II SA/Rz 382/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 24 lipca 2007 r. sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania -skargę oddala- Postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r., [...] Wojewoda odmówił S. M. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., znak: [...]w sprawie uznania za osobę bezrobotną z dniem [...].01.2007 r. i odmowy przyznania prawa do zasiłku z tytułu pozostawania bez pracy. W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda wskazał, że uchybiony termin może być przywrócony na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Takie wymogi przywrócenia terminu określa art. 58 § 1 k.p.a., zatem organ nie może wyjść poza te warunki rozpatrując konkretną prośbę. W przypadku wniosku S. M. nie spełniona jest przesłanka uchybienia terminu bez winy odwołującego. Zdaniem organu podstawą przywrócenia terminu nie może być wskazana przez odwołującego okoliczność związana z koniecznością uzupełnienia wcześniej sporządzonego odwołania i awarią komputera, na którym odwołanie sporządzono. Te przeszkody nie mieszczą się w dyspozycji art. 58 § 1 k.p.a., zatem nie mogą tłumaczyć osoby uchybiającej ustawowemu terminowi. Wynika to stąd, że nie prowadzą one do niemożności działania strony, która zawsze ma możliwość uzupełniania postępowania odwoławczego o ile odwołanie złoży w ustawowym terminie. Z tego też powodu, zdaniem Wojewody wniosek S M. nie zasługiwał na uwzględnienie. Z rozstrzygnięciem Wojewody nie zgodził się S. M. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzucił postanowieniu naruszenie prawa, przy czym nie skonkretyzował zakresu tego naruszenia. Generalnie zakwestionował argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu postanowienia. Stwierdził, że kłopoty techniczne z komputerem, które uniemożliwiały dokonanie uzupełnienia odwołania, a przez to uchybienie terminu, są wystarczającym powodem do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Z tego względu skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o oddalenie, podejmując szeroką polemikę z argumentacją skargi, pozostając jednak przy stanowisku zaprezentowanemu w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tej regulacji sądy rozpoznając skargi nie są związane jej zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Sąd rozpoznając skargę S. M. na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z tego powodu Sąd skargę oddalił stosownie do treści art. 151 p.p.s.a. Zdaniem Sądu Wojewoda prawidłowo ocenił przedstawione przez skarżącego okoliczności i doszedł do przekonania, że nie mogą być one podstawą do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z treści art. 58 § 1 k.p.a. wynika, że podstawą przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest uprawdopodobnienie braku winy po stronie osoby składającej taką prośbę. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne jeżeli strona dopuściłaby się choćby lekkiego niedbalstwa /tak: B. Adamiak, J. Borkowski; Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, W-wa 1996, s. 295/. Zatem uchybienie terminu należy uznać za zawinione jeżeli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała ją dopełnić lecz jej nie dokonała z powodu przeszkody, którą mogła przezwyciężyć /tamże, s, 295/. W rozpoznawanej sprawie uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego nie budzi wątpliwości. Kwestią sporną pozostaje stwierdzenie czy było to uchybienie zawinione. Zdaniem Sądu zawinienie skarżącego przy uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest niewątpliwe. Akta sprawy wskazują, że odwołanie było sporządzane w dniu 24 stycznia 2007 r., a więc w ostatnim dniu ustawowego terminu do jego wniesienia. Uzupełnienie i kłopoty z komputerem miały miejsce 25 stycznia 2007 r., co skarżący wyraźnie zaznaczył, a więc już po upływie 14-dniowego terminu odwoławczego. Już ten fakt przesądza o tym, że stanowisko Wojewody przyjęte w skarżonym postanowieniu jest właściwe. Na marginesie stwierdzić należy, że podnoszone przez skarżącego kłopoty związane z działaniem komputera jako podstawa przywrócenia terminu nie mogą być kwalifikowane jako usprawiedliwiona i niezawiniona przyczyna. Okoliczności takie nie mogą prowadzić do uznania, że są przez skarżącego niezawinione. Z tych powodów Sąd mając na uwadze treść art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.