II SA/Rz 391/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej - postanawia – odrzucić skargę. K. F. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD) z dnia [...] lutego 2016 r. Nr [...]v uchylającą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] i nakładającą karę pieniężną w wysokości 2 500 zł. W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej następnie "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Uchybienie takiemu terminowi w sytuacji, gdy nie został on przywrócony skutkuje, w myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., koniecznością odrzucenia skargi. Skarga kwestionująca wymienioną wyżej decyzję GITD została wniesiona do tut. Sądu dnia 15 marca 2015 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym Nr [...] w [...]). Doręczenie zaś wskazanej decyzji adresatce – K. F. miało miejsce 12 lutego 2016 r. Wynikający z art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do jej zaskarżenia upłynął więc bezskutecznie z dniem 14 marca 2016 r., a to w związku z brzmieniem art. 83 § 2 P.p.s.a. Stanowi on, że jeśli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Ze względu na to, że w niniejszej sprawie, ten ostatni dzień przypadł na 13 marca 2016 r. tj. niedzielę, to należało go "przesunąć" na dzień następny tzn. poniedziałek 14 marca 2016 r. Tymczasem skargę złożono 15 marca 2016 r. Uwzględniając więc fakt, że skarga K. F. jest spóźniona (o jeden dzień), to należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a.