II SA/Rz 389/07

Dnia 4 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 4 września 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na czynność Starosty Rz. z dnia [...] grudnia 2006 roku znak [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaconej opłaty za wydanie karty pojazdu - postanawia - odrzucić skargę Zarządzeniem z dnia 9 maja 2007 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał J. W. do uiszczenia wpisu od wniesionej przez niego skargi na czynność Starosty Rz. z dnia 18 grudnia 2006 roku znak [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaconej opłaty za wydanie karty pojazdu marki Opel C. o numerze rejestracyjnym [...], w kwocie 200 złotych. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2007 roku referendarz sądowy odmówił uwzględnienia wniosku. Od wskazanego postanowienia nie wniesiono sprzeciwu. Z uwagi na ponowną aktualizację obowiązku uiszczenia wpisu od skargi zarządzeniem z dnia 26 lipca 2007 roku skarżący ponownie został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni, będzie odrzucenie skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 lipca 2007 roku. Mimo upływu zakreślonego terminu wpis nie został uiszczony. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Skarżący mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzenia, nie uczynił mu zadość. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.