II SA/Rz 369/20

Dnia 23 czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2020 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu Stowarzyszeniu [...] z siedzibą w K. uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 500,00 zł (pięćset złotych). W dniu 31 marca 2020 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. (dalej w skrócie: "Stowarzyszenie") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zarządzeniem z dnia 31 marca 2020 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał Stowarzyszenie, aby w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania usunęło braki formalne skargi poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi oraz dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut) – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone Stowarzyszeniu w dniu 5 czerwca 2020 r. (doręczenie zastępcze - dwukrotne awizowanie). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stowarzyszenie mimo wskazania, o uzupełnienie jakich braków zostało wezwane oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania wezwania, nie uczyniło mu zadość. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.