępowania środka odwoławczego w postaci skargi kasacyjnej.