II SA/Rz 385/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ WSA Magdalena Józefczyk Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Opioła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2018 r. sprawy ze skargi E. R. i K. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala- Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: WINGiK) z [...] stycznia 2018 r., nr [...] wydana w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Decyzja ta wydana została w następującym stanie sprawy; Starosta [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w obrębie ewidencyjnym Ż., gmina [...] w zakresie dotyczącym sprostowania przebiegu granicy działki nr 1442/16 z działką nr 1442/39. Po przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...] Starosta orzekł o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków dla obrębu Ż., gmina [...] następujących zmian: w pkt 1) usunięcia punktu granicznego oznaczonego na mapie ewidencji gruntów nr 1043 i wykazania przebiegu granicy działki nr 1442/16 stanowiącej własność E. R. s. S. i M. oraz K. R. c. F. i S., z działką sąsiednią nr 1442/39 stanowiącą własność K. Z. s. K. i D., w linii prostej od punktu oznaczonego nr 1074 znajdującego się na styku granic działek nr 1442/39, 1442/16 i 1442/22, do punktu nr 925 znajdującego się na styku granic działek nr 1442/39, 1442/16 i 1443/1; w pkt 2) zmiany powierzchni działki nr 1442/39 z 0.1945 ha na 0.1938 ha. Powyższe zmiany ewidencyjne organ wprowadził na podstawie operatu technicznego, przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] sierpnia 2017 r. pod nr [...]. Organ podał, że na aktualnie obowiązującej mapie ewidencyjnej powstałej podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu Ż. błędnie wykazano położenie punktów określających przebieg granicy pomiędzy działkami nr 1442/16 i 1442/39, od punktu nr 18 przez punkt nr 5 do punktu nr 31". Odwołanie od tej decyzji złożyli E. i K. R. zarzucając naruszenie prawa materialnego. W ich ocenie wszczęcie postępowania z urzędu a następnie wydanie decyzji jest bezprzedmiotowe gdyż "przedmiotowy pkt 5 nie jest wykazany na mapie ewidencyjnej przed modernizacją i po modernizacji". Podkreślili, że przyjęcie granicy zewnętrznej do podziału dzielonej nieruchomości pomiędzy działką nr 1442/16 a 1442/14 powinno być przyjęte według danych wskazanych w ewidencji gruntów z 1990 r. na podstawie operatu nr 261-14-378/90, mapy uzupełniającej wykonanej przez geodetę S. Z. i mapy ewidencyjnej z 1990 r. W piśmie uzupełniającym odwołanie wskazali zaś, że wykonany operat pomiarowy sporządzony przez geodetę L. P. bez pomiarów na gruncie, oparty na podstawie danych zawartych w operacie sporządzonym w 2002 r. przez geodetę A. N. nie może służyć do wprowadzenia zmian. Zawnioskowali o uwzględnienie wskazanych przez nich dokumentów, tj. kopii sprawozdania technicznego z operatu technicznego nr [...] i kopii mapy zasadniczej, którą zdaniem zainteresowanych "geodeta otrzymał z P.O.D.G w D. do wykonania roboty geodezyjnej". Zwrócili się o uwzględnienie planu zagospodarowania działki 1442/16 w skali 1:500 z 1992 r. oraz kopii mapy uzupełniającej z 1990 r. skala 1:2000, która zdaniem zainteresowanych "odzwierciedla rzeczywisty przebieg granic działki 1442/16 z działkami sąsiednimi". Po rozpatrzeniu tego odwołania WINGiK – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2, art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d, art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm. – zwana dalej "Pgik") - wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W jej uzasadnieniu wskazał, że przed wydaniem decyzji, działając na podstawie art. 136 K.p.a. zwrócił się do organu I instancji o uzupełnienie materiału dowodowego. Podał, że przedmiotem postępowania jest wprowadzenie zmiany w operacie ewidencji gruntów w zakresie dotyczącym sprostowania przebiegu granicy działki nr 1449/16 z działką nr 1442/39. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że działka nr 1442/39 powstała po podziale działki nr 1442/24 położonej w Ż. Działka ta podzieliła się na działki nr 1442/38 i 1442/39. Z czynności tych została sporządzona dokumentacja geodezyjno-kartograficzna, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] października 2011 r. pod nr [...]