II SA/Rz 374/22
PostanowienieWSA w Rzeszowie2022-05-11
Skład orzekający: SWSA Ewa Partyka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona z brakami formalnymi i fiskalnymi, mimo złożenia wniosku o jej cofnięcie, podlega odrzuceniu?Ratio decidendi
Skarga obarczona brakami formalnymi i fiskalnymi, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu, podlega odrzuceniu na podstawie przepisów P.p.s.a., niezależnie od złożonego wniosku o jej cofnięcie. Merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie.Stan faktyczny
T.P. i J.P. wnieśli skargę na decyzję Wojewody dotyczącą ustalenia odszkodowania. Skarga zawierała braki formalne i fiskalne, w związku z czym Sąd wezwał skarżących do ich uzupełnienia, w tym do uiszczenia wpisu, złożenia pełnomocnictwa, podania numerów PESEL i nadesłania odpisów skargi. Skarżący nie uzupełnili braków w wyznaczonym terminie, ale złożyli pismo o wycofaniu skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.P. i J.P. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości - postanawia - odrzucić skargę.
W dniu 25 marca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga T.P. i J.P. na opisaną w sentencji decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości – działka nr [...] w obr. [....]. Wobec tego, że skarga obarczona była brakiem fiskalnym i formalnym, tut. Sąd wezwał T.P. – jako skarżącego i pełnomocnika J.P. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł oraz do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej J.P. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, stosownie do treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – zwana dalej: "P.p.s.a."). Nadto wezwano do podania numerów PESEL T.P. i J.P., podania adresu zamieszkania J.P. oraz do nadesłania solidarnie 2 egzemplarzy odpisów skargi.
Do wezwań dołączono stosowne pouczenie, że nieusunięcie powyższych braków formalnych i fiskalnych w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Wezwania zostały przesłane na wskazany w skardze adres T.P. i doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 1 kwietnia 2022 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a.
W zakreślonym terminie, który w okolicznościach sprawy mijał z dniem 8 kwietnia 2022 r., powyższe braki nie zostały uzupełnione. Natomiast T.P. i J.P. złożyli pismo datowane na dzień 2 kwietnia 2022 r., w którym oświadczyli, że wycofują złożoną skargę i rezygnują z dalszego postępowania w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Należy zauważyć, że w art. 46 § 1 P.p.s.a. wskazano elementy, jakie powinno zawierać każde pismo strony. Zaś w art. 46 § 2 pkt 1 P.p.s.a. wymieniono dodatkowo enumeratywnie co powinno zawierać pierwsze pismo wnoszone do sądu (skarga),
w którym powinien znaleźć się w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma (w tym wypadku) skargi należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Nadto stosownie do treści art. 57 § 1
w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym m. in. zawierać podpis strony albo jej pełnomocnika. Art. 46 § 3 P.p.s.a. stanowi zaś, że w razie ustanowienia pełnomocnika do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli skarga jest wnoszona przez pełnomocnika, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W tej sytuacji przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do nadesłania dokumentu pełnomocnictwa, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.).
Ponadto stosownie do art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m. in. skarga. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Podobne skutki dotyczą nieuzupełnienia w terminie braków formalnych w postaci odpisów skargi i podania numeru PESEL, nadesłania dokumentu pełnomocnictwa - art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
T.P. i J.P. mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku, nie wykonali wezwań i nie uiścili wpisu, nie nadesłali dokumentu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej J.P., nie podali numerów PESEL, nie nadesłali 2 odpisów skargi.
Uznać zatem należy, że nieuzupełnienie wskazanych wyżej braków formalnych i fiskalnych powoduje, że przedmiotowej skardze, nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić.
Ustosunkowując się zaś do złożonego przez T.P. i J.P. wniosku o cofnięcie skargi, Sąd wyjaśnia, że merytoryczne rozpoznanie takiego wniosku i umorzenie postępowania sądowego jest dopuszczalne tylko wówczas gdy skarga jest wniesiona skutecznie tj. nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. post. NSA z 10.06.1987r., sygn. akt SA/Gd 537/87 – publ. w OSP 1990, nr 4, poz. 207).
W przedmiotowej sprawie skarga obarczona jest brakami formalnymi i fiskalnymi, uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, a zatem podlegać musi odrzuceniu, niezależnie od złożonego wniosku o jej cofnięcie.
W tej sytuacji Sąd, wobec braku podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 i § 2 oraz art. 47 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło