II SA/Rz 391/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2009r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2009 roku, znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości - postanawia - odrzucić skargę. Z. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] października 2008r. znak: [...], która zatwierdzała z urzędu projekt podziału nieruchomości (nr ewidencyjny [...]), położonej w obrębie S., stanowiącej własność wyżej wymienionej. Wobec faktu, iż skarga nie była opłacona, jak też zawierała brak formalny, wezwano skarżącą do uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego oraz przedłożenia 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. Jednocześnie wskazano termin 7 dni, liczony od daty doręczenia wezwania na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi na wypadek nieuzupełnienia wskazanych jej braków. Przedmiotowe wezwanie doręczono Z. K. w dniu 28 maja 2009r., o czym świadczy jej podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej korespondencji. Termin do zastosowania się do treści wezwania upłynął względem skarżącej bezskutecznie dnia 4 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Składaną do sądu administracyjnego skargę należy opłacić. Obowiązek w tym przedmiocie ustanawia art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej P.p.s.a. Stosownie z kolei do art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencją braku wpisu, pomimo stosownego wezwania jest konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Nadto, w świetle art. 47 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy, celem doręczenia ich uczestnikom postępowania. Niewykonanie wezwania także i w tym zakresie skutkuje obowiązkiem odrzucenia skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wobec powyższych regulacji prawnych, jak też mając na uwadze okoliczności sprawy Sąd stwierdza, iż skarga Z. K. podlega odrzuceniu. Skarżąca, pomimo skierowania do niej stosownego wezwania i pouczenia o skutkach procesowych niezastosowania się do jego treści, nie uzupełniła braków swojej skargi. Dlatego też orzeczono jak w sentencji, w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 47 i art. 57 § 1 P.p.s.a.