II SA/Rz 385/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. i B. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany zamienny i udzielającą A. Sp. Jawna pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku byłej stołówki i pralni szpitalnej z przeznaczeniem na budynek mieszkalny wielorodzinny (3 segmentowy – segmenty A, B, C) z częścią usługową (w parterze budynku C) i garażami w poziomie piwnic – kategoria obiektu XIII na działce nr 2969/6 i 2969/7 przy ul. G. w K. oraz nakładającą na inwestora robót obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie /powyższe było konsekwencją prowadzenia tych robót w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 2008 r./. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na wyżej wymienioną decyzję WINB, A. S. i B. S. zawarły wniosek o wstrzymanie jej wykonania w całości, wskazując, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządziłoby ich interesom poważną szkodę oraz spowodowałoby praktycznie nieodwracalne skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd na wniosek skarżącego może po przekazaniu mu skargi wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ /w niniejszej sprawie nastąpiło to postanowieniem WINB z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...]/, nie pozbawia bowiem skarżącego złożenia wniosku do sądu. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony skarżącej, przy czym obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie spoczywa na wnioskodawcy. Formułując w treści skargi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji A. i B. S. nie wskazały żadnych konkretnych okoliczności mogących sugerować, że jej wykonanie spowoduje powstanie dla nich jakiejkolwiek szkody (nie tylko znacznej) lub trudne do odwrócenia skutki. Następstw tych nie można wywodzić tylko z ogólnego powołania się na ustawowe przesłanki warunkujące uwzględnienie wniosku lub domniemywać ich na podstawie zarzutów podniesionych w skardze, gdyż - o ile zarzuty te okażą się uzasadnione - obowiązkiem Sądu będzie wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Zaniechanie jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku powoduje, że nie sposób ocenić, czy opiera się on na ustawowych przesłankach wstrzymania wykonania. Na tę okoliczność Sąd nie może z urzędu prowadzić postępowania wyjaśniającego i zastępować wnioskodawcy w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowym (tak orzekł m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). Brak wskazania przesłanek ubiegania się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma przy tym waloru braku formalnego wniosku i prowadzi do odmowy jego uwzględnienia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 603). Dodać tu należy, że ryzyko związane z ewentualnym wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji ponosił będzie inwestor a nie skarżące, gdyż istotą procesu budowlanego jest jego odwracalność, polegająca na rozbiórce wznoszonego obiektu i przywróceniu stanu poprzedniego. Z tego też względu za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji nie przemawia również sygnalizowany w odwołaniu od decyzji organu I instancji, sporny pomiędzy stronami stan prawny nieruchomości, na których wznoszony jest budynek mieszkalny (działek nr 2969/6 i 2969/7) i tocząca się sprawa o stwierdzenie nabycia własności przez M. B., A. S. i B. S. części tych działek przez zasiedzenie. W tej sytuacji zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, która ma charakter wyjątku od reguły wykonalności decyzji ostatecznej, byłoby nieuzasadnionym jej nadużyciem. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.