II SA/Rz 384/11

3 stycznia 2012 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku G.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi wyżej wymienionej, na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], stwierdzające niedopuszczalność odwołania, - postanawia – przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez: 1) zwolnienie od kosztów sądowych w całości, 2) ustanowienie adwokata G. K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (tj. zwolnienie od opłat i wydatków sądowych) oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek ten złożyła do zakończonej przed WSA sprawy o sygn. akt II SA/Rz 384/11, dotyczącej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) o stwierdzeniu niedopuszczalności wniesionego odwołania. Sytuacja majątkowa i rodzinna strony skarżącej została dokładnie opisana w druku urzędowym PPF. Z treści tego dokumentu wynika, że wnioskodawczyni oraz członkowie Jej rodziny żyją bardzo skromnie. W skład gospodarstwa domowego strony wchodzi mąż wnioskodawczyni oraz jej syn. Strona posiada dom o pow. 90m² wraz z 12 a ogrodem a także mieszkanie spółdzielcze o pow. 72,30 m². W uzasadnieniu wniosku stwierdzono, że dom nie nadaje się do zamieszkania. Wnioskodawczyni planuje w nim zamieszkać, lecz ze względu na brak środków nie może przeprowadzić należytego remontu. Osoby tworzące gospodarstwo domowe utrzymują się z kwoty w wysokości 1370 zł. Aktualnie dochód w rodzinie uzyskuje tylko mąż strony L. Zarówno G. K. oraz jej syn P. nie otrzymują żadnych środków pieniężnych. P. K. jest osobą bezrobotną. Do 30 listopada 2011 r. wnioskodawczyni utrzymywała się z renty. Wniosek o jej ponowne przyznanie planuje złożyć w najbliższej przyszłości. Stwierdzono, co następuje: Wniosek strony skarżącej postanowienie WINB dotyczy zarówno instytucji zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów postępowania sądowego (tj. opłat sądowych i wydatków sądowych, wynagrodzenia adwokackiego), nie jest możliwe z uwagi na brak dostatecznych środków majątkowych. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa w zakresie całkowitym jest możliwe jeżeli strona wnioskująca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się wnioskodawczyni, koszty te obejmują wpis sądowy w kwocie 50 zł oraz wynagrodzenie pobierane od fachowego pełnomocnika z tytułu reprezentowania strony przed sądem administracyjnym. Przedstawiona dokładnie w wniosku PPF sytuacja majątkowa i rodzinna strony skarżącej udowodnia brak realnych możliwości pokrycia wiążących się z niniejszym procesem kosztów opłat i wydatków sądowych a także wynagrodzenia jakie zwykli pobierać fachowi pełnomocnicy. Dochód rodziny, a także pozostałe składniki majątku przedstawionego we wniosku PPF nie pozwoliłyby członkom gospodarstwa domowego utrzymać podstawy i tak bardzo niskiego poziom życia i jednocześnie kontynuować prowadzone przez sądem administracyjnym postępowanie. Wydatki poniesione w związku z udziałem strony skarżącej w procesie sądowym właściwie uniemożliwiałyby dokonanie zakupu podstawowych dla egzystowania dóbr i usług. Wpis należny z tytułu wniesienia skargi kasacyjnej, ze względu na bardzo niskie wynagrodzenie męża strony, stanowi znaczącą część łącznego dochodu rodziny skarżącej. Pokrycie kwoty należnego wpisu oraz opłata z tytułu sporządzenia skargi kasacyjnej pozbawiłoby wnioskującą o prawo pomocy oraz pozostałych członków rodziny istotnej części środków pieniężnych, jakie muszą zostać przeznaczone na niezbędne utrzymanie. Dochody gospodarstwa domowego podzielone na trójkę członków gospodarstwa domowego są tak niskie, że pozwalają wyłącznie na zakup podstawowej żywności, lekarstw oraz środków czystości. Nie można przypuszczać, aby z majątku pozostającego w dyspozycji żyjących wspólnie trzech osób można było oszczędzić jakiekolwiek środki na wydatki niekonieczne, nie wspominając o sporych w stosunku do ujawnionego mienia, kosztach postępowania sądowego. Tą ocenę uprawdopodabnia aktualna pora roku, która niewątpliwie wiąże się ze zwiększeniem wydatków na zakup opału, energii elektrycznej, lekarstw oraz odzieży. Należy też dodać, że wnioskująca nie posiada majątku mogącego stanowić potencjalne źródło przychodów. Z przedstawionych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.