. Wykonana została wówczas mapa z projektem podziału nieruchomości w skali 1:2000 wraz z wykazem zmian (k. 19 akt sprawy). Następnie decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2011 r. ([...]) został zatwierdzony geodezyjny projekt podziału ww. nieruchomości. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem [...] listopada 2011 r. Natomiast działka nr 1442/24 powstała po podziale działki nr 1442/14, z której zostały wydzielone działki nr 1442/20, 1442/21, 1442/22, 1442/23 i 1442/24. W wyniku tych czynności sporządzony został operat pomiarowy, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] lipca 2002 r. pod nr [...]. Wójt Gminy [...] decyzją z [...] sierpnia 2002 r. ([...]) zatwierdził ww. podział. W latach 2009-2010 dla obrębu Ż. zostały przeprowadzone prace związane z modernizacją ewidencji gruntów i budynków. Podczas prac modernizacyjnych do wykazania przebiegu granic działek nr 1442/24 (po podziale działka nr 1442/39) z działką nr 1442/16 wykorzystano operat pomiarowy nr [...]. W okresie wyłożenia projektu do publicznego wglądu z danymi ewidencyjnymi ujawnionymi w projekcie operatu opisowo-kartograficznego obrębu Ż. właściciele działki nr 1442/16 E. i K. R. nie stawili się w terminie i miejscu przedmiotowego wyłożenia. Informacja Starosty z dnia [...] lipca 2010 r., że projekt operatu opisowo-kartograficznego sporządzony dla obrębu Ż., gmina Ż. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu [...] września 2010 r. Nr [...]. E. i K. R. w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia ww. informacji nie zgłosili zarzutów. W celu dokonania sprostowania przebiegu granicy pomiędzy działką nr 1442/16 (własność E. i K. R.) a działką nr 1442/39 (własność K. Z.) organ zlecił jednostce wykonawstwa geodezyjnego opracowanie stosownej dokumentacji. Wykonawca sporządził operat techniczny z aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu Ż. w części dotyczącej przebiegu granicy pomiędzy działką nr 1442/16 i 1442/39 na podstawie dokumentacji geodezyjno- kartograficznej, włączonej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] lipca 2002 r. nr [...]. Operat ten zawiera mapę uzupełniająca (k. 17 akt sprawy) wraz z wykazem zmian obejmującym pole powierzchni wg stanu starego i stanu nowego. Sporządzona dokumentacja została wpisana do ewidencji materiałów zasobu w dniu [...] sierpnia 2017 r. po nr [...]. Powołując się na unormowania zawarte w ustawie Pgik oraz w przepisach rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034 ze zm. – zwane dalej "rozporządzeniem") WINGiK wskazał, że organ I instancji zasadnie wszczął postępowanie zgodnie z 24 ust. 2a pkt 1 lit. d, tj. informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z m.in. wykrycia błędnych informacji. Analiza akt, w tym operatu pomiarowego nr [...] i aktualnie obowiązujących danych ewidencyjnych powstałych podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków potwierdziła istnienie błędu w wykazaniu przebiegu granicy pomiędzy działką nr 1442/16 a działką nr 1442/39. W zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków przedmiotową granicę przyjęto zgodnie z § 36 pkt 3 rozporządzenia, na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej m. in. w celu podziału nieruchomości. Taką dokumentację stanowi operat pomiarowy z podziału działki nr 1442/14, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] lipca 2002 r. pod nr [...]. Organ zauważył, że ze sprawozdania technicznego stanowiącego integralną część ww. operatu wynika, że "wezwano na grunt właścicieli działek sąsiednich, w zakresie podziału, w celu okazania granicy". Nadto "do okazania przyjęto granicę z ewidencji gruntów i budynków w skali 1:2000, która jest zgodna z wpisem w KW nr [...]". W oparciu o punkty osnowy geodezyjnej wyniesiono na grunt punkty graniczne, sczytane wcześniej przy użyciu programu komputerowego. W dniu [...] maja 2002 r. w czynnościach przyjęcia granic do podziału uczestniczył E. R., którego podpis widnieje w protokole z przyjęcia granic nieruchomości podlegającej podziałowi (k. 14 akt sprawy). Z opisu i szkicu przebiegu przyjętych granic na stronie 3 tegoż protokołu wynika, że granica pomiędzy działką nr 1442/16 a działką nr 1442/14 (przed podziałem) biegnie od punktu 18 przez punkt 31 do punktu 4 bez załamania granicy w punkcie 5. Na sporządzonym szkicu polowym, który wg spisu zamieszczonego na stronie tytułowej ww. operatu znajduje się w punkcie 3 wynika, że pomiędzy punktami 18 i 31 wykazany jest punkt nr 5, który został zamierzony, a jego współrzędne zostały umieszczone w wykazie współrzędnych punktów zamieszczonym w ww. operacie. W obecnie obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków powyższe punkty graniczne oznaczone są następująco: punkt 18 jako punkt 13-925, punkt 31 jako punkt 13-1074 i punkt 4 jako 13-1146 (na podstawie zarysu pomiarowego k.45 akt sprawy). Z ww. dokumentu wynika, że pomiędzy punktami granicznymi 13-925 i 13-1074 znajduje się jeszcze punkt graniczny 13-1043 odpowiadający punktowi nr 5 pochodzącemu z operatu nr [...]