II SA/Rz 366/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania dokumentu prawa jazdy - postanawia – zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. II SA/Rz 366/18 U Z A S A D N I E N I E Skarżąc decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia skarżący, wniósł o przyznanie prawa w postaci zwolnienia od kosztów sądowych argumentując, że utrzymuje się z zasiłku stałego w wysokości 604 zł i nie jest w stanie wygospodarować środków pieniężnych na prowadzenie sprawy. Skarżący wyjaśnił, że mieszka w mieszkaniu matki, zajmując pokój o powierzchni 15 m², prowadzi samodzielne gospodarstwo, dokładając się do rachunków w zależności od tego ile wolnych środków zostanie mu po wykupieniu niezbędnych leków. Skarżący nie posiada jakiegokolwiek majątku ruchomego ani nieruchomego, oszczędności i innych zasobów pieniężnych. Jest osobą o umiarkowanych stopniu niepełnosprawności, po zabiegu by-passów, ma także inne dolegliwości. Jako konieczne koszty utrzymania skarżący wskazał opłaty za lekarstwa i media. Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Z przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Zatem decydujące znaczenie ma sytuacja materialna wnioskodawcy i jego możliwości finansowe. Ocena tych możliwości wskazuje zdaniem rozpoznającego wniosek na niewydolność ekonomiczną skarżącego w stopniu kwalifikującym do ustanowienia prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżący ma problemy zdrowotne, egzystuje dzięki pobieranemu zasiłkowi stałemu w kwocie 604 zł i pomocy matki, u której mieszka. Przedstawiona przez skarżącego sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie, dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.