II SA/Rz 359/09

PostanowienieWSA w Rzeszowie2009-07-02

Skład orzekający: Stanisław Śliwa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia należnej opłaty sądowej i nieprzedłożenia odpisu skargi, pomimo wezwania do uzupełnienia braków?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego podlega opłacie. W przypadku nieuiszczenia należnej opłaty sądowej, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, a skarga podlega odrzuceniu. Podobnie, brak przedłożenia odpowiedniej ilości odpisów skargi, mimo wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi. W niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnił wskazanych braków, co uzasadnia odrzucenie skargi.
Stan faktyczny
Skarżący M. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarga nie została opłacona ani nie zawierała wymaganego odpisu. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty w kwocie 500 zł i przedłożenia odpisu skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, wskazując na rygor odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu, jednakże termin do uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2009r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 roku, znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w obiekcie budowlanym - postanawia - odrzucić skargę. Przedmiot skargi M. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie to decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009r. znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009r. znak: [...], która zobowiązywała B. K. do usunięcia drutu kolczastego z elementów ogrodzenia działki nr ewid. [...] położonej w miejscowości J. w terminie do 30 marca 2009r. W związku z faktem, iż skarga nie była opłacona, jak też nie zawierała jej odpisu, wezwano skarżącego do uiszczenia kwoty 500 zł tytułem wpisu w sprawie oraz do przedłożenia 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. W wezwaniu wskazano termin 7 dni, liczony od daty jego otrzymania, na usunięcie wskazanych braków skargi, jak też rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do treści wezwania. Wezwanie doręczono M. S. dnia 26 maja 2009r., na co wskazuje podpis dorosłego domownika (żony wyżej wymienionego) na zwrotnym potwierdzeniu jego odbioru. Termin do usunięcia braków skargi upłynął względem skarżącego bezskutecznie dnia 2 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a. składana do sądu administracyjnego skarga podlega opłacie. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skutkiem procesowym nieuiszczenia należnego wpisu sądowego jest konieczność odrzucenia skargi - art. 220 § 3 P.p.s.a.. Dodatkowo zgodnie z art. 47 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć odpowiednią ilość jej odpisów, celem doręczenia uczestnikom postępowania. W razie nieuzupełnienia powyższego braku, skarga podlega odrzuceniu w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Mając na uwadze treść powołanych przepisów, jak też realia niniejszej sprawy Sąd stwierdza, iż skardze M. S. nie można nadać dalszego biegu. Pomimo bowiem wezwania do uzupełnienia braków skargi wraz z jednoczesnym wskazaniem rygoru w postaci jej odrzucenia w razie niezastosowania się do treści wezwania, skarżący nie dokonał wymienionych w wezwaniu czynności. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 i art. 57 § 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło