II SA/Rz 389/14

z dnia 16 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [..] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Zarządzeniami z 1 i 2 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł na opisane w sentencji postanowienie i nadesłanie 69 odpisów skargi. Doręczone osobiście J.K. wezwania zawierały pouczenie o konieczności wykonania ww. obowiązków w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. Opisane braki skargi nie zostały uzupełnione. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 1 i 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"). Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i 2 Ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli natomiast skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 Ppsa przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Z kolei zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa, do skargi należy dołączyć odpowiednią liczbę odpisów dla doręczenia ich pozostałym stronom. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa; zob. także uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. sygn. I OPS 13/13, publ. na stronie internetowej "www.orzeczenia.nsa.gov.pl"). Z podanych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.