II SA/Rz 384/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. R. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [....] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - p o s t a n a w i a - I. umorzyć postępowanie o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych, II. ustanowić adwokata. II SA/Rz 384/09 U z a s a d n i e n i e Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy PPF złożonym w dniu 28 września 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) R. R. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 16 października 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 384/09 wydanym przez referendarza sądowego umorzono postępowanie o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych i odmówiono ustanowienia adwokata. Od wyżej opisanego postanowienia skarżąca wniosła w dniu 26 października 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) sprzeciw wnosząc o ustanowienie adwokata. Na uzasadnienie wniosku wskazała, że sprawa jest zawiła i ze względu na stan zdrowia i brak wiedzy prawniczej pomoc adwokata jest konieczna. Wskazała, również na wydatki związane z bieżącym remontem domu (na potwierdzenie załączając ksero faktur). Podniosła, że zaoszczędzone pieniądze zostały przeznaczone na remont. Ponadto wskazała na wydatki związane z zakupem węgla od miesiąca października do kwietnia, a także fakt, że syn pozostający we wspólnym gospodarstwie jest bezrobotny. Ponadto wyjaśniła, że ponosi również wydatki na utrzymanie samochodu w kwocie 350 zł rocznie, a także wydatki na telefon w kwocie 50 zł miesięcznie oraz wydatki na środki czystości i higieny osobistej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a., w przypadku skutecznego wniesienia sprzeciwu, tj. gdy nie został on odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Podkreślenia wymaga, że rozpatrując złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy Sąd wziął pod uwagę art. 239 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu m.in. w sprawach dotyczących chorób zawodowych. Przesłanka ta jest spełniona w niniejszej sprawie, co skutkuje umorzeniem postępowania w tym zakresie jako bezprzedmiotowego. W związku z powyższym wniosek o ustanowienie adwokata rozpatrywany jest pod względem spełnienia przez skarżącą przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, które może być przyznane osobie fizycznej po wykazaniu przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd uznał, iż wniosek R. R. zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie informacji zawartych we wniosku PPF oraz sprzeciwie ustalił, że R. R.: - pozostaje ona we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem i bezrobotnym synem (drugi syn wraz z rodziną mimo wspólnego zamieszkiwania prowadzi odrębne gospodarstwo), - posiadany przez nich majątek obejmuje dom o łącznej pow. ok. 160 m² (60 m² zajmuje syn z rodziną) wraz z działką o pow. 14 a, zaś z pojazdów mechanicznych samochód osobowy Polonez (rok produkcji 1992), - źródła ich dochodów stanowią renty skarżącej i jej męża w wysokości odpowiednio 1386 i 1212 zł. brutto (1199 i 1025 zł. netto), - ponoszone przez nich w ciągu miesiąca średnie wydatki obejmują: - zakup żywności - około 900 zł., - opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę i kanalizację oraz wywóz śmieci - razem około 378 zł., - leczenie (zakup leków) - około 450 zł., - utrzymanie samochodu - około 350 zł., - dopłata do kosztów utrzymania syna i jego rodziny – 100 zł, - około 650 zł na zakup węgla za okres grzewczy od października do września 2009 r., - na ogrzewanie ciepłej wody około 100 zł miesięcznie, - na telefon około 50 zł miesięcznie Skarżąca nadesłała wyciągi z rachunków bankowych swojego i męża z saldem końcowym odpowiednio 10,59 zł. (na dzień 12 października 2009 r.) oraz debetem 2404 zł. (na dzień 30 września 2009 r.), zaświadczenia z ZUS z dnia 11 września 2009 r. o wysokości świadczeń przysługujących jej i mężowi, zaświadczenie z Urzędu Pracy z dnia 12 października 2009 r. potwierdzającego fakt bezrobocia syna pozostającego ze skarżącą we wspólnym gospodarstwie domowym oraz zaświadczenie z Ośrodka Pomocy Społecznej potwierdzającego otrzymanie przez niego w miesiącu sierpniu 2009 r. kwoty 283 zł. z tytułu uczestnictwa w programie "Czas na aktywność w Gminie D.", kserokopie faktur za zakup przez skarżącą i jej męża leków w okresie 10 lipiec – 12 październik 2009 r. na łączną kwotę 460 zł. oraz faktur za gaz, energię elektryczną, wodę i kanalizację oraz wywóz śmieci (widniejące w nich kwoty odpowiadają kwotom wydatków na te cele wyszczególnionych w złożonym oświadczeniu). Ponadto skarżąca nadesłał kserokopie faktur związanych z remontem domu i zakupem chłodziarko -zamrażarki. W ocenie Sądu R. R. w sposób wystarczający uwiarygodniła, iż nie posiada dostatecznych środków na pokrycie kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Należy zwrócić uwagę, że skarżąca jest osobą pozostającą w stałym leczeniu z powodu nowotworu jamy nosowej i zatoki obocznej nosa i w związku z tym znaczna część jej dochodów przeznaczana jest na leczenie i zakup leków. Ponadto w pismach skierowanych do Sądu skarżąca podkreślała w szczególności, że potrzebuje pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, gdyż nie jest w stanie sama skutecznie zabezpieczyć swoich praw w tej sprawie. Dlatego też biorąc pod uwagę powyższe, Sąd przychylił się do wniosku skarżącej o ustanowienie adwokata z u rzędu. Z tych względów, na podstawie art. 260, art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.