. W ocenie organu odwoławczego, słusznie Starosta uznał, że na aktualnie obowiązującej mapie ewidencyjnej powstałej podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu Ż. błędnie wykazano położenie punktów określających przebieg granicy pomiędzy działkami nr 1442/16 i 1442/39, od punktu nr 18 przez punkt nr 5 do punktu nr 31. Odnosząc się do zarzutów odwołujących o braku wykazania pkt 5 na mapie ewidencyjnej przed i po modernizacji organ wyjaśnił, że treść mapy zawiera elementy wymienione w § 28 ust. 1 rozporządzenia i zostały one uwidocznione na podstawie bazy danych znajdujących się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Natomiast przedłożone przez odwołujących przy piśmie z 2 stycznia 2018 r. dokumenty nie stanowią w świetle § 36 rozporządzenia podstawy do wprowadzenia zmian przebiegu granic przedmiotowych działek. Jak wyjaśnił organ dokonywanie zmian w operacie możliwe jest poprzez udokumentowanie rozbieżności pomiędzy danymi znajdującymi się w ewidencji a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów, przy czym chodzi o takie dokumenty, które zostały sporządzone już po wprowadzeniu do ewidencji gruntów kwestionowanych danych. Odnosząc się do wniosku o zawieszenie postępowania organ wskazał na brak podstaw ku temu. Odnośnie żądania podania pola powierzchni działki nr 1442/16 organ wyjaśnił, że zaskarżona decyzja nie rozstrzyga kwestii powierzchni działki, gdyż postępowanie nie dotyczy aktualizacji danych określających położenie wszystkich punktów granicznych ww. działki, zatem w sporządzonej dokumentacji geodezyjno-kartograficznej pod nr [...] powierzchnia ww. działki została określona do 0.01 ha i zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji zmieniającego rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 listopada 2013 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 1551) ujawnione w bazie danych ewidencyjnych przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia pola powierzchni działek ewidencyjnych, które obliczone zostały na podstawie innych danych niż współrzędne prostokątne płaskie lub na podstawie współrzędnych prostokątnych płaskich niespełniających kryterium dokładności określonego w § 62 ust. 1 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, oraz które zapisane zostały w tej bazie z precyzją zapisu do 0,01 ha, zachowują swoją ważność do czasu pozyskania przez starostę dokumentów upoważniających do wprowadzenia stosownych zmian w tej bazie danych i zawierających pola powierzchni działek ewidencyjnych obliczone na podstawie współrzędnych prostokątnych płaskich wyznaczonych z wymaganą dokładnością. Decyzję powyższą zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie E. i K. R. wnioskując o jej uchylenie, a także uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie kosztów postepowania na ich rzecz. Kwestionowanej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 8 i art. 11 K.p.a. poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienie okoliczności sprawy i oceny materiału dowodowego oraz koncentrowanie się wyłączenie na stanowisku organu I instancji; naruszenie art. 7, art. 77 K.p.a. poprzez nieprawidłową ocenę materiału dowodowego mającego na celu ustalenie wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych; naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. poprzez nieprecyzyjne i wybiórcze określenie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Skarżący wskazali na naruszenie przepisów prawa materialnego nie precyzując tego zarzutu. W obszernym uzasadnieniu skarżący opisali szczegółowo przebieg postępowania podkreślając, że zwrócili się o przeprowadzenie postępowania w sprawie nieprawidłowości zawartych w operacie pomiarowym nr [...] sporządzonym przez geodetę A. N. w wyniku podziału działki nr 1442/14 w 2002 r. tj. wykazaniu w operacie pomiarowym w sposób