II SA/Rz 391/10

Dnia 26 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2010 roku, nr [...] w przedmiocie zwrotu należności w wysokości świadczeń wypłacanych z funduszu alimentacyjnego -postanawia- odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] marca 2010 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] stycznia 2010 roku, nr [...] zobowiązującą A. S. do zwrotu należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Decyzję doręczono A. S. w dniu 2 kwietnia 2010 roku – zwrotne potwierdzenie odbioru k. 4 akt adm. organu II instancji. Wcześniej, bo w dniu 30 marca 2010 roku (data nadania w Urzędzie Pocztowym) A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę od wyżej powołanej decyzji SKO. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z treści cytowanego przepisu wynika jednoznacznie, iż warunkiem sine qua non do wniesienia skargi na decyzję administracyjną jest jej uprzednie doręczenie skarżącemu. Niedochowanie tego wymogu ma ten skutek, że bieg terminu do wniesienia skargi w ogóle nie rozpoczyna biegu, a wniesioną skargę należy wówczas ocenić jako przedwczesną i w konsekwencji niedopuszczalną – analogiczne stanowisko, tyle że w odniesieniu do skargi kasacyjnej prezentują B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 431. Ponieważ skarga będąca przedmiotem rozpoznania, została wniesiona przed doręczeniem skarżącemu zaskarżonej decyzji Sąd zobligowany był ją uznać za niedopuszczalną i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucić.