II SA/Rz 394/12

6 czerwca 2012 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku S. J., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], o odmowie przyznania wnioskodawcy specjalnego zasiłku celowego na zakup wanny wraz z zabudową, - postanawia – przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. S. J., skarżący w sprawie o sygn. II SA/Rz 394/12, zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (tj. zwolnienie od opłat i wydatków sądowych) oraz o ustanowienie adwokata. Sprawa, do której złożono powyższy wniosek dotyczy odmowy przyznania przez organ pomocy społecznej zasiłku celowego na zakup wanny wraz z zabudową. Sytuacja majątkowa i rodzinna strony skarżącej została dokładnie opisana w druku urzędowym PPF. Z treści tego dokumentu wynika, że wnioskodawca nie posiada majątku o znacznej wartości. Wynajmuje mieszkanie komunalne. Dochód zapewnia stronie ośrodek pomocy społecznej udzielając świadczeń w postaci dodatku mieszkaniowego oraz zasiłku stałego. Stwierdzono, co następuje: Wniosek strony skarżącej decyzję organu pomocy społecznej dotyczy zarówno instytucji zwolnienia od pełnych kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Według art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej P.p.s.a./, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych_@POCZ@__@KON@_ strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach _@POCZ@__@KON@z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi jest decyzja o odmowie przyznania zasiłku celowego. Zasiłek celowy jest jednym ze świadczeń z pomocy społecznej. To powoduje, że wnioskodawca jest z mocy prawa zwolniony od kosztów sądowych. Wobec tego jego żądanie w zakresie kosztów sądowych, czyli opłat i wydatków jest żądaniem bezprzedmiotowym. Bezprzedmiotowym nie jest natomiast wniosek strony o ustanowienie adwokata z urzędu. Ponieważ strona korzysta już ze zwolnienia od kosztów sądowych, jej sytuacja majątkowa i rodzinna zostanie odniesiona do przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Strona skarżąca powinna udowodnić, że poniesienie wynagrodzenia adwokackiego lub radcowskiego nie jest możliwe z uwagi na realne zagrożenie zdolności pokrycia wydatków niezbędnych dla utrzymania poziomu utrzymania koniecznego (zob. art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej P.p.s.a./). Przedstawiona we wniosku PPF sytuacja majątkowa i rodzinna strony skarżącej udowodnia brak rzeczywistych możliwości pokrycia wynagrodzenia, jakie zwykli za reprezentowanie strony pobierać pełnomocnicy wykonujący zawód adwokata. Dochód skarżącego, a także pozostałe składniki majątku przedstawionego we wniosku PPF nie pozwoliłyby utrzymać podstawy i tak bardzo niskiego poziom życia i jednocześnie kontynuować postępowanie przed Sądem Administracyjnym. Wymóg sporządzenia środka odwoławczego przez fachowego pełnomocnika wynika z treści art. 175 § 1 p.p.s.a. Wydatki poniesione w związku z udziałem adwokata lub radcy prawnego uniemożliwiałyby dokonanie zakupu podstawowych dla egzystowania dóbr i usług. Strona wnioskująca nie pracuje oraz nie prowadzi działalności gospodarczej. Wszelkie Jej utrzymanie pokrywają ze środków publicznych instytucje pomocy społecznej (dodatek mieszkaniowy, zasiłek stały). Należy przyznać, że przychody pieniężne pochodzące ze środków pomocy społecznej są tak niskie, że nie pozwalają nawet na zakup podstawowej żywności, lekarstw oraz środków czystości. Osobę adwokata wskaże dla S. J. Okręgowa Rada Adwokacka w R. Niniejsze postanowienie jest równoznaczne z udzieleniem adwokatowi pełnomocnictwa procesowego (art. 244 § 2 i 3 p.p.s.a.). Z przedstawionych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 239 pkt 1 lit. a, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.