nieuprawniony punktów granicznych nr 18 i 31 jako stabilizowane na gruncie oraz nieprawidłowości dotyczących sporządzonych map zasadniczej i ewidencyjnej przez firmę modernizacyjną w 2010 r. na podstawie danych pozyskanych z operatu pomiarowego przyjętego do zasobu geodezyjnego 19 lipca 2002 r., tj. wykazaniu w sposób nieuprawniony na ww. mapach punktu granicznego nr 31 jako stabilizowanego trwale na gruncie. Zdaniem skarżących geodeta A. N. dokonała zmiany położenia punktów granicznych nr 4 i 31 a zarazem zmieniła przebieg granicy zewnętrznej przyjętej do podziału działki 1442/14, pomiędzy ich działką 1442/16 a działką 1442/14 (obecnie po podziale 1442/390) na ich niekorzyść. Wskazali także na dokonanie zmiany położenia punktu granicznego o nr 18 na szkicu polowym zamieszczonym w operacie pomiarowym z 2002 r. Zarzucili brak odniesienia się do powyższych zmian przez organ odwoławczy. Podkreślili, że dane w zakresie położenia punktów granicznych o nr 18, 31 i 4 zostały błędnie wykazane w operacie pomiarowym sporządzonym przez geodetę A. N. w 2002 r. podczas podziału działki 1442/14, poprzez zmianę ich położenia, tj. przesunięcie ich o 1m w głąb ich działki, co skutkuje pomniejszeniem jej powierzchni. W odpowiedzi na skargę WINGiK, podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2018 r. skarżący podtrzymali stanowisko zaprezentowane we wniesionej skardze, wnieśli dodatkowo o dopuszczenie jako dowodu dołączonych do pisma dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kierując się zatem kryterium legalności dokonują kontroli zgodności zaskarżonego aktu (tu decyzja) z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy rozpatrywaniu sprawy nie badają więc celowości ani słuszności zaskarżonego rozstrzygnięcia, a ograniczają się do stwierdzenia, czy w świetle ustalonego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego dopuszczalne było wydanie decyzji będącej przedmiotem sprawy. Przy czym, jak wynika z przepisów art. 133 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "P.p.s.a." Sąd orzeka na podstawie akt sprawy i w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zakres kontroli sądu administracyjnego wyznaczają zatem nie zarzuty skargi, ale granice sprawy administracyjnej rozstrzygniętej przez organ zaskarżonym aktem. Tym samym Sąd może uwzględnić skargę z przyczyn (nieprawidłowości) innych niż wskazane w skardze, jednak w zakresie dokonywanej kontroli legalności nie może wykraczać poza sprawę, której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie. Rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy natomiast oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem kontroli legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Wspomniane kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego kontrolowanego aktu organu administracji publicznej, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.) lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a.). Przeprowadzona według powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, iż nie została ona podjęta z naruszeniem prawa materialnego lub procesowego, które powodowały konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Sąd, jak wyżej wskazano nie podziela zarzutu skargi, że przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a.). Przeprowadzona według powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, iż nie została podjęta z naruszeniem prawa materialnego lub procesowego, które powodowałyby konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Sąd, jak wyżej wskazano, nie podziela zarzutu skargi, że przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Treść bowiem art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. jednoznacznie stanowi, że warunkiem uwzględnienia skargi z tego powodu jest ustalenie, że stwierdzone naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji (postanowienia), a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjnoprawnego materialnego lub procesowego (zob. T. Woś, H. Knysiak –Molczyk "Postępowanie sądowoadministracyjne", Wyd. Prawnicze LexisNexis, W – wa 2004 r., s. 305). Analiza zebranego w sprawie niniejszej materiału dowodowego nie daje żadnych podstaw do uznania, że w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy ani też by nie były w toku tego postępowania respektowane zasady rzetelnej procedury zawarte w art. 7 K.p.a. (legalizmu, prawdy