II SA/Rz 372/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 1sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. W. O. w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej P. Z. W. O. w R. kwotę 200 zł ( dwieście złotych) tytułem wpisu od skargi. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga wniesiona przez P.Z. W. O. w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...]. Z uwagi na to, że skarga nie czyniła zadość wymogom formalnym, tj. nie dołączono do niej odpowiedniej ilości odpisów, dokumentu potwierdzającego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony, ani nie została należycie opłacona, Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia tych wszystkich braków wyznaczając w tym celu termin 7 dni, liczony od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 20 czerwca 2008 r. W dniu 25 czerwca 2008 r. strona skarżąca dokonała na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przelewu kwoty stanowiącej równowartość należnego wpisu a także nadała w Urzędzie Pocztowym w Rzeszowie przesyłkę, zawierającą cztery poświadczone za zgodność z oryginałem fotokopie skargi, fotokopie KRS, oraz fotokopie uchwały Zarządu Okręgu z dnia 14 czerwca 2005 r., dotyczącą reprezentacji Okręgu, adresując ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 4 lipca 2008 r. W dniu 10 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie ponownie wezwał stronę skarżącą o nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, tj. oryginału KRS lub odpisu uwierzytelnionego, zgodnie z art. 96 pkt ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie ( Dz. U. z 2002 r., Nr 42, poz. 369 ze zm.), które to wezwanie zostało stronie skarżącej doręczone w dniu 16 lipca 2008 r., odpowiedź na wezwanie została nadana w dniu 18 lipca 2008 r. i zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga wnoszona do wojewódzkich sądów administracyjnych jak każde pismo procesowe powinna zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników –art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270 ze zm.) –zwanej dalej P.p.s.a. Ponadto do skargi należy dołączyć odpowiednią ilość odpisów dla doręczenia ich stronom – art. 47 § 1P.p.s.a., a także uiścić należny wpis – art. 220 § 1. Wszystkie wskazane wyżej braki mają charakter usuwalny ( gdy skarga nie jest wnoszona przez fachowego pełnomocnika) co oznacza, że strona może je uzupełnić w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego. Zgodnie bowiem z art. 49 § 1P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ustawa stanowi inaczej w przypadku gdy pismem procesowym jest skarga w takiej sytuacji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd skargę odrzuci. Rygor odrzucenia skargi przewidziany jest także w przypadku nieuiszczenia wpisu od skargi w wyznaczonym do tego terminie - art. 220 § 3 P.p.s.a. Siedmio - dniowy termin, o którym mowa w wyżej wymienionych przepisach ma charakter terminu ustawowego, co oznacza, że nie może być ani przedłużany ani skracany. Niewątpliwie wskazane wyżej braki, uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu. Jak stanowi art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Niedołączenie do skargi odpowiedniej ilości jej odpisów, uniemożliwia zapoznanie się z jej treścią, uczestnikom postępowania, co również stanowi przeszkodę do nadania jej biegu. Brak z kolei dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej nie pozwala Sądowi ocenić czy osoba, która w imieniu strony skarżącej podpisała skargę zrobiła to w granicach przysługującego jej umocowania. Nieuzupełnienie któregokolwiek ze wskazanych braków sankcjonować będzie postanowienie o odrzuceniu skargi, pod warunkiem, że kierowane do strony wezwanie było sformułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie. Uchybienie temu wymaganiu sprawia, że termin do wykonania czynności przez stronę nie zaczyna biec (por. postanowienie SN z 17 listopada 1998 r., III CKN 871/98, LexPolonica nr 399793 oraz postanowienie SN z 17 marca 2003 r., I PZ 158/2002, OSNPUS - wkł. 2003, nr 15, poz. 4). W niniejszej sprawie strona skarżąca uiściła w wyznaczonym terminie wymagany wpis, ale nie uzupełniła pozostałych braków, kierując pismo wraz z dokumentami, o które została wezwana do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny przesłał je do tutejszego Sądu w dniu 4 lipca 2008 r., podczas gdy termin do ich uzupełnienia mijał w dniu 27 czerwca 2008 r. Bez znaczenia pozostaje natomiast fakt, że przesyłka została nadana w wyznaczonym terminie, gdyż dla zachowania terminu decydujące znaczenie ma data nadania do właściwego organu, a w tym przypadku Sądu. Zajętego przez Sąd stanowiska nie zmienia również okoliczność, iż wobec ustalenia, iż pierwsze wezwanie o nadesłanie dokumentu określającego umocowanie nie było precyzyjne, dokonano powtórnego wezwania w tym zakresie, któremu strona skarżąca uczyniła zadość w przewidzianym do tego terminie. Jak była o tym mowa wcześniej nieuzupełnienie choćby jednego braku skargi, uniemożliwiającego nadanie jej dalszego biegu, czyni ją bezskuteczną. Natomiast powtórzenie wezwania dotyczącego tylko jednego braku i w jego następstwie uzupełnienie go przez stronę nie może konwalidować pozostałych wadliwie wykonanych czynności, co do których wezwania były dokonane w sposób prawidłowy i nie budziły żadnych zastrzeżeń. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232§ pkt 1 a P.p.s.a.