II SA/Rz 365/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.G. i W.G.. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 22 grudnia 2025 r. nr SKO.4172/43/2025 w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych - postanawia - odrzucić skargę K.G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie postanowieniem z 22 grudnia 2025 r. nr SKO.4172/43/2025 utrzymało w mocy postanowienie Starosty [...] z 27 października 2025 r. nr G.6123.6139.2025 w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych. Postanowienie to zostało doręczone m. in. K.G. (dalej w skrócie: "Skarżąca") i odebrane przez nią 2 stycznia 2026 r. Rozstrzygnięcie to zawierało pouczenie o możliwości jego zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do WSA w Rzeszowie, za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 12 lutego 2026 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Skarżąca złożyła, za pośrednictwem organu, skargę do WSA w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarga K.G. została wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżone postanowienie SKO w Rzeszowie 22 grudnia 2025 r., zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA w Rzeszowie, zostało doręczone Skarżącej 2 stycznia 2026 r. Zatem termin do złożenia skargi upływał 1 lutego 2026 r. (niedziela). Ponieważ ostatni dzień terminu do wniesienia przez skarżącego skargi wypadał w niedzielę, dlatego też z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 P.p.s.a., który nakazuje przesunięcie ostatniego dnia terminu przypadającego na sobotę lub dzień wolny od pracy na następny dzień, ostatnim dniem terminu na złożenie skargi w niniejszej sprawie był poniedziałek – 2 lutego 2026 r. Tymczasem Skarżąca przedmiotową skargę nadała w urzędzie pocztowym 12 lutego 2026 r. a więc z uchybieniem terminu. Z naprowadzonych wyżej okoliczności wynika, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a., a strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia. Mając na uwadze powyższe względy WSA w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Wobec tego, że skarga jako złożona po terminie podlegała odrzuceniu Sąd odstąpił od wzywania Skarżącej do uzupełnienia braków fiskalnych (wpis) – art. 222 P.p.s.a. oraz formalnych skargi (PESEL, odpisy skargi). Końcowo Sąd zauważa, że do rozpoznania pozostała skarga W.G., po ewentualnym uzupełnieniu przez niego braków formalnych i fiskalnych skargi.