obiektywnej, wyważania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli). Postępowanie dowodowe przeprowadzone zostało z zachowaniem wymogów określonych w art. 75 i nast. K.p.a., co pozwoliło organom administracji na ocenę materiału dowodowego zgodną z regułami art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. i w konsekwencji prawidłowe zastosowanie norm prawa materialnego. Nadto, wbrew zarzutom skargi, uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom z art. 107 § 3 K.p.a., bowiem szczegółowo i w sposób dostatecznie klarowny przedstawia argumenty przemawiające za utrzymaniem w mocy decyzji organu I instancji orzekającej o wprowadzeniu z urzędu zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obr. Ż., gm. [...], na podstawie dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej włączonej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] sierpnia 2017 r. pod nr [...], polegających na usunięciu punktu granicznego nr 1043 na mapie ewidencji gruntów i wykazaniu przebiegu granicy działki nr 1442/16 własności E. i K. R. z sąsiednią działką nr 1442/39 własności K. Z., w linii prostej od punktu nr 1074 u styku granic działek nr 1442/39, 1442/16 i 1442/22 do punktu nr 925 u styku granic działek nr 1442/39, 1442/16 i 1443/1 na 0,1938 ha, z wyjaśnieniem znajdujących zastosowanie przepisów prawa materialnego. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1629 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2016 r., poz. 1034 ze zm.). Stosownie do art. 2 pkt 8 P.g.ik. ewidencja stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Określone ustawą informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera tzw. operat ewidencyjny, składający się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów (art. 24 ust. 1 P.g.ik.). Zgodnie z art. 22 ust. 1 P.g.ik. ewidencje gruntów i budynków prowadzą starostowie i na nich też ciąży obowiązek utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2 rozporządzenia). Stosownie do § 45 ust. 1 i § 46 ust. 1 rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych, co może nastąpić z urzędu lub na wniosek. Dokumenty, na podstawie których dokonuje się aktualizacji z urzędu określone zostały w § 46 ust. 2 rozporządzenia. Organy administracji publicznej, prowadząc ewidencję gruntów i budynków, rejestrują jedynie stany prawne w oparciu o określone dokumenty i nie mogą samodzielnie rozstrzygać odnośnie uprawnień objętych tymi dokumentami. Nie są uprawnione do merytorycznego kontrolowania treści dokumentów stanowiących źródło ujawnionych w niej praw, wydanych przez uprawnione do tego podmioty (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 14 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 643/07, Lex 485843). Ewidencja jest tylko zbiorem informacji, rejestr jest wyłącznie odzwierciedleniem danych wynikających z przedłożonych organowi dokumentów. Trzeba zatem podkreślić, że w świetle przepisów P.g.ik. oraz rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r., istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do ciągłej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych (o właścicielach bądź władających) i przedmiotowych (o gruntach), i to co do zasady na podstawie dokumentów powstałych poza postępowaniem ewidencyjnym. Przepisy wspomnianego rozporządzenia posługują się pojęciem aktualizacji ewidencji. Dlatego dokonywanie zmian w ewidencji poprzez korygowanie błędów lub pomyłek nie jest wykluczone (zob. wyrok WSA w Lublinie z dnia 15 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 86/12, publ. CBOSA). Uprawnione jest więc stwierdzenie, że w ramach "aktualizacji" ewidencji możliwe jest nie tylko wprowadzenie aktualnych danych do operatu, ale także usunięcie lub sprostowanie wadliwie dokonanego wpisu. Powyższe wynika bezpośrednio z funkcji oraz celu prowadzenia ewidencji. Należy również mieć na uwadze, że postępowanie w tym zakresie – jak wskazał NSA w wyroku z dnia 21 lutego 2008 r., I OSK 199/07 – jest znacznie sformalizowane i opiera się na dokumentach wystawionych w prawidłowej formie, których treść ma jedyny wpływ na zapisy dokonane w przedmiotowej sprawie. Lektura akt administracyjnych i uzasadnienia zaskarżonej decyzji w zestawieniu z opisanymi wyżej celami ewidencji gruntów i budynków i zasadami jej prowadzenia prowadzi do wniosku, że rozstrzygnięcia organów obu instancji były