II SA/Rz 385/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk (spr.), Sędziowie NSA Małgorzata Wolska, AWSA Jolanta Ewa Wojtyna, Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc, po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 21 marca 2007 r. sprawy ze skargi E. i J. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku usługowo-handlowego - skargę oddala - II SA/Rz 385/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w R., po rozpatrzeniu odwołania E. i J. C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia stycznia 2006 r., Nr [...], w której odmówiono udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku usługowo-handlowego na działkach nr 2903/9 i 2903/10 w N. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, powołując jako podstawę prawną przepis art. 59 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. nr 207, poz. 2016, ze zm./. Jak wynika z akt administracyjnych decyzją z dnia [...] maja 2001 r. Starosta N. zatwierdził projekt budowlany i udzielił E. i J. C. pozwolenia na budowę dwóch pawilonów handlowo-usługowych w zabudowie szeregowej o pow. użytkowej 1137,50 m2 i kubaturze 4700 m3. Natomiast w dniu 21.12.2005 r. inwestorzy złożyli wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowych budynków. Organ pismem z dnia 27.12.2005 r. wezwał inwestorów do dołączenia stosownych dokumentów, które zgodnie z obowiązującymi przepisami winny być dołączone do wniosku. Następnie organ zawiadomił iż przeprowadzona zostanie obowiązkowa kontrola w dniu 6.01.2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. stwierdził, iż zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym w poziomie piwnic zaprojektowano zaplecze magazynowo-gospodarcze, w poziomie parteru pomieszczenia handlowe o pow. użytkowej 333,5 m2 wraz z zapleczem socjalno-magazynowym, zaś na poziomie piętra zaprojektowano trzy tarasy. Projekt przewidywał również odpowiednie rozwiązanie również w zakresie kąta nachylenia połaci dachowej, wykonanie tarasów oraz sposobu użytkowania pomieszczeń handlowych i ich funkcji, wysokości pomieszczeń i ich funkcji. W trakcie kontroli PINB ustalił, iż w poziomie piwnicy wprowadzono funkcję usługową, czego zatwierdzony projekt nie przewidywał, w poziomie piętra zabudowano tarasy powiększając powierzchnię użytkową i bryłę budynku a tym samym jego kubaturę. Zmieniono częściowo kąt nachylenia połaci dachowej, inwestor nie wykonał zjazdu do rozdzielni na poziomie piwnic, wykonano zadaszenie nad schodami zewnętrznymi prowadzącymi do piwnic od strony osiedla 1000-lecia. Poza tym dokonano zmiany zagospodarowania terenu w zakresie zmiany przebiegu przyłącza wodociągowego, kanalizacyjnego oraz gazowego. Dodatkowo wykonane zostały 3 lukarny dachowe nad zabudowanymi tarasami, podniesiona została wysokość pomieszczeń piętra z projektowanych 2,5 m na 3 m. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie uznał, iż ze względu na fakt, iż inwestor nie dołączył do wniosku o pozwolenie na użytkowanie wymaganych dokumentów, a to: protokołu odbioru przyłącza kanalizacji sanitarnej, gazowego, wodociągowego oraz elektrycznego należało odmówić wydania pozwolenia na użytkowanie. Zdaniem organu odstąpienie od pozwolenia na budowę są nieistotne. W odwołaniu inwestorzy podnieśli iż organ nie dotrzymał 21 dniowego terminu do przeprowadzenia kontroli, ponieważ faktycznie w dniu 7.12.2005 r. ustnie złożył wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie. Po jego rozpoznaniu organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, powołując podstawę prawną przepis art. 59 ust. 5 ustawy prawo budowlane. W uzasadnieniu naprowadził, iż nie podziela stanowiska organu I instancji. Jego zdaniem stwierdzone uchybienia mają charakter istotny. Bez znaczenia w tej sprawie jest fakt, że inwestor przystąpił do użytkowania obiektu bez uzyskania stosownego pozwolenia. W czasie gdy wydano pozwolenie na budowę, to zgodnie z art. 36a prawa budowlanego zezwalał na istotne odstąpienie od warunków pozwolenia na budowę tylko po uzyskaniu stosownej decyzji. Organ oceniał, iż zakres zmian ma charakter istotny. W przedmiotowej sprawie odstąpienia polegały na tym, że w