II SA/Rz 366/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 21 września 2006 r. sprawy ze skargi A. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty P. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego A. Ś. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 366/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania A. Ś. od decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada 2005 r. o skierowaniu na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji powołując jako podstawę prawną przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym /Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908, ze zm./. Jak wynika z akt administracyjnych H. Ś. złożyła wniosek o ubezwłasnowolnienie skarżącego. Na wniosek Prokuratury Okręgowej w P. z dnia 4 listopada 2005 r. wszczęte zostało postępowanie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Jak wynika z wniosku Prokuratury w toku postępowania o ubezwłasnowolnienie ustalono iż A. Ś. cierpi na chorobę psychiczną – organiczny zespół mózgowy na podłożu uzależnienia od alkoholu, a rozpoznana choroba psychiczna może być podstawą podjętej wątpliwości, czy może być uczestnikiem ruchu drogowego. Wobec tego Starosta P. decyzją z dnia [...].11.2005 r. skierował go na badania lekarskie w celu ustalenia przeciwwskazań lub ich braku do kierowania pojazdami mechanicznymi. W odwołaniu od tej decyzji A. Ś. wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania. W jego motywach wskazał, iż nie widzi podstaw, aby jego stan zdrowia nasuwał wątpliwości co do zdolności kierowania pojazdami. Nie spowodował żadnego przestępstwa ani nawet wykroczenia również po spożyciu alkoholu. Jego zdaniem jest nadużyciem kierowanie go na kosztowne badania bez żadnego uzasadnienia. Organ odwoławczy opisaną na wstępie decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia powołał się na treść przepisu art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy prawo o ruchu drogowym. Organ wyjaśnia, iż dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym niezbędne jest czuwanie nad tym, aby osoby posiadające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą sprawność, nie tylko w chwili ubiegania się o uprawnienia, ale również cały czas, gdy z tych uprawnień korzystają. Podstawę wydania decyzji o skierowaniu na badania mogą stanowić te przesłanki, które z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazują na istotne zmniejszenie się sprawności kierującego pojazdem. U skarżącego zachodzi uzasadnione podejrzenie, że jego stan zdrowia budzi zastrzeżenia z powodu stwierdzonej choroby psychicznej w trakcie badania o ubezwłasnowolnienie. Decyzję tę zaskarżył A. Ś. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W motywach skargi powtórzył argumentację z odwołania. Dodatkowo naprowadził, iż wniosek o ubezwłasnowolnienie został oddalony. Zatem nie ma podstaw do wydania decyzji o skierowaniu go na badania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych względów niż podnosi skarżący. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270/ Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji – art. 104 § 1 k.p.a. Natomiast składniki decyzji, które służą pełnemu określeniu stosunku prawnego zarówno materialnego, jak też procesowego przewiduje przepis art. 107 § 1 k.p.a. Nie wszystkie z nich mają jednakowe znaczenie w określeniu tych elementów, niektóre są bardziej istotne niż pozostałe, a ich pominięcie pozbawia akt pisemny charakteru decyzji administracyjnej. Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] Starosta orzekł o skierowaniu A. Ś. na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Decyzja ta wprawdzie zawiera uzasadnienie, lecz nie zostało ono podpisane. Uzasadnienie stało się obowiązkowym składnikiem każdej decyzji administracyjnej. Zwrócić należy uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 1982 r. I SA 547/82, zgodnie z tezą którego "brak podpisu /.../pod decyzją powoduje iż pismo takie traci charakter decyzji. Bez podpisu bowiem dane pismo pozostaje projektem, a nie stanowi objawu woli organu administracyjnego zajęcia określonego stanowiska w sprawie". Można odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony, nie dotyczy to jednak decyzji rozstrzygających sporne interesy stron oraz decyzji wydanych na skutek odwołania – przepis art. 107 § 4 k.p.a. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności z art. 107 § 4 i 5 k.p.a. Zatem od noweli k.p.a. z 1980 roku uzasadnienie decyzji stało się integralną częścią każdej decyzji. Do momentu podpisania decyzji, akt jest projektem decyzji i nie wchodzi jeszcze do obrotu prawnego /B. Adamiak – Wadliwość decyzji administracyjnej, Wrocław 1986 r., s. 50/. Naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik postępowania winno skutkować uwzględnieniem skargi – art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270/ Sąd uwzględnił skargę. Na zasadzie przepisów art. 152 cyt. ustawy orzeczono, iż do czasu uprawomocnienia się wyroku nie podlega on wykonaniu. O kosztach orzeczono na zasadzie przepisów art. 200 cyt. ustawy. 26.09.2006 r. PK