II SA/Rz 393/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi następców prawnych S. N.: P. N., E. N., D. N. i J. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1994 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanej wiaty drewnianej. postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyj Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) - zwana dalej P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie zaś skargi jest podstawą do umorzenia postępowania z art. 161 p.1. P.p.s.a. W niniejszej sprawie skargę wniosła S. N., w której prawa, po jej śmierci wstąpili: P. N., E. N., D. N. i J. Pismem z dnia 4 lipca 2005 r., następcy prawni skarżącej S. N. : P. N., E. N., D. N. i J. N., odpowiadając na pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 czerwca 2005 r.: czy wobec śmierci skarżącej podtrzymują skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1994 r., Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie, oświadczyli, iż zrzekają się roszczeń w tym przedmiocie. Sąd przyjmując, iż przedmiotowe oświadczenie jest równoznaczne w skutkach prawnych z cofnięciem skargi i nie zmierza do obejścia prawa ani też nie spowoduje utrzymania w mocy dotkniętych wadą nieważności aktów lub czynności, uznał je za skuteczne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.