poziomie piwnicy obecnie jest funkcja usługowa, w poziomie piętra zabudowano tarasy powiększając powierzchnię użytkową, bryłę budynku i jego kubaturę. Zmieniono również kąt nachylenia połaci dachowej. Decyzję tą zaskarżyli E. i J. C. wnosząc o jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności. W motywach skargi podnieśli, iż przeprowadzono obowiązkową kontrolę na podstawie przepisów art. 59a, nie uwzględniając przepisów art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy prawo budowlane, a wynika zeń, "że nie przeprowadza się obowiązkowej kontroli w odniesieniu do obiektów, co do których przed dniem wejścia w życie ustawy /tj. 11.07.2003 r./ wydano pozwolenie na budowę, u nas 2 maja 2001 r.". Przeprowadzenie obowiązkowej kontroli jest bezprawne. Wobec tego również wszystkie ustalenia tej kontroli są bez znaczenia. Naruszono również przepis art. 7 k.p.a., ponieważ nie udzielono im informacji stosownych na tym etapie postępowania. Poza tym, jak wynika z art. 59 ust. 7 ustawy, w tym postępowaniu stroną jest wyłącznie inwestor. Tutaj decyzja organów obu instancji doręczone zostały Starostwu Powiatowemu i Gminie Nisko. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Bezspornym jest iż Starosta N. zatwierdził projekt budowlany i udzielił E. i J. C. pozwolenia na budowę pawilonów handlowo-usługowych w zabudowie szeregowej o powierzchni użytkowej 1137,60 m2 i kubaturze 4700 m3. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym w poziomie piwnic zaprojektowano zaplecze magazynowo-gospodarcze. W trakcie kontroli ustalono, iż w poziomie piwnicy wprowadzono funkcję usługową, w poziomie piętra zabudowano tarasy powiększając powierzchnię użytkową i bryłę budynku, a tym samym jego kubaturę. Zmieniono częściowo kąt nachylenia połaci dachowej. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz. U. nr 80, poz. 718/ stanowi, iż do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe. W stanie prawnym obowiązującym po wejściu w życie zmian prawa budowlanego właściwy organ odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w art. 57 ust. 1-4 prawa budowlanego, m. in. protokoły badań i sprawdzeń również w przedmiocie zmian od zatwierdzonego projektu lub warunków pozwolenia na budowę. Zarzut skargi iż bezpodstawnie przeprowadzono obowiązkową kontrolę jest zasadny. Ustawodawca w art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo /.../ stanowi, iż w przedmiocie obowiązkowej kontroli nie stosuje się przepisów do spraw, w których pozwolenie na budowę wydawane było brzmieniem sprzed zmiany. W art. 7 ust. 1 zaś mówi, że do spraw wszczętych a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe, wprawdzie postępowanie wszczęte zostało pod rządami nowej ustawy, ale ze względu na treść art. 7 ust. 3 cyt. ustawy a contrario w zakresie kontroli stosuje się przepisy z daty pozwolenia na budowę. W postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego wg przepisów prawa budowlanego z daty pozwolenia na budowę niezbędne jest protokolarne stwierdzenie na miejscu budowy m. in. zgodności wykonania obiektu z warunkami pozwolenia na budowę. Nadmienić wypada, iż przepisy prawa budowlanego w brzmieniu sprzed zmian również odmawiały wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku m. in. stwierdzenia odstępstw. Naruszenie prawa iż przeprowadzona została obowiązkowa kontrola w trybie przepisów prawa budowlanego po zmianie z dnia 27 marca 2003 r. nie może skutkować koniecznością wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego w sytuacji, gdy należało przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie przeprowadzić "protokolane stwierdzenie na miejscu budowy". Zarzut skarżących, iż w postępowaniu o pozwoleniu na użytkowanie stroną jest wyłącznie inwestor, jest również zasadny. Przepis art. 59 ust. 7 ustawy prawo budowlane stanowi: "stroną w postępowaniu /.../ jest wyłącznie inwestor". Przepis art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, stanowi iż Sąd uchyla decyzję jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec tego, iż żadne z tych naruszeń prawa nie miały miejsca, na zasadzie przepisów art. 151 cyt. ustawy, Sąd skargę oddalił.