II SA/Rz 379/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] grudnia 2008r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia regulaminu podziału środków finansowych na pomoc zdrowotną dla nauczycieli, nauczycieli – emerytów i rencistów - postanawia - umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Wojewoda wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na uchwałę Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] grudnia 2008r. w przedmiocie ustalenia regulaminu podziału środków finansowych na pomoc zdrowotną dla nauczycieli, nauczycieli – emerytów i rencistów. W piśmie, które wpłynęło do tut. Sądu dnia 17 lipca 2009r. Wojewoda cofnął powyższą skargę wskazując w motywach, iż Rada Gminy uchwałą Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009r. uchyliła w całości skarżoną uchwałę z dnia [...] grudnia 2008r., jako niezgodną z przepisami prawa. Wobec powyższego Wojewoda wniósł o umorzenie przedmiotowego postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: postępowanie podlega umorzeniu. Wedle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej następnie jako P.p.s.a. skarżący uprawniony jest do cofnięcia złożonej skargi, zaś oświadczenie w tym przedmiocie wiąże co do zasady sąd. Sąd zobligowany jest jednakże do uznania powyższej czynności za niedopuszczalną w sytuacji, gdyby zmierzała do obejścia prawa lub też spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skutkiem procesowym cofnięcia skargi jest konieczność umorzenia postępowania nią zainicjowanego - stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Mając na uwadze brzmienie powołanych przepisów prawa, jak też okoliczności sprawy Sąd uznał, iż brak podstaw do kontynuowania niniejszego postępowania. Składający skargę cofnął ją, natomiast Sąd nie stwierdził jednocześnie istnienia przesłanek wyłączających skuteczność oświadczenia w tym przedmiocie. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji, działając w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a.