II SA/Rz 381/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu P.P. od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 października 2024 r. nr BP.501.1620.2023.2333.DL1.627775 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym - p o s t a n a w i a - odrzucić sprzeciw. W dniu 19 marca 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Rzeszowie wpłynął sprzeciw P.P. (dalej jako: "skarżący") od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 października 2024 r. nr BP.501.1620.2023.2333.DL1.627775 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, przekazany według właściwości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W sprzeciwie skarżący zawnioskował o zwolnienie go od obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2025 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie to nie zostało zaskarżone. W następstwie powyższego, zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 maja 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego sprzeciwu w kwocie 100 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że powyższej czynności należy dokonać w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Odpis ww. zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od sprzeciwu został doręczony skarżącemu w dniu 23 maja 2025 r. (k. 33 akt sądowych). W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosowanie do art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismem takim jest również sprzeciw, co wynika z art. 230 § 2 P.p.s.a. W przypadku gdy sprzeciw nie został należycie opłacony, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia sprzeciwu uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od sprzeciwu doręczono skarżącemu w dniu 23 maja 2025 r., a zatem ostatnim dniem siedmiodniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie tego braku był dzień 30 maja 2025 r. We wskazanym terminie Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od sprzeciwu. W świetle powyższego Sąd zobligowany był do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 3 i w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a.