II SA/Rz 369/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki placu składowego - postanawia - odrzucić skargę. P. K. zastępowany przez pełnomocnika W. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję WINB z dnia [...] września 2017 r. wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki placu składowego. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z treścią art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Z uwagi na braki formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 marca 2018 r. wezwano W. P. – pełnomocnika P. K. do podpisania skargi oraz do nadesłania pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądami administracyjnymi lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 P.p.s.a. Wskazano, że wezwania należy wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego i odebrane przez niego w dniu 9 kwietnia 2018 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie z dniem 16 kwietnia 2018 r. (poniedziałek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą Sąd odrzuca skargę jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Do takich braków należy zaliczyć brak podpisu oraz brak pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. P. K., zastępowany przez pełnomocnika, mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczynił zadość wezwaniu i nie podpisał skargi ani nie nadesłał żądanego dokumentu pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu. Powyższe powoduje, że skarga podlega odrzuceniu. Dodatkowo zauważyć należy, że skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia. Po myśli art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Decyzja organu II instancji, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA w Rzeszowie, została doręczona P. K. (zastępowanemu przez fachowego pełnomocnika – adw. P. D.) w dniu 29 września 2017 r. Termin do wniesienia skargi upływał z dniem 29 października 2017 r. (niedziela). Ponieważ ostatni dzień terminu do wniesienia przez skarżącego skargi wypadał w dzień ustawowo wolny od pracy tj. w niedzielę, dlatego też z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 P.p.s.a., który nakazuje przesunięcie ostatniego dnia terminu przypadającego na dzień wolny od pracy na następny dzień, ostatnim dniem terminu na złożenie skargi w niniejszej sprawie był poniedziałek – 30 października 2018 r. Tymczasem skarga złożona nadana została w urzędzie pocztowym – 19 marca 2018 r., a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, przy czym nie ma tu znaczenia wielkość opóźnienia, a Sąd fakt ten musi uwzględnić z urzędu. W tej sytuacji Sąd, mając na względzie powyższe rozważania, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 oraz § 3 w zw. z art. 46 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Wobec tego, że skarga podlegała odrzuceniu Sąd odstąpił od wzywania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.