II SA/Rz 379/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących: H.S. i T.W. prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą: [...] reprezentowanych przez pełnomocnika procesowego radcę prawnego M.N. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie: W skardze z dnia 7 marca 2016 r. pełnomocnik procesowy skarżących: H.S. i T.W., prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą: [...] wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...], w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2015 roku, nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3.500 złotych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik nie wskazał żadnych okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozważył, co następuje: Wniosek pełnomocnika o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega oddaleniu, albowiem zagadnienie wykonalności decyzji organów Inspekcji Transportu Drogowego w przedmiocie wymierzania na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym kar pieniężnych za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego zostało uregulowane w powyższej ustawie autonomicznie i niezależnie od zasad przyjętych w art. 61 ustawy – p.p.s.a., a wniosek o wydanie przez Sąd orzeczenia w przedmiocie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a jest przedwczesny. Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym decyzja ostateczna o nałożeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1 powyższej ustawy, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą: 1) odrzucenia skargi, 2) cofnięcia skargi, lub 3) wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że zasada niesuspensywnego charakteru skargi z art. 61 § 1 p.p.s.a. została wyłączona, a wykonalność ostatecznej decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, która została zaskarżona skargą do sądu administracyjnego, została zawieszona do czasu wydania przez sąd orzeczenia w przedmiocie odrzucenia skargi, cofnięcia skargi lub prawomocności wyroku o oddaleniu skargi. Ponieważ w sprawie będącej przedmiotem skargi Sąd nie wydał orzeczenia o odrzuceniu lub oddaleniu skargi, jak również nie nastąpiło skuteczne cofnięcie skargi, dlatego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jako przedwczesny podlega oddaleniu. Złożenie tego rodzaju wniosku będzie możliwe dopiero w momencie realizacji wymienionych w art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym przesłanek, które spowodują, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej uzyska status wykonalności. Mając na względzie powyższe argumenty orzeczono, jak w sentencji.