II SA/Rz 366/12

7.11.2012 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 7.11.2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. i D. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od pełnej wysokości kosztów sądowych, w sprawie ze skargi wyżej wymienionych na postanowienie, Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z [...].02.2012 r., nr [...], o odmowie uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, - postanawia – odmówić zwolnienia od kosztów sądowych. Sygn. II SA/Rz 366/12 Uzasadnienie Skarżący T. S. i D. S. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 366/12 zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej zwany WSA) o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Sprawa ta dotyczy skargi wyżej wymienionych na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane w przedmiocie odmowy uwzględnienia zgłoszonych do postępowania egzekucyjnego zarzutów. W oparciu o treść wniosku PPF oraz nadesłane dodatkowe oświadczenia ustalono następujący stan majątkowy wnioskodawców : T. S. i D. S. są małżeństwem. Mają na swym utrzymaniu trójkę małoletnich dzieci. Według złożonego oświadczenia dochód z pracy osiąga wyłącznie D. S. w wysokości miesięcznej 1000 euro. T. S. podnosi, że nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego albowiem prowadzona przez niego działalność gospodarcza nie przynosi dochodu. Dochód jego żony, która przebywa za granicą, nie wystarcza do pokrycia kosztów życia członków gospodarstwa domowego. Rodzina zamieszkuje w domu o pow. 130 m². Strata z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej wyniosła w roku 2011 r. 22 793, 30 zł. T. S. nie posiada żadnych składników majątkowych wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej. Jedynym pojazdem mechanicznym jest samochód marki Opel Astra z 1996 r. Orientacyjny koszt jego utrzymania w skali miesiąca wynosi 40 zł. Budżet rodziny jest obciążany obowiązkiem spłaty rat licznych kredytów i pożyczek, których suma w skali miesiąca wynosi 3608 zł. Stwierdzono co, następuje : Według treści art. 245 § 1 ustawy z 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270; zwana dalej p.p.s.a.), prawo pomocy może zostać przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej określa natomiast art. 246 wyżej powołanej ustawy. Na mocy art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy też podkreślić, że prawo pomocy jest instytucją szczególną, mogąca znaleźć zastosowanie jedynie w sytuacjach wyjątkowych. Zwolnienie od kosztów sądowych czy przyznanie fachowego pełnomocnika, skutkuje pozbawieniem budżetu państwa należnych dochodów. Wyjątkowość tej instytucji podkreślają bardzo rygorystyczne wymogi przyznania prawa pomocy. Koszty sądowe niniejszej sprawy nie przekraczają możliwości finansowych skarżących. Należy zauważyć, że sprawa o sygn. II SA/Rz 366/12 została zakończona na mocy wyroku WSA z dnia 19 lipca 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 366/12 o oddaleniu T. S. i D. S. Skarżący opłacili wpis od skargi jak również opłatę kancelaryjną. Aktualnie ciąży na nich obowiązek pokrycia wpisu sądowego należnego z tytułu wniesienia skargi kasacyjnej, który wynosi 100 zł. W myśl § 3 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Zdaniem rozpoznającego wniosek, nie naruszy chronionej przez p.p.s.a. zdolności majątkowej gospodarstwa domowego pokrycie tej kwoty wpisu sądowego. Skarżący posiadają dom, samochód oraz stałe dochody. Należy zgodzić się, że budżet rodziny obciążają liczne zobowiązania finansowe lecz jednocześnie nie można zapomnieć że koszty sądowe jako daniny publicznoprawne powinny być zaspokajane przez strony postępowania w pierwszej kolejności. Wypada też dodać, że przyznanie skarżącym kredytów i pożyczek przez instytucje bankowe świadczy przeciwko zwolnieniu od kosztów sądowych. Te fakty prowadzą do wniosku, iż sytuację majątkową stron pozytywnie oceniły nie tylko banki ale sami skarżący podejmując ryzyko spłaty zobowiązań pieniężnych. Ponadto, Skarżący nie przekonują do wiarygodności swych oświadczeń twierdząc, że z kwoty dochodów w wysokości 1000 euro są w stanie nie tylko spłacać należności kredytowo – pożyczkowe w wysokości ok. 3600 zł, ale także utrzymać dom i pięcioro osób. Z wyżej przytoczonych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy, poprzez zastosowanie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.