II SA/Rz 383/05
PostanowienieWSA w Rzeszowie2006-06-30
Skład orzekający: Maria Zarębska-Kobak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji administracyjnej podlega odrzuceniu z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, jeśli strony nie wniosły zażalenia do organu wyższej instancji?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji administracyjnej podlega odrzuceniu, jeśli strony nie wyczerpały przysługujących im środków zaskarżenia, w tym zażalenia przewidzianego przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Niewniesienie zażalenia, mimo prawidłowego pouczenia, stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
J. i L. K. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowienie Wojewody z dnia [...] lutego 2005r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji tego samego organu z dnia [...] lutego 2005r. dotyczącej pozwolenia na budowę. Pełnomocnik skarżących poinformował Sąd, że od zaskarżonego postanowienia nie składano zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sąd uznał, że skarga nie może zostać rozpoznana co do meritum, gdyż strony nie wyczerpały środków zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie przewodniczący: sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. i L. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005r. o nr [...], podęte w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005r. o nr [...], wydanej w przedmiocie pozwolenia na budowę, -postanawia- odrzucić skargę.
lI SA/Rz 383/05
UZASADNIENIE
Skargą z dnia 24 marca 2005 r. J. i L. K. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005r. o nr [...]. Na mocy tego postanowienia została sprostowana oczywista omyłka pisarska w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. o nr [...].
W dniu 7 czerwca 2006 r. wpłynęło do Sądu pismo W. K. pełnomocnika J. i L. K., w którym poinformowano Sąd o tym, że od zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] strony nie składały zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].
Skarga J. i L. K. na postanowienie Wojewody [...] nie może zostać rozpoznana co do meritum, gdyż podlega odrzuceniu. Strony wbrew regulacji zawartej w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej p.s.a./, nie wyczerpały środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie. Złożona przez strony skarga dotyczy rozstrzygnięcia, które zapadło w pierwszej instancji i od tego rozstrzygnięcia nie składano przewidzianego przepisami kodeksu postępowania administracyjnego zażalenia. Zażalenie na postanowienie prostujące oczywiste omyłki pisarskie przewiduje art. 113 § 3 K.p.a. Strony nie złożyły zażalenia pomimo prawidłowego pouczenia o przysługujących im środkach prawnych zawartego w treści zaskarżonego postanowienia.
Nie wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawę odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło