II SA/Rz 38/20

Dnia 7 lutego 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2020 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 10 stycznia 2020 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga S. T. (dalej w skrócie: "skarżąca") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2020 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał skarżącą, aby w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania usunęła braki formalne skargi poprzez nadesłanie swojego numeru PESEL – pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2020 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał skarżącą do usunięcia braków fiskalnych wniesionej przez nią skargi, poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia – pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi wraz z pouczeniami o skutkach ich niewykonania w wyznaczonym terminie, zostały doręczone skarżącej w dniu 15 stycznia 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych - k. 14). W piśmie procesowym, które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 29 stycznia 2020 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Skarżąca mimo wskazania, o uzupełnienie jakich braków się ją wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzeń, nie uczyniła im zadość. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Sąd wyjaśnia również, że oświadczenie skarżącej o cofnięciu skargi nie mogło zostać uwzględnione. Nie jest bowiem możliwe cofnięcie skargi, która nie została skutecznie wniesiona.