prawidłowe. Postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji zostało wszczęte z urzędu, w myśl art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d P.g.ik., który stanowi: "Informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z wykrycia błędnych informacji". Wykazało, co nie może budzić wątpliwości istnienie błędu uzasadniającego wprowadzenie z urzędu zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obr. Ż., gmina [...] odnośnie przebiegu granicy między działką nr 1442/16 (własność strony skarżącej) a działką nr 1442/39 (własność K. Z.). Wypada tu nadmienić, że wątpliwości organów obu instancji co do poprawności przebiegu granicy między w/w działkami ujawnionej podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie wykazania dodatkowego punktu nr 5, powstały w czasie przeprowadzania postępowania wyjaśniającego zainicjowanego pismem strony skarżącej z dnia [...] kwietnia 2016 r., skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, zawierającym żądanie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego "dotyczącego operatu pomiarowego o nr [...]", powstałego w wyniku podziału działki nr ewid. 1442/14 poł. w Ż., sporządzonego przez geodetę A. N. W piśmie tym m.in. podali, że nie uczestniczyli w czynnościach wyznaczania, ustalania i stabilizacji nowych punktów granicznych na trwale zastabilizowanych betonowymi znakami granicznymi na gruncie, między działkami nr 1442/16 a 1442/14, a więc zostały zastabilizowane w sposób nieuprawniony. Nadto na szkicu granicznym wraz z opisem również w sposób nieuprawniony zostały przez geodetę A. N. naniesione punkty graniczne nr 18 i 31, jako punkty stabilizowane między ich działką nr 1442/16 a działkami nr 1442/24 i nr 1442/22. Strona skarżąca niezadowolona z uzyskanej odpowiedzi na powyższe pismo, ponowiła swoją prośbę w piśmie skierowanym do Głównego Geodety Kraju (pismo z dnia [...] czerwca 2016 r.), a który stosowne zalecenia zawarł w piśmie z dnia [...] września 2016 r. adresowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (o czym została powiadomiona). Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w zmodernizowanym operacie gruntów i budynków obr. Ż. przedmiotową granicę, tj. między działką nr 1442/16 a działką nr 1442/39 przyjęto zgodnie z § 36 pkt 2 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r., tj. na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej w celu podziału nieruchomości. Taką właśnie dokumentację stanowi tu operat pomiarowy z podziału działki nr 1442/14 (w jego wyniku powstały działki nr 1442/20, 1442/21, 1442/22, 1442/23 i 1442/24), sporządzony przez geodetę A. N., który przyjęty został do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] lipca 2002 r. pod nr [...] i ów podział, jak wynika z akt sprawy zatwierdzony został decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. Wójta Gminy [...]([...]). Z podziału zaś działki nr 1442/24 powstały działki nr 1442/38 i nr 1442/39 (własność K. Z.), a stosowna dokumentacja geodezyjno – kartograficzna z tych czynności przyjęta została do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] w dniu [...] października 2011 r. Wykonano wówczas mapę z projektem podziału nieruchomości w skali 1:2000. Zgodnie z art. 95 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami projekt podziału zatwierdzony został decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] (odpowiednio k. 19 i 18 akt I instancji). Z opisu granic i szkicu przebiegu granic stanowiących elementy wspomnianego wcześniej operatu pomiarowego [...], przy czym nie jest kwestyjne, że w czynnościach przyjęcia granic do podziału działki nr 1442/14 uczestniczył m.in. skarżący E. R. (o czym świadczy jego podpis w protokole z przyjęcia granic z dnia [...] maja 2002 r. – k. 14 akt organu I instancji) na str. 3 protokołu w/w wynika, że granica między działką nr 1442/16 a działką nr 1442/14 została ustalona jako linia prosta przebiegająca od punktu nr 18 przez punkt nr 31 do punktu nr 4 (bez załamania granicy w punkcie nr 5). Na sporządzonym zaś szkicu polowym – wg opisu karty tytułowej operatu w/w znajdującym się w punkcie nr 3 pomiędzy punktami nr 18 i nr 31 wykazany jest punkt nr 5, który został zamierzony na gruncie, a jego współrzędne zostały zamieszczone w wykazie współrzędnych punktów znajdujących się w operacie w/w (k. 9, 10, 15 akt organu I instancji). W aktualnie obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków, jak wynika dowodnie z akt sprawy, powyższe punkty graniczne oznaczone zostały następująco: punkt nr 18 jako punkt 13 – 925, punkt nr 31 jako punkt 13 – 1074 i punkt nr 4 jako 13 – 1146 (zarys pomiarowy k. 45) i wynika z niego, że między punktami granicznymi 13 – 925 i 13 – 1074 znajduje się jeszcze punkt graniczny 13 – 1043 odpowiadający punktowi nr 5 pochodzący z operatu nr [...] (z podziału w 2002 r. działki nr 1442/14). Wnioski zatem wyciągnięte przez organ orzekający w pierwszej instancji, iż na aktualnie obowiązującej mapie ewidencyjnej powstałej podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków obr. [...] (modernizacja w latach 2009 – 2010) błędnie wykazano położenie punktów określających przebieg granicy między działkami nr 1442/16 i nr 1442/39, od punktu nr 18 przez punkt nr 5 do punktu nr 31, znajdując wsparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, są prawidłowe. W konsekwencji tez wprowadzona przez ten organ zmiana w operacie ewidencji gruntów i budynków obr. Ż., zgodnie ze sporządzoną przez geodetę uprawnionego mgr inż. L. P. dokumentacją geodezyjną i kartograficzną i włączona do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] w dniu [...] sierpnia 2017 r., oceniona być musi jako prawidłowa i pozostająca w zgodzie z regulacjami wynikającymi z omówionych wcześniej przepisów P.g.ik. oraz rozporządzenia z dnia 29 marca 2001r. Wbrew zarzutom skargi, utrzymanie w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej nie naruszyło prawa, w szczególności wskazanego w uzasadnieniu skargi art. 15 K.p.a. Organ odwoławczy podejmując decyzję w myśl art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., podzielił pogląd wyrażony w decyzji kwestionowanej odwołaniem o błędnym wykazaniu punktów określających przebieg przedmiotowej granicy, co wymagało wyeliminowania (w świetle wskazanej podstawy prawnej, jak i faktycznej). W przypadku, gdy ocena organu drugiej instancji jest co do istoty sprawy taka sama, jak rozstrzygnięcie podjęte przez organ pierwszej instancji, utrzymanie w mocy decyzji jest możliwe i prawidłowe. Sąd nie znajduje w tym względzie żadnego zaniedbania organu drugiej instancji, który skorzystał z dyspozycji art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Sąd nie podziela także zarzutów skargi podnoszących "nieprawidłowości zawarte w operacie pomiarowym nr [...]", sporządzonym przez geodetę A. N. w wyniku podziału działki nr 1442/14, jak i argumentacji zawartej w pismach nadesłanych bezpośrednio do Sądu (z dnia 16 i 25 czerwca 2018 r.). Opisując niezwykle szczegółowo błędne, zdaniem strony skarżącej, wykazanie w w/w operacie pomiarowym punktów granicznych nr 18, 31 i 4, podkreślono przy tym "pomniejszenie" powierzchni ich działki. Otóż podkreślić należy, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do orzekania o wadliwości operatu technicznego, który był podstawą wpisu zmian. Organy orzekające w sprawie niniejszej nie są uprawnione do dokonywania zmiany treści nieprawidłowego zdaniem strony skarżącej, operatu nr [...], czyli "nieuprawnionej zmiany" położenia punktów granicznych (18, 31i 4). Jeśli skarżący uważają, że wpisy w ewidencji gruntów i budynków są nieprawidłowe, co w świetle skargi jest oczywiste, to mogą podjąć stosowne działania we właściwym trybie i przed właściwym organem, dołączając dokument, z którego wynikać będzie obowiązek wprowadzenia żądanej zmiany i zaktualizowania ewidencji. Aktualizacja, jak wcześniej wyjaśniono, jest procedurą sformalizowaną w zakresie określania dokumentów stanowiących podstawę zmiany wpisu. Dołączone do skargi, a także do pisma z dnia [...] czerwca 2018 r. dokumenty nie uzasadniają w żaden sposób zakwestionowania legalności zaskarżonej decyzji. Również dokumenty dołączone przez stronę skarżącą do pisma z dnia 2 stycznia 2018 r. trafnie zostały ocenione przez organ odwoławczy, w świetle postanowień rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r., jako takie które nie stanowią podstawy wprowadzenia zmian co do przebiegu granic przedmiotowych działek. Reasumując, Sąd stwierdza, że nie ma podstaw do uznania, iż skarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszyły prawo w zakresie, o jakim mowa na wstępie niniejszych wywodów i w rezultacie nie znajduje powodów do usunięcia tych decyzji z obrotu prawnego. Dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona.