II SA/Rz 382/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. i H. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego - p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. Nr [...], nakazującą M. i H. G. rozbiórkę budynku gospodarczego, o wymiarach 5 x 8 m, wybudowanego bez pozwolenia na budowę na działce ewid. nr 255/2 w D. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze M. i H. G. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania tych decyzji wskazując, że ich wykonanie spowoduje dla nich znaczną szkodę i nieodwracalne skutki związane z uprzednim rozebraniem całego budynku, a następnie powtórnym jego postawieniem w zakresie zabudowy do 25 m² - zgodnie z dokonanym zgłoszeniem, bądź w większym – po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Unikną tego, dokonując rozbiórki tylko w niezbędnym zakresie. Przedmiotowy budynek nie stwarza przy tym żadnego zagrożenia dla otoczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podjęcie rozstrzygnięcia w tym zakresie uzależnione jest od oceny Sądu, niemniej obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie spoczywa na stronie wnioskującej. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika przy tym, że postępowanie w sprawie udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej dotyczy - co do zasady - możliwości wstrzymania skarżonej do sądu ostatecznej decyzji organu II instancji, co jednak w wyznaczonym przez ten przepis materialnoprawnym rozumieniu sprawy obejmuje również decyzję wydaną przez organ I instancji. Nie wdając się w merytoryczną ocenę zaskarżonej decyzji - do czego na obecnym etapie postępowania Sąd nie jest uprawniony - należy stwierdzić, iż rzeczywiście jej wykonanie przed sądowym rozpoznaniem skargi mogłoby spowodować wystąpienie dla skarżących znacznej szkody związanej z dotychczas poniesionymi nakładami na budowę budynku i jego wykończenie /z treści decyzji WINB wynika, że w wybudowanym w 2006 r. budynku gospodarczym urządzona jest kuchnia letnia oraz jest on wyposażony w instalację elektryczną, wodną i kanalizację sanitarną/, kosztami rozbiórki i ewentualnie ponownej zabudowy. Pośrednio wiąże się to również z zarzutem skargi, wskazującym na brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy i błędne ustalenie, że rozbiórce powinien podlegać cały budynek. Ubocznie należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest jedynie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony, co w żaden sposób nie przesądza sposobu rozstrzygnięcia złożonej skargi przez Sąd i nie czyni niemożliwym ewentualnej konieczności późniejszego wykonania decyzji (dokonania orzeczonej rozbiórki). Wstrzymanie wykonania upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji - art. 61 § 6 P.p.s.a. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.